خدایا روزه داریهایم را به کرمت قبول فرما

بنام خدا

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و گرامی، و عرض تبریک فرارسیدن عیدسعید فطر، متن و ترجمه دعای آخرین روز ماه مبارگ رمضان را همراه با دو بیت شعر وداع خدمت شما تقدیم می دارم.


متن دعای روز سی ام ماه مبارگ رمضان: «اللهمّ اجْعَلْ صیامی فیهِ بالشّكْرِ و القَبولِ على ما تَرْضاهُ و یَرْضاهُ الرّسولُ مُحْكَمَةً فُروعُهُ بالأصُولِ بحقّ سَیّدِنا محمّدٍ وآلهِ الطّاهِرین والحمدُ للهِ ربّ العالمین»خدایا در این روز روزه هایم را با جزای خیر و مقبول خودت قبول کن. آنچنانکه مورد رضایت و پسند خودت و رسولت باشد. و روزه ما را که از فروع دین است به واسطه اصول آن که ایمان و توجه به توست محکم گردان، به حق سید ما محمد وآل اطهارش و ستایش خدای را که پروردگار عالمیان است.

در این دعا یک تقاضا از خداوند مطرح شده است و آن قبول شدن روزه داریهای ماه مبارگ رمضان است. در این دعا بنده از خدایش می خواهد تا روزه داریهای او را به گونه ی بپذیرد که هم مورد رضایت و قبول خودش و هم مورد پسند رسول گرامی اش قرار گیرد.

حال که پس از یک ماه روزه داری و امساک از برخی محللات و پرهیز از خیلی لذتهای مادی تلاش و جهاد نفس انجام دادید. باید اولا خداوند را بر این توفیق بزرگ شکر کرد و ثانیا باید از او درخواست کرد تا همه ماههای سال و بلکه همه عمر ما را در راه رضایت و اطاعت خودش قرار دهد. انشاالله و تعالی.

خداحافظ ای مـاه غفــران و رحمت      خداحافظ ای مــاه عشق و عبادت

خداحافظ ای دوریت سخت و جانکاه       خداحافظ ای بهــــترین ماه الله

التماس دعا

خدایا مرا از دامهای ویرانگر شک و تردید محافظت نما


بنام خدا

باسلام و آروزی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و گرامی، و آرزوی بهره مندی از فیض آخرین لحظات ماه رحمت و مغفرت، دعای روز بیست و نهم با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می گردد.


متن دعای روز بیست و نهم:«اَللّـهمّ غَشّنى فیه بِالرّحْمَة وَارْزقْنى فیه التّوْفیقَ وَالعِصْمَة وَطَهّر قلْبى مِنْ غَیاهب التّهمة یا رَحیماً بِعِبادِهِ المؤمِنینَ»خدایا در این روز مرا به رحمت بی کرانت جایم ده.خدایا در این روز توفیق خودنگهداری به من عنایت کن.خدایا در این روز قلبم را از تیرگیهای تهمت پاک گردان. اى مهربان نسبت به بندگان مؤمن خود».

در این دعا سه تقاضا مطرح شده است.قرار گرفتن در رحمت الهی،‌توفیق خودنگهداری و زدوده شدن تیرگیهای قلب،‌ازجمله خواسته های مطرح شده در دعااست.

خواسته اول: قرار گرفتن در رحمت الهی: «اَللّـهمّ غَشّنى فیه بِالرّحْمَة»خدایا در این روز مرا با لباس رحمت خودت بپوشان. در مورد رحمت الهی ذکر دو نکته لازم است. نکته اول اینکه رحمت معناي بسيار وسيع و گسترده اي دارد كه تمام مواهب جهان را شامل مي شود، گاه جنبة معنوي دارد، و گاه جنبه مادي، به همين دليل گاه كه انسان تمام درهاي ظاهري را به روي خود بسته مي بيند احساس مي كند رحمت الهي به قلب و جان او روان است، لذا شاد و خرسند است، آرام و مطمئن، هر چند در تنگناي زندان گرفتار باشد. بدلیل همین گستردگی درمعنی، رحمت در قرآن کریم به معاني زيادي اطلاق شده است، گاه بر مسأله هدايت، گاه نجات از چنگال دشمن، گاه باران پربركت، گاه به نعمت هاي ديگر مثل نعمت نور، و در بسياري موارد به بهشت و مواهب خدا در قيامت نيز اطلاق شده است. نكته دوم اینکه خداوند دو گونه رحمت دارد يكي رحمت عام خدا است كه شامل دوست و دشمن، مؤمن و كافر، نيكوكار و بدكار را البته صرفا در همین دنیا مي گردد. زيرا مي دانيم باران رحمت بي حسابش، همه جا به همه مي رسد و خوان نعمت بي دريغ او همه جا گسترده است، همه بندگان از مواهب گوناگون حيات بهره مندند، و روزي خويش را از سفرة گستردة نعمت هاي بي پايان او برمي گيرند، اين همان رحمت عام او است كه پهنه هستي را در بر گرفته و همگان در درياي آن غوطه ورند. رحمت ديگر خداوند رحمت خاص اوست كه از آن به رحمت(رحيميه) ياد مي شود. اين نوع رحمت ويژه بندگان صالح و فرمان بردار او و خاصه آخرت است، زيرا آنها به حكم ايمان و عمل صالح، شايستگي اين را يافته اند كه از رحمت و بخشش و احساس خاصي كه آلودگان و تبهكاران از آن بهره اي ندارند برخوردار شوند.

آثار رحمت الهی چنان است که برکات زیاد بدنبال دارد. رحمت الهی دلهای مرده را زنده، بیابانهای خشک را پر از آب و علف ، سرزمین تفتیده و بی آب را پر از آب و سرزمین ویرانه را آباد می کند. یک نمونه ی از آن در قرآن کریم چنین ذکر شده است: فَانْظُرْ إِلى‏ آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى‏ وَ هُوَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ (سوره روم آیه50) یعنی ، به آثار رحمت الهى بنگر كه چگونه زمين را بعد از مردنش زنده مى‏كند چنين كسى (كه زمين مرده را زنده كرد) زنده كننده مردگان (در قيامت) است و او بر همه چيز تواناست!

خواسته دوم: توفیق خودنگهداری و عصمت. «وَارْزقْنى فیه التّوْفیقَ وَالعِصْمَة»خدایا در این روز توفیق خودنگهداری و قوه عصمت به من عنایت کن. این خواسته خیلی مهم است. زیرا در این فقره قوه و مقام عصمت از خداوند متعال طلب شده است. عصمت به معنای نیروی خودنگهداری و پاکی است. این مقام را تنها انبیاء و ایمه معصومین دارا هستند.البته به اعتقاد برخی از دانشمندان اسلامی ممکن است دیگران نیز با تعبد و عبادت و تقوا پیشگی به مرحله نازله ی آن دست یابند. در این دعا بنده از خداوند چیزی که بالاتر از تقوا ست طلب کرده است. یعنی خدایا ملکه و نیروی پاکدامنی و دوری از گناه به من عنایت کن. البته در سایه لطف الهی چنین خواسته ی امکان تحقق دارد.

خواسته سوم: نجات از آلودگیهای شک و شبهه. «وَطَهّر قلْبى مِنْ غَیاهب التّهمة»خدایا در این روز قلبم را از آلودگیهای شک و شبهه پاکیزه کن؛ یعنی، خدایا، قلبم را با نور ایمان و بندگی خودت نورانی کن تا از تاریکیهای شبهات و موارد تهمت و نا پاکی، پاکیزه گردد. شک و تردید بی جا و افراطی در هر موضوعی مایه تباهی و تیره شدن زندگی انسان می گردد. شک و تردید افراطی چنان عرصه را بر فکر و اندیشه و اعتماد انسانی تنگ می کند که در نهایت به پوچی گری و بی هدف شدن زندگی می انجامد. به خاطر پیامدهای خطرناک این حالت روانی است که در دین مبین اسلام از کسانی که دچار وسواس و شک و تردید در هر امری باشد، ‌به خدا پناه برده شده است.(قل اعوذ برب الناس.من شرالوسواس الخناس). از طرف دیگر، رسیدن به یقین یکی از اوصاف بندگان خداوند و به عنوان پاداش الهی شمرده شده است. در این دعا از خدا خواسته شده است، که خدایا کاری کن تا شک و شبهه از دل من زدوده گردد و من هیچگاهی گرفتار این پدیده نامیمون و ویرانگر نگردم.

در آخرین لحظات ماه مبارگ رمضان که مظان استجابت دعا و هنگامه آمرزش گناهان است، از خداوند متعال بخواهیم همه ما را از گرفتاریها و بلیات آخرالزمان و گرفتار شدن در آفت شک و شبهه ناروا محافظت نماید. همه بندگانش را در این لحظات مورد عفو و بخشش خود قرار دهد. الهی آمین یارب العالمین

التماس دعا

خدایا توفیق انجام نوافل به من عنایت فرما

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و میهمانان ارجمند الهی، و آرزوی توفیق بیش از پیش در بهره مندی از فیوضات ایام و لحظات باقیمانده از ماه مبارگ رمضان، دعای روز بیست و هشتم با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می گردد.



متن دعای روز بیست و هشتم : «اللهمّ وفر حظّی فیهِ من النّوافِلِ واکْرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ وقَرّبِ فیهِ وسیلتی الیکَ من بینِ الوسائل یا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّین»خدایا در این روز بهره مرا در استفاده از مستحبات بسیارگردان و در این روز نسبت به یاد آوردن مسائل به من کرم نما و دراین روز  وسیله مرا در بین وسایل و اسباب به سوی حضرتت نزدیک ساز، اى آنکه اصرار و سماجت اصرار کنندگان مشغولش نمی سازد.

در این دعا سه خواسته مطرح شده است. توفیق برای انجام اعمال مستحبی ، مرور مسایل و تنبه و آگاهی نسبت به آن و نزدیک ساختن و کارساز شدن وسایل و ابزار انسان به سوی قرب الهی، از جمله خواسته های مطرح شده در این دعا است.

خواسته اول: توفیق انجام نوافل : «اللهمّ وفر حظّی فیهِ من النّوافِلِ»خدایا در این روز نصیب و بهره مرا از نوافل و اعمال مستحبی بیشتر گردان. این درخواست بسیار مهم است. زیرا بنده از خداوند می خواهد تا علاوه بر توفیق بر انجام واجبات او را بر انجام نوافل و اعمال مستحبی نیز یاری نماید. اعمال مستحبی و نوافل خودش از عنایات الهی به بنده اش می باشد. زیرا توسط این نوافل است که انسان می تواند به بسیاری از مقامات و درجات انسانی و قرب الهی تکامل یابد. خود نوافل نیز از حیث تعداد  تنوع دارد و زیاد است است. از روزه و نمازهای مستحبی گرفته تا انفاقها و همکاریهای اجتماعی و... آنچه که مهم است این است که گاهی برخی فکر می کنند که کارهای مستحبی و نمازهای نافله تاثیری زیادی در زندگی مادی و معنوی انسان ندارد. برای خود اینگونه دلیل آورده و تحلیل می کنند که همیشه چیزی که واجب است اهمیتش بیشتر است و بالتبع آثار و فوایدش هم بیشتر است. بر همین اساس به نوافل و مستحبات نیز توجهی نمی کنند. حال آنکه در مورد برخی از اعمال شاید کاملا قضیه برعکس باشد. زیرا درست است که در انجام واجبات حکمت و مصالح زیادی نهفته است اما این یک امر کلی  و عام است که انسان همیشه واجبات را به عنوان انجام دستورات الهی و اطاعت از وی انجام می دهد. اما نوافل را صرفا با قصد قربت و برای رسیدن به قرب الهی انجام میدهند. بنابراین بسیاری از نوافل و مستحبات نردبان و پله های به سوی سعادت دنیا و آخرت است. به عنوان یک نمونه به ظاهر نماز شب برای ما مستحب است. اما خداوند متعال همین نماز را به مایه رضایت خودش از پیامبرگرامی اسلام و به عنوان یک مقام برای وی در نظر گرفته است. وَ مِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسىَ أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا محَّمُودًا(سوره اسراء آیه79) و پاسى از شب را (از خواب برخيز، و) قرآن (و نماز) بخوان! اين يك وظيفه اضافى براى توست اميد است پروردگارت تو را به مقامى در خور ستايش برانگيزد!

اما متاسفانه دیده می شود که بسیاری از ما از برکات و آثار انجام اعمال مستحبی و نوافل در زندگی خود غافل هستیم. این غفلت را بخصوص با توجیهاتی که ذکر شد ادامه می دهیم.

خواسته دوم: یادآوری و تنبه نسبت به مسایل و امورات زندگی : «واکْرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ» یعنی، خدایا در این روز مرا با به یادآوردن مسایل و قضایای زندگی و امورات گذشته  ام تنبه و بیداری عنایت کن. این نکته در زندگی خیلی مهم است که با مرور بر وقایع گذشته و نگرستن به آینده ها کاستیها را جبران، نواقص را برطرف و خوبیها و نیکیها را تکرار نماید. با چنین کاری می توان از فرصتها استفاده کرد و از وقایع و سرنوشت خود و دیگران عبرت گرفت. به این می گویند تنبه و آگاهی. در روایات زیاد تاکید شده است تا محاسبه داشته باشید. اگر کارهای خوب شما زیاد بود به شکرانه اش خدا را بر آن سپاس گویید و اگر نواقصی دیدید به جبران آن همت گمارید.

خواسته سوم: کارساز شدن وسایل تقرب: « وقَرّبِ فیهِ وسیلتی الیکَ من بینِ الوسائل»خدایا در این روز وسایل من را وسیله ی نزدیگی به خود قرار بده. یعنی خدایا، به هر وسیله ی که به تو تقرب می جویم آن را کارساز ساخته و از من قبول فرما. تمام عبادات و طاعات بنده وسایل رسیدن او به تقرب خداوند است. ایمه معصومین و قرآن کریم همه وسایل تقرب هستند. وقتی از خداوند می خواهیم تا وسایل ما را به هدف قرب نزدیک تر کند ، یعنی اینکه خدایا نمازهای ما را بپذیر. طاعات و عبادات ما را قبول کن. شفاعت ایمه معصومین را در حق ما بپذیر و دعا و حاجات ما را مستجاب گردان.

خداوند متعال ما را نسبت به سرنوشت و آینده ما بیدار و آگاه ساخته و بر ایمان و توفیقات همه ما بیافزاید. انشاالله وتعالی

التماس دعا

خدایا سختیهای امور زندگی را بر من آسان گردان

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و میهمانان ارجمندالهی،‌ و توفیق بیشتر برای کسب فیض از ایام و لحظات با قیمانده از ماه رحمت و ضیافت الهی. دعای روز بیست و هفتم ماه مبارگ رمضان با شرحی کوتاه خدمت شما خوبان تقدیم می گردد.



متن دعای روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان: « اللّـهُمَّ ارْزُقْنى فیهِ فَضلَ لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَصَیِّرْ فیه اموری فیهِ مِنَ الْعُسْرِ اِلَى الْیُسْرِ وَاقْبَلْ مَعاذیرى وَحُطَّ عَنّىِ الذَنبَ وَالْوِزْرَ یا رَئؤفاً بِعِبادِهِ الصّالِحینَ»
. خدایا در این روز فضیلت شب قدر را روزیم گردان. خدایا در این روز کارهایم را از سختى به آسانى مبدل فرما. خدایا در این روز عذرهایم را به کرمت بپذیر. خدایا در این روز گناهان و وبال هایم را بریزان. اى مهربان به بندگان شایسته ات.

در این دعا چهار درخواست از خداوند متعال مطر ح شده است. نایل شدن به فضیلت و ارزش شب قدر، آسان شدن دشواریهای امور زندگی، پذیرفته شدن عذر تقصیر در پیشگاه خداوند متعال، و محوشدن گناهان و وزر و وبال از جمله خواسته های مطرح شده در دعای فوق است.

خواسته اول: درک فضیلت شب قدر: « اللّـهُمَّ ارْزُقْنى فیهِ فَضلَ لَیْلَةِ الْقَدْرِ»خدایا در این روز مرا به درک فضیلت شب قدر نایل فرما. این خواسته خیلی مهم و با ارزش است. زیرا شب قدر بهترین شب و با ارزش ترین لحظات استجابت دعا و ناب ترین فرصت برای شمولیت غفران و رحمت الهی است.خداوند متعال در فضلیت این شب می‌فرماید: «لیله‌القدر خیر من الف شهر» ‌یعنی، شب قدر از هزار ماه بهتر و والاتر است. زیرا که در شب قدر قرآن نازل گردیده است «انا انزلناه فی لیله القدر»‌ و همچنین در این شب سرنوشت انسانها رقم می‌خورد( یفرق فیها کل امر حکیم) و در این شب فرشتگان الهی به زمین نازل می‌شوند «تنزل الملائکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر» ملائکه و فرشته ی به نام روح به اذن خداوند  برای هر امر و فرمانی در زمین نازل می‌گردند. و نیز در این شب تا صبحگاهان سلامت و رحمت الهی بر زمینیان می تابد «سلام هی حتی مطلع الفجر». باتوجه به فضیلت های ذکر شده، بنده در آخرین روزها از ماه ضیافت و میهمانی خدا،‌ از او درخواست می کند که خدایا، هرچند شب های قدر بر من گذشت،‌ اما  فضل و رحمتت وسیع است دوباره مرا به درک فضیلت و ارزش این شب نایل گردان.

خواسته دوم: آسان شدن دشواریهای زندگی : «وَصَیِّرْ فیه اموری فیهِ مِنَ الْعُسْرِ اِلَى الْیُسْر»خدایا در این روز مشکلات و سختیهای امور زندگی ام را به آسانی و آسایش و آرامش مبدل گردان. یعنی خدایا کاری کن که بتوانم تحمل و صبر پیشه کنم.این خیلی خواسته زیباست. زیرا بنده از خداوند می خواهد تا او را در تحمل مشقتهای زندگی و از جمله عبادت یاری نماید.پس از به سرانجام رسانیدن کارها و عبادات انسان به شیرینی پاداشها و آسایش دست خواهد یافت. این از وعده های خداوند است که دو بار در یک سوره مکرر می‌فرماید: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا‌(انشراح ،6) یعنی ، به درستی که همراه هر سختی آسانی است.‌

خواسته سوم: پذیرفته شدن عذر: «وَاقْبَلْ مَعاذیرى» یعنی خدایا عذرهایم را بپذیر.خداوند متعال اگر بنده اش سعی و تلاش خود را به خرج داده باشد، عذر تقصیرش را می پذیرد.اما اگر تلاش نکرده باشد و بلکه دهن کجی به مقام ربوبی و دستورات خداوند کرده باشد، عذرش به هیچوجه قبول نخواهد شد. در دعای کمیل بعد از دعا و رازو نیاز و بعد از بخشش خواستن ها از خداوند متعال خواسته می شود که(الهی فاقبل عذری) یعنی خدایا عذرم را بپذیر. دیگر راه کج را  ادامه نخواهیم داد.

خواسته چهارم: بخشوده شدن گناهان و وبالها:« وَحُطَّ عَنّىِ الذَنبَ وَالْوِزْر» خدایا در این روز گناهان و وبالهایم را محو فرما. وزر به معنى بار سنگين است، و به معنى مسئوليت نيز مى‏آيد، چرا كه آن هم يك بار سنگين معنوى بر دوش انسان محسوب مى‏شود و اگر به وزير، وزير گفته مى‏شود به خاطر آن است كه بار سنگينى از ناحيه امير يا مردم بر دوش او گذارده شده است. بار گناه نیز سنگین است به همین دلیل  خواسته شده است که خدایا سنگینی بار گناه را از دوشم بردار.

خداوند متعال در قرآن می فرماید: که هیچ کسی بار گناه دیگری را به دوش نمی کشند مگر کسانی که با سوء استفاده از جهل مردم  آنان را به گمراهی انداخته باشد. ضرب المثل معروفی است که می گویند وبال کسی را به گردن خود نگیرید. وبال کسی را به گردن گرفتن بدین معنی است که اگر کسی خدای نخواسته باعث گمراه شدن مردم  شوند و یا با گذاشتن رواجها و سنتهای نا روا در جامعه موجب افتادن آنان در دام جهالت و گمراهی شود، در آخرت بخشی از گناهان این چنین گمراهان را بر دوش خود خواهند کشید: لِيَحْمِلُواْ أَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَوْمَ الْقِيَمَةِ  وَ مِنْ أَوْزَارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُم بِغَيرْعِلْمٍ  أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ(سوره نحل آیه 25) آنها بايد روز قيامت، (هم) بار گناهان خود را بطور كامل بر دوش كشند و هم سهمى از گناهان كسانى كه بخاطر جهل، گمراهشان مى‏سازند! بدانيد آنها بار سنگين بدى بر دوش مى‏كشند!

از خداوند متعال بخواهیم اگر تاکنون ما را نبخشیده است ، در ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان همه ما را مورد عفو و بخشش خود قرار دهد.  انشاالله و تعالی

التماس دعا

خدایا اعمالم را در این ماه قبول کن

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز، و توفیق بهره مندی از فیوضات ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان.دعای روز بیست وششم با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم  می گردد.


دست دعا

متن دعای روز بیست و ششم: «اللهمّ اجْعَل سَعْیی فیهِ مَشْکوراً و ذَنبی فیهِ مَغْفوراً وعَملی فیهِ مَقْبولاً وعَیْبی فیهِ مَسْتوراً یا أسْمَعِ السّامعین»خدایا سعی و تلاشم را در این روز بپذیر، از خطاها وگناهانم در این روز بگذر، اعمالم را در این روز مورد قبول خویش قرار بده و عیب هایم را در این روز بپوشان. اى شنواترین شنوایان».

در این دعا چهار خواسته مطرح شده است.پذیرفتن تلاشهای بنده در این ماه، عفو و بخشش گناهان و خطاها، قبولی اعمال و عبادات ، پوشانیده شدن عیبها و نقصها از جمله خواستهای مطرح در این دعا است. ماهیت خواسته ها در این دعا عذر تقصیر پیش نمودن به دربار خداوند متعال است.گویا که هنگامه وداع سر رسیده، فرصتها رو به پایان و ضیافت هم به انتهای خود نزدیک می گردد. به همین دلایل بنده از خدایش می خواهد،‌ خدایا تلاشهایم را بپذیر،‌گناهانم را ببخش، عباداتم را قبول کن و عیوبی را که در من با قیمانده است به فضل و رحمتت بپوشان.

خواسته اول: قبول شدن سعی و تلاشها : اللهمّ اجْعَل سَعْیی فیهِ مَشْکوراً. خدایا در این روز تلاشهایم را بپذیر. این دعا خیلی مهم است. زیرا،گاهی برخی زحمت می کشند و تلاش به خرج می دهند اما تلاشهایش بی فایده و بیهوده از آب در می آید. زیرا نه خودش از آن نتیجه و بهره می گیرد و نه آن کسی که این سعی و تلاشها برایش انجام شده است از این کارها خوشنود و راضی است و این تلاشها وکارها را نمی پسندد. در این صورت است که انسان خود را مغبون و زیان دیده احساس می کند. زیرا هم فرصت تمام شده است و هم تلاشهایش ناقص و غیر مقبول و بی فایده از آب در آمده است. خداوند متعال تلاشهای اینگونه افراد را چنین معرفی می کند: قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالاً. الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيهُمْ فىِ الحْيَوةِ الدُّنْيَا وَ هُمْ يحَسَبُونَ أَنهَّمْ يحُسِنُونَ صُنْعًا(سوره کهف آیه103- 104) یعنی، بگو: «آيا به شما خبر دهيم كه زيانكارترين (مردم) در كارها، چه كسانى هستند؟ آنها كه تلاشهايشان در زندگى دنيا گم (و نابود) شده با اين حال، مى‏پندارند كار نيك انجام مى‏دهند!

به همین جهت است که در دعاهای ماه رمضان، ‌از ابتدا تا شب های آخر، سفارش شده است تا بنده از خدایش در خواست کندکه : خدایا سعی و تلاشهایم را در این ماه بپذیر. یعنی، خدایا، هرچند ممکن است گاهی به خاطر جهل و نادانی خودم و یا به خاطر کوتاهیهایم و یا بطور نا خواسته بعضی از سعی و تلاشهایم ناقص باشند و یا بیهوده باشند، اما به کرمت این تلاشها و کارهای ناقص را بپذیر. 

خواسته دوم: آمرزیده شدن گناهان: و ذَنبی فیهِ مَغْفوراً. خدایا در این روز گناهانم را ببخش. گناه انسان، گاهی به خاطر تفضل الهی بخشوده می گردد و گاهی به خاطر تلاشها و انابه خود بنده. البته قطعا باید در صورت اول نیز بنده کاری کند که خود را مستحق لطف و تفضل الهی قرار دهد و الا اگر همچنان در جرگه معاندان و دشمنان خداوند باشد قطعا این عفو عام الهی هم شامل حال چنین کسی نخواهد شد. پس قطعا اگر اعمال بنده در پیشگاه خداوند مورد قبول واقع شود این خود زمینه قرار گرفتن بنده در دایره رحمت الهی و موجب بخشوده شدن گناهان و خطاهای وی خواهد شد.

خواسته سوم: قبولی اعمال و طاعات : وعَملی فیهِ مَقْبولاً.خدایا اعمالم را در این روز مورد قبول خویش قرار بده. این خواسته نیز مهم است. زیرا، گاهی هست که انسان تلاش می کند، وکارها را نیز به خوبی و اتقان کامل انجام میدهد، اما شرایط قبولی این کارها در پیش خداوند متعال فراهم نیست. بنابراین فرق است بین اتقان کارها و مورد قبول واقع شدن آن. به عنوان مثال کسی می آید، تمام اموال و دارایهای خود را برای فقرا انفاق می کند، اتفاقا اتقان کار نیز به اندازه ی است که هیچ فقیری از قلم نیافتاده و هرکسی به اندازه استحقاق خود سهم دریافت کرده اند. اما این کار را نه برای خداوند بلکه برای فخر فروشی و یا برای کسب رای مردم و یا هر نیت دیگری غیر از نیت الهی انجام داده است. چنین کاری هرچند با اتقان انجام شده است اما در پیش خداوند ارزشی ندارد. زیرا نیت الهی در کار نبوده است. بنابراین فرق است بین پذیرش عمل و انجام عمل. برای همین باید از خداوند در خواست کرد تا کارهای ما را مورد پذیرش خودش قرار دهد.

خواسته چهارم: پوشیده شدن عیبها: وعَیْبی فیهِ مَسْتوراً.خدایا در این روز عیبهایم را بپوشان. خدانکند در پیش مردم یک عیب انسان نمایان گردد. ضرب المثل عام است که عقل انسانها در چشم شان است.اگر کسی هزاران خوبی داشته باشد، اما عیبی از او در کنار این همه خوبیها نمایان باشد،‌ چشم مردم همان عیب را می بیند و خوبیها را نمی بیند.

این خواسته نیز خیلی مهم است. این از الطاف خداوندی است که عیب پوش است. به بنده اش فرصت جبران و برطرف نمودن آن عیبها را می دهد. بندگان خود را زود رسوا نمی کند. اما به شرطی که بنده خود تنبلی نکند سعی کند عیبها را جبران و نواقص را برطرف نماید. و به روزی باقی نگذارد که در آن روز( قیامت) همه عیبها نمایان و کل سرایر آشکار می گردد. یکی از اسم های قیامت روز آشکارشدن همه نهانهاست. يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ (سوره طارق آیه 9) یعنی، در آن روز كه اسرار نهان (انسان) آشكار ميشود.

 از خداوند متعال بخواهیم اگر ما تا کنون ما را نبخشیده و کارهای ما ناقص بوده ،‌ از هم اکنون که تا کنون سرسفره و میهمان او هستیم اعمال ما را قبول و ما را مورد عفو و بخشایش خودش قرار دهد. انشاالله و تعالی.

التماس دعا

خدایا مرا از دوستان دوستانت قرار بده

بنام خدا

باسلام و آروزی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و گرامی، و توفیق بیشتر برای بهره مندی از فیوضات ماه مبارگ رمضان در ایام باقیمانده از این ماه بزرگ، دعای روز بیست و پنجم با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می گردد.


متن دعای روز بیست و پنجم:«اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ محبّاً لأوْلیائِكَ ومُعادیاً لأعْدائِكَ مُسْتَنّاً بِسُنّةِ خاتَمِ انْبیائِكَ یا عاصِمَ قُلوبِ النّبییّن»خدایا در این روز مرا از محبان دوستانت و دشمن دشمنانت قرار بده، خدایا در این روز مرا به طریقه و سنت خاتم پیغمبرانت استوار بدار، ای نگهدارنده دلهای پیغمبران.

در این دعا سه تقاضا را بنده از خداوند متعال درخواست می کند. دوستی با دوستان خداوند و دشمنی با دشمنان خداوند که هردو از فروع دین یعنی همان تولی وتبری هستند، و اقتدا به طریقه و سنت پیامبرخاتم(ص)‌ در امورات فردی و اجتماعی زندگی از خواسته های مطرح در دعای فوق است.

خواسته اول:دوستی با دوستان خداوند: « اللهمّ اجْعَلْنی فیهِ محبّاً لأوْلیائِكَ» خدایا در این روز مرا از محبان و دوستان دوستانت قرار بده. در زندگی اجتماعی، انسان خواه نا خواه در گروههای مختلف اجتماعی قرار می گیرند. بسیاری از نیازهای مادی و معنوی انسانها در درون همین گروهها قابل برطرف شدن است. بنابراین اعضای گروهها بطور حتم با همکاریها و داد وستدها و مراوده های که دارند گاهی حلقه های صمیمی را به نام حلقه دوستان که حد مشترکی برای خود دارند تشکیل می دهند. انتخاب حلقه های دوستانه که تاثیرپذیری و تاثیرگذاری در آن بر اعضای حلقه ، بسیار زیاد و غیر قابل انکار می باشد برای هر انسانی بسیار مهم است. برای همین است که در متون دینی توصیه شده است تا نسبت به انتخاب دوستان دقت به خرج دهید.مهمترین معیار برای انتخاب دوستان را خداوند متعال ایمان و مهمترین معیار برای دوری از جرگه های مختلف را عدم ایمان آنان می داند. قرآن کریم بارها و در آیه های مختلف توصیه کرده است تا کسانی را که ایمان ندارند و دشمن ایمانی شما هستند به عنوان دوست انتخاب نکنید: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنينَ أَ تُريدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبيناً (سوره نساء آیه144) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! غير از مؤمنان، كافران را ولّى و تكيه‏گاه خود قرار ندهيد! آيا مى‏خواهيد (با اين عمل،) دليل آشكارى بر ضدّ خود در پيشگاه خدا قرار دهيد؟!

در آیه دیگر خداوند متعال با صراحت تمام تر و با برشمردن دلایل محکم بیان می دارد که مبادا دشمنان من را به عنوان دوست انتخاب کنید. زیرا آنها شما را گمراه خواهند نمود: يَأَيهُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ عَدُوِّى وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيهْم بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُواْ بِمَا جَاءَكُم مِّنَ الْحَقّ‏ِ يخُرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُمْ  أَن تُؤْمِنُواْ بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فىِ سَبِيلىِ وَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتىِ  تُسِرُّونَ إِلَيهْم بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَ مَا أَعْلَنتُمْ  وَ مَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ(سوره ممتحنه آیه1) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد! شما نسبت به آنان اظهار محبّت مى‏كنيد، در حالى كه آنها به آنچه از حقّ براى شما آمده كافر شده‏اند و رسول اللَّه و شما را به خاطر ايمان به خداوندى كه پروردگار همه شماست از شهر و ديارتان بيرون مى‏رانند اگر شما براى جهاد در راه من و جلب خشنوديم هجرت كرده‏ايد (پيوند دوستى با آنان برقرار نسازيد!) شما مخفيانه با آنها رابطه دوستى برقرار مى‏كنيد در حالى كه من به آنچه پنهان يا آشكار مى‏سازيد از همه داناترم! و هر كس از شما چنين كارى كند، از راه راست گمراه شده است!

در آیه دیگر حتی توصیه شده است که نسبت به فاملین نزدیک و درجه یک خود نیز دقت کنید اگر آنها در ایمان با شما همراه نبودند از آنان نیز با کمال احترام دوری کنید: يَأَيهُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ ءَابَاءَكُمْ وَ إِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاءَ إِنِ اسْتَحَبُّواْ الْكُفْرَ عَلىَ الْايمَنِ  وَ مَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُوْلَئكَ هُمُ الظَّالِمُونَ(سوره توبه آیه23) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! هر گاه پدران و برادران شما، كفر را بر ايمان ترجيح دهند، آنها را ولىّ (و يار و ياور و تكيه‏گاه) خود قرار ندهيد! و كسانى از شما كه آنان را ولىّ خود قرار دهند، ستمگرند!

دوستی با دوستان خدا که در این دعا خواسته شده است تضمینی برای حفظ ایمان و رسیدن به آرامش و سعادت ابدی است. خداوند متعال می فرماید: أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يحَزَنُونَ(سوره یونس آیه62) آگاه باشيد (دوستان و) اولياى خدا، نه ترسى دارند و نه غمگين مى‏شوند!

خواسته دوم: دشمنی با دشمنان خداوند : «ومُعادیاً لأعْدائِكَ»خدایا در این روز مرا دشمن دشمنان خود قرار بده. این خواسته نیز همان تبری است. از نشانه های ایمان خالص دوستی با دوستان خداوند و دشمنی با دشمنان خداوند است. خداوند متعال می فرماید: يَأَيهُّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ الَّذِينَ اتخَّذُواْ دِينَكمُ‏ْ هُزُوًا وَ لَعِبًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكمُ‏ْ وَ الْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ( سوره مائده آیه57) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! افرادى كه آيين شما را به باد استهزاء و بازى مى‏گيرند- از اهل كتاب و مشركان- ولىّ خود انتخاب نكنيد و از خدا بپرهيزيد اگر ايمان داريد!

خواسته سوم:اقتدا به سنت پیامبر(ص): «مُسْتَنّاً بِسُنّةِ خاتَمِ انْبیائِكَ» خدایا در این روز مرا بر طریقه و روش و منش و سنت رسول الله(ص) قرار بده. انسان برای اینکه در دنیا زندگی کند، برای برخورد با دیگران و نیز شیوه برطرف نمودن نیازهای خود به روشهای برخورد و شیوه های حل نیازهای و داد و ستدهای اجتماعی نیاز دارد. خداوند متعال می فرماید ای مردم باید به حضرت رسول الله(ص) اقتدا کرده و برطبق سنت و روش او در جامعه و در تمام کارهای خود عمل کنید. امروزه یکی از مشکلات اصلی جهان اسلام و مسلمانان به این دلیل است که از سنتها و روشهای اسلامی و نبوی فاصله گرفته و به روشها و سنتهای غربی و ضد دینی روی آورده اند. نمونه های از این مساله پیروی از سنتها و رسم و رواجهای است که کمر مردم را شکسته است. به عنوان مثال در مساله ازدواج ، ‌میهمانیها، مسافرتها و حتی خیرات و فاتحه ها و...همه و همه مردم  به رسم و رواجهای منطقه ی و وارداتی نگاه می کنند تا سنت و روش رسول الله(ص).‌ به  همین دلیل مشکلات زیاد شده و زنجیرهای رسم و رواجهای که بعضا خرافی  هستند زندگی ما را با مشکلات بسیار زیاد مواجه نموده است. تنها راه رهایی از این وضع فاصله گرفتن از رسومات خرافی و قبیله ی و نزدیگ شدن به سنت رسول الله و روشهای دینی و مذهبی است.

خداوند متعال می فرماید: لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً (سوره احزاب آیه21) مسلّماً براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نيكويى بود، براى آنها كه اميد به رحمت خدا و روز رستاخيز دارند و خدا را بسيار ياد مى‏كنند.

از خداوندمتعال بخواهیم تا ما را از خواب غفلت بیدار ساخته و از قید و بند و زنجیرهای جهل و خرافات و رسومات ضد دینی و سلطه فرهنگی غربی و بیگانه آزاد و رها سازد. به ما توفیق دهد در تمام امورات زندگی خود از سنت نبوی و دستورات دینی اطاعت نماییم. انشاالله و تعالی

التماس دعا

خدایا توفیق فرمانبرداری ات را به من عنایت کن

بنام خدا

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما مومنین عزیز و میهمانان ارجمند الهی، و توفیق بیش از پیش برای کسب فیض و مغفرت و رحمت الهی در ایام با قیمانده از ماه مبارگ رمضان، دعای روز بیست و چهارم همراه با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم  می گردد.



متن دعای بیست و چهارم:«اللهمّ إنّی أسْألُک فیه ما یُرْضیک وأعوذُ بِک ممّا یؤذیک وأسألُک التّوفیقَ فیهِ لأنْ أطیعَک ولا أعْصیک یا جَوادَ السّائلین»خدایا در این روز کارهای را خواهانم که موجب رضایت و خشنودی تو می گردند. خدایا در این روز از آن چه تو را بیازارد به تو پناه می برم. خدایا در این روز توفیق فرمانبرداری و سلب نافرمانى ات را به من عطا فرما. اى بخشنده درخواست کنندگان.

در دعای امروز  سه خواسته مهم مطرح شده است. خواسته های مطرح شده در دعای فوق عبارتند از: 1- درخواست برای توفیق انجام کارهای که موجب رضا و خشنودی خداوند می گردد.2- پناه بردن به خداوند از کارهای که موجب سخت و غضب الهی می گردند.3- در خواست توفیق اطاعت ازخداوند و دوری از نافرمانی او. ماهیت این خواسته ها ، زنده کردن روح اطاعت و بندگی در بنده است.

خواسته اول:توفیق برانجام کارهای که موجب رضا وخشنودی خداوند می گردد: «اللهمّ إنّی أسْألُک فیه ما یُرْضیک»خدایا در این روز، از تو می خواهم تا توفیق انجام کارهای را که موجب رضایت تو می گردند به من عطاکنی. در مورد اینکه چه کارهای موجبات رضایت و خشنودی الهی را فراهم می کند و چه کارهای موجبات غضب خداوند را سبب می شوند؟ باید گفت که در مجموع ، اطاعت از دستورات دینی و دوری از گناهان موجبات رضایت الهی از بنده اش را فراهم می سازد. هر آنچه دین به ما دستور انجام آن را می دهد، بدانیم که خیر و صلاح ما در آن است و از هر آنچه که دین ما را نهی می کند بدانیم که شری در آن کار نهفته است که به صلاح ما نیست و باید از آن دوری نماییم. در این دعا بنده از خداوند درخواست می کند که خدایا من خود را به تو سپردم. تو خود صلاح کار بنده ات را می دانی. هرآنچه که موجب خشنودی تو است به انجام آن مرا موفق کن. و از هر آنچه که موجب نارضایتی و غضب تو است مرا دور گردان.

خواسته دوم: دوری از کارهای که موجب غضب خداوند می گردد: «وأعوذُ بِک ممّا یؤذیک»خدایا از هرآنچه که تو را اذیت می کند و می آزارد به تو پناه می برم. در فقره قبلی دعا اشاره شد که در مجموع انجام اعمالی که خداوند انسان را از انجام آن اعمال منع نموده است موجب نارضایتی الهی می گردد. خواه این اعمال منع شده فردی باشد و یا اجتماعی،خواه مربوط به اخلاقیات باشد یا سیاست و یا فرهنگ و اقتصاد، خواه خوردنی و آشامیدنی باشد و یا رفتارهای اجتماعی و فردی، خواه مربوط به ضایع نمودن حقوق دیگری باشد و یا ظلم بر خود و یا ظلم بر خداوند یعنی نافرمانی از دستورات او و حرمت حریم او را پاس نداشتن، و... انجام هریک از این اعمال از موجبات غضب و نارضایتی الهی هستند. بنده ی که در صدد رضایت و خشنودی الهی و دوری از غضب او است باید از همه کارهای منهی فوق دوری نماید.

خواسته سوم: توفیق فرمانبری و دوری از عصیان : «وأسألُک التّوفیقَ فیهِ لأنْ أطیعَک ولا أعْصیک» خدایا از تو می خواهم تا توفیق فرمانبرداری و اطاعت از دستوراتت و دوری از نافرمانی و گناهان را به من عطا کنی. این فقره از دعا در واقع همان خواسته های قبلی اما با ادبیات جدید است.یعنی خدایا تو خالق و فرمانده هستی و من مخلوق و فرمانبر. تو بالا مرتبه هستی و من در مرتبه پایین. شان من اطاعت و فرمانبری است و شان تو فرمان دادن است. تو علیم و خبیر و صلاح دان و کاردانی و من نادان و جاهل.پس به من توفیق اطاعت از خودت و دستوراتت را در هرحال عنایت فرما و توفیق عصیان و نافرمانی ات را از من بگیر.

دردهه آخر ماه مبارگ رمضان و جمعه الوداع قرار داریم. همانطوریکه در کتاب شریف مفاتیح و در دعاهای مخصوصه دهه آخر ماه مبارگ رمضان می خوانیم، دعاکنیم که خداوندا!  اگر تا اکنون ما را نیامرزیده ای همین الآن و الساعه و در ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان که ماه غفران و رحمتت می باشد، ما و والدین و هرکسی که برما حق دارند را مورد غفران و بخشش خود قرار بده. الهی آمین یارب العالمین

التماس دعا

خدایا در این روز مرا از عیب و گناه پاک گردان

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما مومنین و میهمانان ارجمند الهی و توفیق بهره مندی از فیوضات ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان، دعای روز بیست وسوم همراه با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می گردد.


متن دعای روز بیست و سوم :«اللهمّ اغسِلْنی فیهِ من الذُّنوبِ وطَهِّرْنی فیهِ من العُیوبِ وامْتَحِنْ قَلْبی فیهِ بِتَقْوَى القُلوبِ یا مُقیلَ عَثَراتِ المُذْنِبین»خدایا در این روز مرا از گناهانم شستشو بده و مرا از عیبهایم پاکیزه گردان و قلبم را به تقوای قلبی پرهیزگاران و ایمان بیازمای. اى چشم پوش لغزشهاى گناهکاران».

در این دعا سه تقاضا مطرح شده است.پاک شدن گناهان، برطرف شدن عیوب و افزایش تقوای قلب از خواسته های است که در این دعا مطرح شده است.

خواسته اول: پاک شدن از گناهان: « اللهمّ اغسِلْنی فیهِ من الذُّنوبِ» خدایا در این روز مرا شستشو داده و مرا ازپلیدی و گناهان پاک گردان. این روز که مصادف با یکی از روزهای قدر است، از خداوند متعال خواسته می شود تا نه تنها گناهان بنده اش را ببخشاید، بلکه او را شستشوی کامل دهد تا تمام آثار بدیها و پلیدیها از جسم و جان او دور و برطرف گردد.

براساس آیات شریفه قرآن کریم و روایات، هرگناه اثری از خود در جسم و جان مرتکب گناه و نیز در محیطی که گناه در آن انجام یافته است، برجای می گذارد. در این مورد به چند حدیث و یک آیه اشاره می کنم.

1-  1- حضرت امام صادق(ع) می فرماید که گناه اثری بسیار ناگواری بر قلب گناه کننده برجای می گذارد. إِذَا أَذْنَبَ الرَّجُلُ خَرَجَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةٌ سَوْدَاءُ فَإِنْ تَابَ انْمَحَتْ وَ إِنْ زَادَ زَادَتْ حَتَّى تَغْلِبَ عَلَى قَلْبِهِ فَلَا يُفْلِحُ بَعْدَهَا أَبَداً (اصول کافی جلد2 ص271) یعنی، هر گاه آدمى گناهى كند نقطه سياهى در دلش پديد مى‏آيد . اگر توبه كرد آن نقطه پاك مى‏شود و اگر باز هم گناه كرد آن نقطه بزرگتر مى‏شود ، تا جايى كه همه دلش را فرا مى‏گيرد و زان پس هرگز روى رستگارى را نمى‏بيند.

2- 2- آثار گناه در زندگی به اندازه ای است که حضرت امام صادق(ع) فرمود بسیاری از مردم بر اثر گناهانی که انجام می دهند عمرشان کوتاه و بر اثر آن از دنیا می روند: مَنْ يَمُوتُ بِالذُّنُوبِ أَكْثَرُ مِمَّنْ يَمُوتُ بِالْآجَالِ وَ مَنْ يَعِيشُ بِالْإِحْسَانِ أَكْثَرُ مِمَّنْ يَعِيشُ بِالْأَعْمَارِ(بحارالانوار جلد5 ص140) یعنی، شمار كسانى كه بر اثر گناهان مى‏ميرند بيشتر از كسانى‏است كه به‏ اجل مى‏ميرند.

3 3- خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید، کسانی که اهل گناه هستند، گناهان پی درپی به اندازه ی بر روح و روان آنها تاثیر می گذارد که سرانجام به نقاط خطرناک رسیده و همه آیات خداوند متعال را تکذیب می کنند: ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذينَ أَساؤُا السُّواى‏ أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ (سوره روم آیه10) یعنی، سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و آن را به مسخره گرفتند!

بنابراین یزید و یا نمرود و یا فرعون و یا هر خون آشام دیگری که از آنها در تاریخ نام برده شده است از اول خون آشام کامل نبوده است بلکه در مرور زمان و براثر گناه زیاد و به اصطلاح تلنبار شدن گناهان به حدی رسیده اند که همه چیز و حتی خداوند و قیامت را انکار کردند.

بنابراین وقتی از خداوند می خواهیم که خدایا، تو خودت وعده داده ای که همه گناهان بنده ات جز شرک را می بخشی: قُلْ يَاعِبَادِىَ الَّذِينَ أَسْرَفُواْ عَلىَ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُواْ مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ  إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا  إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ( سوره زمر آیه53) یعنی،  بگو: اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است. پس ای خدای کریم و رحیم مرا شستشو بده تا همه آثار گناهان نیز از جسم و روحم محو گردند.

خواسته دوم: پاک شدن از عیوب : «وطَهِّرْنی فیهِ من العُیوبِ»خدایا در این روز همه عیبها را از من بر طرف گردان. براساس آموزه های دینی و روایات، انسان در روزی که زاده می شود طاهر و پاک است. اما در مرور زمان اگر راه نادرست را در پیش گیرد و در محیط آلوده قرار گیرد وگناه انجام دهد، چنین محیط و گناهان در او اثرکرده و شخصیت و منش او را که از روز اول پاک بوده است معیوب می سازد. هرچه اصرار برگناهان بیشتر شود، این عیب ها ریشه ی تر شده و مداوا نمودن آن مشکل تر می گردد. عیب ها نیز فراوان و گوناگون است. عیبهای زبانی مثل دشنام دادن ، تهمت زدن ،‌ دروغ گفتن، غیبت گویی، شخصیت دیگران را خرد کردن، مسخره نمودن و... عیبهای قلبی همانند، حسد، بخل ،کینه و بغض و... عیبهای شخصیتی و روحی همانند خود بزرگ بینی و عجب ، تکبر و توجه نکردن به دیگران و به اصطلاح به حساب نیاوردن آنان و...

گاهی از بس که اینگونه رفتارهای نا پسند و مریض گونه عادت بعضی از افراد می شود، اولا که برای او عادی شده و قباحت عیوب فوق در پیش او از بین می رود و ثانیا نمی تواند آن را ترک کند. زیرا این عیوب در وجود و شخصیت او ریشه دوانده و نمی تواند آنها را به آسانی از بین ببرد. پس خیلی خوب است که انسان از اول مواظب و مراقب باشد و نگذارد این علفهای هرزه در وجود او  و محیط زندگی وی سبز شود. حدیث منسوب به امام علی(ع) خیلی ‌با معنی و زیبا است که فرمود: مراقب افکارت باش که گفتارت می شود، مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود، مراقب رفتارت باش که عادتت می شود، مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود، مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت میشود.

شاعر هم زیبا گفته است:

علاج نفس سرکش را در ایام جوانی کن   که این مارسیه چون پیرگردد اژدها گردد

امام علی(ع) فرمود: أَكْبَرُ الْعَيْبِ أَنْ تَعِيبَ مَا فِيكَ مِثْلُه(نهج البلاغه) یعنی،‌بزرگترین عیب این است که بر دیگران چیزی را که در خودت وجودت دارد عیب بشماری.‏

 خواسته سوم: تقوای قلب: «وامْتَحِنْ قَلْبی فیهِ بِتَقْوَى القُلوبِ» خدایا در این روز به اندازه تقوای دلهای اهل تقوا به من تقوای قلبی عطاکن. یعنی، خدایا به من تقوای قلبی عنایت کن. خدایا کاری کن که اعمال خوب و نیک و گرایش به خوبیها از ته قلبم سرچشمه گیرند. این چنین کارها ارزشمند و دوامدار خواهند بود.

قلب مکان و جایگاه رذایل و فضایل است. محبت خدا و اولیای او و یا خدای نکرده محبت دنیا و گرایش به رذایل همه از قلب سرچشمه می گیرد. قلب مومن عرش رحمان و جایگاه محبت خداوند به حساب آمده است اما در مقابل قلب منافق جایگاه و مکان شیطان به حساب آمده است. به همین دلیل تقوای قلبی مهم است. در قرآن کریم، قلب سلیم که جایگاه محبت خدا و دوستان اوست، مایه نجات انسان شمرده شده است. يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَ لَا بَنُونَ. إِلَّا مَنْ أَتىَ اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ(سوره شعرا آیه88- 89) در آن روز كه مال و فرزندان سودى نمى‏بخشد. مگر كسى كه با قلب سليم به پيشگاه خدا آيد!

حضرت امام علی(ع) در بخشی از وصیتنامه اش فرمود: يَا بُنَيَّ إِنَّ مِنَ الْبَلَاءِ الْفَاقَةَ وَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ مَرَضُ الْبَدَنِ وَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ مَرَضُ الْقَلْبِ وَ إِنَّ مِنَ النِّعَمِ سَعَةَ الْمَالِ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ سَعَةُ الْبَدَنِ وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ تَقْوَى الْقُلُوبِ(بحارالانوار جلد74 ص 402) یعنی، ای پسرم! از گرفتاریها وبلاهای انسان در دنیا، فقر و تنگ دستی است، و سخت تر از آن، بیماری جسمی است، و سخت تر و بدتر، این است که انسان دلش بیمار باشد. از نعمتهای الهی به انسان در دنیا، داشتن مال و ثروت است و بهتر و بالاتر از آن، بدن صحیح و سالم داشتن است، امّا بالاتر ازآن دارا بودن تقوای قلبی است. زیرا تقوای قلبی چنانچه اشاره گردید باعث نجات انسان در دنیا و آخرت می گردد.

خداوند متعال همه ما را از شرور و دامهای شیطان و هواهای نفسانی نجات بخشد و بهترین سرنوشت را که برای بندگان مخلصش مقدر می فرماید برای ما نیز تقدیر فرماید. الهی آمین یارب العالمین

التماس دعا

خدایا دربهای فضل و رحمتت را بر من بگشا

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما مومنین عزیز و گرامی و توفیق بهره مندی از فیوضات و برکات ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان و نیز توفیق برای احیا و شب زنده داری عارفانه شب بیست و سوم که به احتمال خیلی قوی مصادف با شب قدراست.دعای روز بیست و دوم ماه مبارگ رمضان را با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می کنم.


payamak ghadr 300x192 پیامک های تسلیت جدید مخصوص شب قدر و شهادت حضرت علی (ع)

متن دعای روز بیست و دوم رمضان: « اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ فَضْلَک وأنزِل علیّ فیهِ بَرَکاتِک وَ وَفّقْنی فیهِ لِموجِباتِ مَرْضاتِک واسْکنّی فیهِ بُحْبوحاتِ جَنّاتِک یا مُجیبَ دَعْوَةِ المُضْطَرّین». خدایا در این روز درهاى فضل و رحمتت را بر من بگشا و در آن خیر و برکاتت را بر من فرود آر و مرا به موجبات خوشنودیت توفیق ده و در میانه بهشتت مسکنم ده. اى اجابت کننده خواسته ها و دعاهاى بیچارگان.

دراین دعا چهار چیز مهم از خداوند متعال درخواست شده است.گشوده شدن دربهای فضل ورحمت الهی بر روی بنده، نازل شدن برکات خداوند از آسمان و زمین، توفیق کسب رضایت الهی و قرار گرفتن در جایگاه ابدی بهشت ازجمله این چهار خواسته است که در دعای فوق مطرح شده است. ماهیت و چینش خواسته ها نهایت امیدواری به فضل و رحمت الهی را می رساند.

خواسته اول: گشوده شدن دربهای فضل و رحمت الهی: اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ فَضْلَک. خدایا در این روز دربهای فضل و رحمتت را بر من بگشا. انسان در دنیای مادی که زندگی می کند در معرض خطرهای زیادی است. اگر فضل و رحمت الهی نباشد، انسان به تنهای نه تنها ره بجای نخواهد برد بلکه سر از بیراهه های خطرناک در خواهند آورد. اینکه خداوند متعال در کنار بخشایش عقل به بندگان خود، برای راهنمای آنان راهنمایان و پیامبران زیادی فرستاده است از نمونه های تفضل و لطف الهی است. خداوند متعال می فرماید اگر فضل و رحمتش نبود همه نابود می شدند: ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّن بَعْدِ ذَالِكَ  فَلَوْ لَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَكُنتُم مِّنَ الخَْاسِرِينَ(سوره بقره آیه64) یعنی ، سپس شما روگردان شديد و اگر فضل و رحمت خداوند بر شما نبود، از زيانكاران بوديد.

در آیه دیگر هم خداوند متعال فضلش را چنین بر می شمارد. وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ رَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَ ما يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْ‏ءٍ وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظيماً (سوره نساء آیه 113) اگر فضل و رحمت خدا شامل حال تو نبود، گروهى از آنان تصميم داشتند تو را گمراه كنند اما جز خودشان را گمراه نمى‏كنند و هيچ گونه زيانى به تو نمى‏رسانند. و خداوند، كتاب و حكمت بر تو نازل كرد و آنچه را نمى‏دانستى، به تو آموخت و فضل خدا بر تو (همواره) بزرگ بوده است. خداوند متعال خود از تفضلش بر بندگان خود یاد کرده و خود را دارای فضل بسیار معرفی کرده است. فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظيمٍ (سوره آل عمران174) یعنی ، به همين جهت، آنها (از اين ميدان،) با نعمت و فضل پروردگارشان، بازگشتند در حالى كه هيچ ناراحتى به آنان نرسيد و از رضاى خدا، پيروى كردند و خداوند داراى فضل و بخشش بزرگى است.

گاهی هست انسان به اعمال خود خیلی امیدوار نیست. به همین دلیل از خدا می خواهد که خدایا اعمال من ارزش ندارد و کفاف راه دور و درازم را که در پیش دارم نمی کند. زیرا یا ناقص است و یا اندک. پس با من با فضل و رحمتت و نه با عدالتت رفتار کن(اللهم عاملنا بفضلک و لاتعاملنا بعدلک). اما خود بشر هم باید کاری کند که راههای برگشت خود را به دست خودش سد نکند. گناهانی را که ستیز علنی با خدا است همانند شرک ورزیدن به خداوند، ظلم رواداشتن بر مظلومین و بندگان خدا، رباخواری ، حق یتیم را خوردن و... انجام ندهد. در چنین صورتی است که امیدواری به فضل و کرم الهی می تواند موجبات سعادت و خوشبختی دنیوی و اخروی انسانها را فراهم نماید.

فضل و رحمت الهی هرچند عام است اما در هنگامه های خاصی بر بندگانش بیشتر نازل می شود.در ماه رمضان، شبهای قدر،شبهای جمعه و ایام الله دیگر.پس سعی کنیم در این هنگامه ها بیشتر خود را در معرض نسیم رحمت الهی قرار دهیم تابخشایش او از لطف و کرمش شامل حال ما نیز گردد.

خواسته دوم: نازل شدن برکات الهی : وأنزِل علیّ فیهِ بَرَکاتِک. یعنی، خدایا در این روز برکاتت را برمن نازل کن. برکت به معنی نمو و زیادی است. خدا یك چیزی را که کم است زیاد می‌كند. تبریك هم به معنی این است که دعا می‌كند خدا به این چیز مورد نظر بركت بدهد. بركت به معنای دوام و استمرار هم هست. «بركه» به جایی می‌گویند: كه زیر اتاق یا جای را می‌كندند و منبع آب می‌شد. یعنی آب در آنجا جمع می شد و هدر نمی رفت.پس بركه یعنی جایی كه خیر جمع می‌شود، چون آب خیر است، به آن بركه می‌گویند. از خداوند متعال این را میخواهیم تا بصورت مطلق برکاتش را در عمر،‌در مال ،‌در اولاد‌، در علم ،‌در کارهای فردی و اجتماعی و... نازل فرماید.

زمینه نزول برکات در زندگی فردی واجتماعی را خداوند متعال همه نیکی ها از جمله تقوا پیشگی را ذکر می کند. وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا یَكْسِبُونَ»(سوره اعراف آیه96) و اگر اهل شهرها و آباديها، ايمان مى‏آوردند و تقوا پيشه مى‏كردند، بركات آسمان و زمين را بر آنها مى‏گشوديم ولى (آنها حق را) تكذيب كردند ما هم آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم.

حضرت امام علی(ع) نیز برای نزول برکت الهی در خانه و منزل سفارش کرده است تا در خانه های خود قرآن بخوانید و آن را بلند تلاوت کنید: «الْبَیْتُ الَّذِی یُقْرَأُ فِیهِ الْقُرْآنُ وَ یُذْكَرُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهِ تَكْثُرُ بَرَكَتُهُ»(اصول كافى ج‏2، ص‏610) اگر در خانه‌ای قرآن خوانده شود، و یاد خداوند متعال در آن صورت گیرد، خدا به این خانه بركت می‌دهد.

خواسته سوم: رضایت و خشنودی خداوند: و وَفّقْنی فیهِ لِموجِباتِ مَرْضاتِک.خدایا مرا در این روز به کارهای که مورد رضایت تو است و موجبات خشنودی تو را فراهم می کند موفق کن. این هم خیلی مهم است که انسان از خداوند توفیق کارهای که موجبات خشنودی او را فراهم می سازد در خواست کند. در مجموع همه کارهای نیک که خداوند به آن دستور داده است موجبات خشنودی خداوند را فراهم می سازد. اما برخی ازکارها بیشتر تاکید شده و بیشتر موجب جلب رضایت خداوند می گردد. با توجه به آیات و روایات رضایت خداوند در این است که بنده مؤمن از دستورات خداوند و رسولش اطاعت نموده و در انجام آنها قصور نورزد: وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (سوره آل عمران آیه132) یعنی، و از حکم خدا و رسول او فرمان برید، باشد که مشمول رحمت و لطف خداوند گردید.

در آیه دیگر علاوه براطاعت از رسول، اقامه نماز و پرداخت زکات را نیز از موجبات ترحم خداوند بر بنده اش ذکر کرده است : وَ أَقِيمُواْ الصَّلَوةَ وَ ءَاتُواْ الزَّكَوةَ وَ أَطِيعُواْ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(سوره نورآیه56) و نماز را برپا داريد، و زكات را بدهيد، و رسول (خدا) را اطاعت كنيد تا مشمول رحمت (او) شويد.

 در آیه دیگر علاوه براطاعت و انفاق، تقوا پیشگی و پرهیزگاری را موجب رسیدن به فلاح و رستگاری که نشانه خشنودی الهی است ذکر کرده است: فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَ اسْمَعُوا وَ أَطيعُوا وَ أَنْفِقُوا خَيْراً لِأَنْفُسِكُمْ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (سوره تغابن آیه16) پس تا مى‏توانيد تقواى الهى پيشه كنيد و گوش دهيد و اطاعت نماييد و انفاق كنيد كه براى شما بهتر است و كسانى كه از بخل و حرص خويشتن مصون بمانند رستگارانند!

خواسته چهارم: قرارگرفتن در میانه بهشت: واسْکنّی فیهِ بُحْبوحاتِ جَنّاتِک.خدایا در این روز مرا در میانه بهشتت جای ده. بهشت بزرگترین پاداشی است که خداوند به بندگان خوبش وعده کرده است. چنانچه قبلا ذکر شد، بهشت هم دارای مراتب و دربهای متعددی است که هرکسی به اندازه اعمال و جایگاه و مراتب ایمان خود از درب مخصوصی وارد شده و به جایگاه خود سکنی می گزیند. هر جایگاهی از بهشت دارای نعمتهای فراوانی است. حضرت امام صادق(ع)‌می فرماید: وَ إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلًا لَوْ نَزَلَ بِهِ الثَّقَلَانِ الْجِنُّ وَ الْإِنْسُ لَوَسِعَهُمْ طَعَاماً وَ شَرَاباً وَ لَا يَنْقُصُ مِمَّا عِنْدَهُ شَيْ‏ء(بحارالانوارجلد8ص120) یعنی، پایین ترین جایگاه در بهشت برای انسان بهشتی چنان است كه اگر جن و انس ميهمان او شوند همه را با خوردنى و آشاميدنى پذيرايى كند و از آنچه دارد چيزى كم نشود.

یکی از جایگاههای مهم و درب مخصوصی که بندگان خاص خداوند از آن وارد می شوند دارالفرج است که طبق فرمایش حضرت رسول الله (ص) تنها کسانی که به ایتام کرده اند از آنجا وارد شده و در مکان مخصوص قرار می گیرند: إنّ في الجنّة دارا يقال لها دار الفرج لا يدخلها إلّا من فرّح يتامى المؤمنين(نهج الفصاحه ص329). یعنی، در بهشت خانه‏اى هست كه آن را خانه خوشحالى نامند و جز كسانى كه يتيمان مؤمنان را خوشحال كرده باشند، وارد آن نميشوند.

خداوند متعال دعاهای فوق را درحق همه مستجاب گرداند.خداوند متعال در این سال ظهور آقا امام زمان را مقدر فرموده و بهترین مقدرات وسرنوشت را که برای بندگان مخلص خود تقدیر می نماید برای ما نیز مقدر فرماید.الهی آمین یارب العالمین

التماس دعا

خدایا مرا از شر شیطان حفظ کن

بنام خدا

باسلام و عرض تسلیت سالروز شهادت مولی الموحدین حضرت امام علی(ع) و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و گرامی ، و توفیق بیشتر برای استفاده از فیوضات ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان، دعای روز بیست ویکم همراه با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می گردد.


متن دعای روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان: « اللهمّ اجْعَلْ لی فیهِ الى مَرْضاتِک دلیلاً ولا تَجْعَل للشّیْطان فیهِ علیّ سَبیلاً واجْعَلِ الجَنّةِ لی منْزِلاً ومَقیلاً یا قاضی حَوائِجَ الطّالِبین».خدایا، در این روز مرا به سوی رضا وخشنودی خود راهنمایی کن و شیطان را بر من مسلط مگردان و بهشت را منزل و مقامم قرار ده، ای برآورنده حاجات معرفت ومشتاقان حق وحقیقت.»

در این دعا سه خواسته مطرح شده است. پیداکردن راه روشن به رضایت الهی، دوری از شیطان و محافل شیطانی و عدم تسلط شیطان بر انسان و قرار گرفتن در بهشت از جمله خواستهای است که دراین دعا مطرح شده است.

خواسته اول: دلیل و راهنمای روشن به سوی رضایت الهی: « اللهمّ اجْعَلْ لی فیهِ الى مَرْضاتِک دلیلاً» خدایا در این روز مرا با دلایل روشن به سوی کسب رضایت خودت راهنمای کن. خداوند متعال برای رسیدن انسان به سعادت راهنمایان چندی قرار داده است.فطرت انسان به عنوان گرایش درونی او به خوبیها و فاصله گرفتن از رذایل، عقل انسان به عنوان چراغ راه و وسیله ی برای تشخیص حق از باطل، پیامبران الهی با معجزات و کتب آسمانی و آموزه های شان به عنوان اصلی ترین راهنمایان الهی و امامان معصوم به عنوان حجج الهی برخلق. اینها همه راهنمایان و دلیلهای روشن به سوی حق وحقیقت اند. این دلایل روشن از نهاد بشر آغاز می گردد و تا ارسال رسل و فرستادگان الهی همراه با معجزات تداوم می یابد. در زمان ما از میان این همه راهنمایان الهی، حبل الله که همان قرآن و اهل بیت(ع) هستند به عنوان دلایل آشکار و راهنمایان حقیقی به سوی سعادت نام برده شده است.

حضرت رسول الله(ص) بارها فرمود که من بعد از خود برای اینکه امت من گمراه نگردد دو چیز گرانبها را از خود به یادگار می گزارم،یکی قرآن و دیگری اهل بیت(ع) این دو با هم راهنمایان شما هستند. مبادا از این دو جدا شوید. بنابه روایت و شواهد تاریخی حضرت رسول الله(ص) این روایت را که معروف و مشهور به روایت ثقلین است، در هر فرصتی برای مردم بیان می فرمودند و در مدت بیست و سه سال رسالت خود، مخصوصاً در ده سالی که در مدینه بودند، بارها و بارها متذکّر شده است. به عقیدۀ شیعه و سنی ، روایت ثقلین از متواترات است.حضرت بارها فرمود: «إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا، کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی؛ أَهْلَ بَیْتِی وَ إِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّى یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ» یعنی ای مردم، قرآن و ولایت دو ثقل گرانبها هستند و از هم جدا شدنی نیستند و اگر زمانی جدا شدند، بدانید اسلام واقعی وجود ندارد. در ادامه حضرت می فرماید: برای اینکه گمراه نشوید به این دو همیشه تمسک نمایید.

بنابراین گواه روشن و دلیلهای قاطع بسوی هدایت و رضایت الهی همین دو هستند.

خواسته دوم: عدم سلطه شیطان و دوری از محافل آن: «ولا تَجْعَل للشّیْطان فیهِ علیّ سَبیلاً»خدایا، در این روز شیطان را بر من مسلط نکن. شیطان دشمن قسم خورده انسان و همواره در کمین اوست. خداوند متعال می فرماید، ای مردم  از شیطان پیروی نکنید و پا جای پای او نگذارید که دشمن قسم خورده شما است و شما را گمراه می کند: يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالاً طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبينٌ (سوره بقره آیه 168) اى مردم! از آنچه در زمين است، حلال و پاكيزه بخوريد! و از گامهاى شيطان، پيروى نكنيد! چه اينكه او، دشمن آشكار شماست!

در آیه دیگرخداوند متعال با برشمردن دامهای شیطان مردم را از افتادن در این دامها برحذر می دارد: الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ ( سوره بقره آیه 268) شيطان، شما را (به هنگام انفاق،) وعده فقر و تهيدستى مى‏دهد و به فحشا (و زشتيها) امر مى‏كند ولى خداوند وعده «آمرزش» و «فزونى» به شما مى‏دهد و خداوند، قدرتش وسيع، و (به هر چيز) داناست. (به همين دليل، به وعده‏هاى خود، وفا مى‏كند.

اما خوشبختانه در ماه مبارگ رمضان شیطان در غل و زنجیر است. وَالشَّیاطینَ مَغلولَةٌ فَاسأَلوا رَبَّکُم ألاّ یُسَلِّطَها عَلَیکُم(خطبه شعبانیه) یعنی شیطان در این ماه به زنجیر بسته شده است از خداوند متعال بخواهید شیطان را برشما مسلط نسازد.

حضرت رسول اعظم(ص) در حدیث بسیار نورانی کارهای که موجب دوری و عدم تسلط شیطان بر انسان می گردد را چنین برشمرده است: أَ لَا أُخْبِرُكُمْ بِشَيْ‏ءٍ إِنْ أَنْتُمْ فَعَلْتُمُوهُ تَبَاعَدَ الشَّيْطَانُ مِنْكُمْ كَمَا تَبَاعَدَ الْمَشْرِقُ مِنَ الْمَغْرِبِ قَالُوا بَلَى قَالَ الصَّوْمُ يُسَوِّدُ وَجْهَهُ وَ الصَّدَقَةُ تَكْسِرُ ظَهْرَهُ وَ الْحُبُّ فِي اللَّهِ وَ الْمُوَازَرَةُ عَلَى الْعَمَلِ الصَّالِحِ يَقْطَعُ دَابِرَهُ وَ الِاسْتِغْفَارُ يَقْطَعُ وَتِينَهُ وَ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ زَكَاةٌ وَ زَكَاةُ الْأَبْدَانِ الصِّيَامُ.(اصول کافی جلد4 ص162) یعنی آيا شما را از چيزى خبر ندهم كه اگر به آن عمل كنيد، شيطان از شما دور شود، چندان كه مشرق از مغرب دور است؟ عرض كردند: چرا. فرمودند: روزه روى شيطان را سياه مى كند، صدقه پشت او را مى شكند، دوست داشتن براى خدا و هميارى در كار نيك، ريشه او را مى كند و استغفار شاهرگش را مى زند.

خواسته سوم: قرار دادن بهشت به عنوان منزل و ماوا : « واجْعَلِ الجَنّةِ لی منْزِلاً ومَقیلاً» خدایا در این روز بهشتت را منزل و ماوای من قرار بده. حضرت امام علی (ع) فرمود: ألا إنّه ليس لأنفسكم ثمن إلّا الجنّة فلا تبيعوها إلّا بها(غررالحکم ص177) آگاه باشید که بهای جان شما جز بهشت نیست پس آن را ارزان نفروشید.

حضرت رسول الله(ص) راه رسیدن به بهشت را چنین بیان می فرماید: يَا ابْنَ مَسْعُودٍ مَنِ اشْتَاقَ إِلَى الْجَنَّةِ سَارَعَ فِي الْخَيْرَاتِ وَ مَنْ خَافَ النَّارَ تَرَكَ الشَّهَوَاتِ وَ مَنْ تَرَقَّبَ الْمَوْتَ أَعْرَضَ عَنِ اللَّذَّاتِ وَ مَنْ زَهِدَ فِي الدُّنْيَا هَانَتْ عَلَيْهِ الْمُصِيبَات‏(بحارالانوار جلد74ص94). یابن مسعود هرکسی که مشتاق ورود به بهشت است باید به کارهای انجام خیر بشتابد وکسی که از آتش جهنم می ترسد باید ترک شهوات نامشروع نماید و هرکس انتظار مرگ را دارد باید از لذتهای نا روا دوری نماید و کسی که از دنیا اعراض نماید مصیبت و مشکلات بر وی آسان می گردد.

پس تنها راه رسیدن به بهشت عبادت خداوند متعال و اطاعت از او و دوری از شیطان محافل شیطانی است.

خداوند متعال ما را در پناه خود از شرور شیطان و هواهای نفسانی و کبر و غرور حفظ نماید،‌ و بهشت را که جایگاه صالحان است نصیب و روزی ما قرار دهد. الهی آمین یارب العالمین

التماس دعا

خدایا دربهای بهشتت را بر رویم بگشا

بنام خدا

باسلام و عرض تسلیت شهادت مولای متقیان حضرت امام علی(ع) و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما مومنین گرامی وتوفیق بهره مندی از فیوضات شبهای قدر، دعای روز بیستم همراه با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می گردد.


شب قدر - دعا - ابوحمزه ثمالی - تطهیرا

متن دعای روز بیستم ماه مبارگ رمضان: «اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ الجِنانِ واغْلِقْ عَنّی فیهِ أبوابَ النّیرانِ وَ وَفّقْنی فیهِ لِتِلاوَةِ القرآنِ یا مُنَزّلِ السّکینةِ فی قُلوبِ المؤمِنین».خدایا در این روز درهای بهشت را به روی من بگشا و درهای آتش دوزخ را به رویم ببند. خدایا در این روز توفیق تلاوت قرآن به من عطا فرما، ای نازل کننده آرامش در دلهاى مؤمنان».

در این دعا سه تقاضا مطرح شده است.گشوده شدن دربهای بهشت و بسته شدن دربهای جهنم و توفیق تلاوت قرآن از جمله خواسته های مطرح شده در دعای فوق است.

خواسته اول: گشوده شدن دربهای بهشت: اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ الجِنانِ. خدایا در این روز دربهای بهشت را به رویم بگشا. براساس روایات و نص قرآن کریم بهشت و جهنم دارای دربهای متعدد است. برای بهشت در قرآن کریم بصورت مطلق دربهای متعدد ذکر شده است: وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ رَبهَّمْ إِلىَ الْجَنَّةِ زُمَرًا  حَتىَّ إِذَا جَاءُوهَا وَ فُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَ قَالَ لهَمْ خَزَنَتهُا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَلِدِينَ(سوره زمر آیه73) و كسانى كه تقواى الهى پيشه كردند گروه گروه به سوى بهشت برده مى‏شوند هنگامى كه به آن مى‏رسند درهاى بهشت گشوده مى‏شود و نگهبانان به آنان مى‏گويند: «سلام بر شما! گوارايتان باد اين نعمتها! داخل بهشت شويد و جاودانه بمانيد!

در سوره ص نیز آمده است: جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لهَُّمُ الْأَبْوَابُ(سوره ص آیه50) باغهاى جاويدان بهشتى كه درهايش به روى آنان گشوده است.

اما علت دربهای متعدد این است که افرادی مختلف با درجات ایمان متفاوت از دربهای مخصوصی وارد می شوند. حضرت امام علی(ع) می فرماید: إِنَّ لِلْجَنَّةِ ثَمَانِيَةَ أَبْوَابٍ بَابٌ يَدْخُلُ مِنْهُ النَّبِيُّونَ وَ الصِّدِّيقُونَ وَ بَابٌ يَدْخُلُ مِنْهُ الشُّهَدَاءُ وَ الصَّالِحُونَ وَ خَمْسَةُ أَبْوَابٍ يَدْخُلُ مِنْهَا شِيعَتُنَا وَ مُحِبُّونَا فَلَا أَزَالُ وَاقِفاً عَلَى الصِّرَاطِ أَدْعُو وَ أَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ شِيعَتِي وَ مُحِبِّي وَ أَنْصَارِي وَ مَنْ تَوَلَّانِي فِي دَارِ الدُّنْيَا فَإِذَا النِّدَاءُ مِنْ بُطْنَانِ الْعَرْشِ قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكَ وَ شُفِّعْتَ فِي شِيعَتِكَ وَ يُشَفَّعُ كُلُّ رَجُلٍ مِنْ شِيعَتِي وَ مَنْ تَوَلَّانِي وَ نَصَرَنِي وَ حَارَبَ مَنْ حَارَبَنِي بِفِعْلٍ أَوْ قَوْلٍ فِي سَبْعِينَ أَلْفَ مِنْ جِيرَانِهِ وَ أَقْرِبَائِهِ وَ بَابٌ يَدْخُلُ مِنْهُ سَائِرُ الْمُسْلِمِينَ مِمَّنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يَكُنْ فِي قَلْبِهِ مِقْدَارُ ذَرَّةٍ مِنْ بُغْضِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ.(الخصال شیخ صدوق جلد2ص408) بهشت هشت در دارد: درى است كه پيامبران و صديقان از آن داخل مى‏شوند، و درى است كه شهدا و صالحان از آن وارد مى‏شوند، و پنج در ديگر هستند كه شيعيان و دوستان ما از آنها وارد مى‏شوند و من همواره در كنار پل صراط مى‏ايستم و دعا مى‏كنم و مى‏گويم: پروردگارا، شيعيان و دوستداران و ياران من و هر كسى را كه در دنيا مرا دوست مى‏داشت، سلامت بدار و از داخل عرش ندا مى‏رسد كه دعاى تو را اجابت كردم و شفاعت شيعيان تو را پذيرفتم، و هر مردى از شيعيان من و كسانى كه مرا دوست داشته‏اند و يارى نموده‏اند و با دشمنان من با عمل يا زبان مبارزه كرده‏اند، به هفتاد هزار نفر از همسايگان و خويشان خود شفاعت مى‏كند، و درى است كه ساير مسلمانان از آن وارد مى‏شود و آنان كسانى هستند كه به يگانگى خدا گواهى داده و در قلبشان به مقدار يك ذرّه دشمنى ما اهل بيت نباشد.

یکی از زمانهای مهم که دربهای بهشت باز است همین ایام ماه مبارگ رمضان و بخصوص شبهای قدر است.حضرت رسول الله(ص) در خطبه شعبانیه فرمود: أیُّهَا النّاسُ ، إنَّ أبوابَ الجِنانِ فی هذَا الشَّهرِ مُفَتَّحَةٌ ، فَاسأَلوا رَبَّکُم ألاّ یُغلِقَها عَلَیکُم ، وأبوابَ النّیرانِ مُغَلَّقَةٌ فَاسأَلوا رَبَّکُم ألاّ یَفتَحَها عَلَیکُم(خطبه شعبانیه) یعنی ای مردم در این ماه دربهای بهشت گشوده است.پس دعا کنید تا خداوند آن را بر روی شما نبندد. و دربهای جهنم در این ماه بسته است پس از خداوند بخواهید تا آن را باز نکند.

حال این ما هستیم و این فرصتهای گرانبها و طلایی. آیا می توانیم با انجام کارهای نیک و دعا و عبادات خودکلیدی برای گشودن دربهای بهشت با خود برگیریم و دربهای بهشت را بر روی خویش باز نگهداریم؟ قطعا با توجه به الطاف الهی و رحمت واسعه او ، می توانیم با استفاده از این فرصت بازگشت، با انابه حقیقی و توبه نصوح مجوز ورود به بهشت را یافته و خود را بهشتی ساخت.

خواسته دوم: بسته شدن دربهای جهنم: واغْلِقْ عَنّی فیهِ أبوابَ النّیرانِ.خدایا در این روز دربهای جهنم را بر روی من ببند. در قرآن کریم برای جهنم هفت درب ذکر شده است: وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ.لهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِّكلُ‏ِّ بَابٍ مِّنهْمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ(سوره حجر آیه 43و 44) و دوزخ، ميعادگاه همه آنهاست! هفت در دارد و براى هر درى، گروه معيّنى از آنها تقسيم شده‏اند!

همانطوریکه ذکر شد، دربهای جهنم در این ماه بسته است. خواننده دعا از خداوند متعال درخواست می کند تا دربهای جهنم همچنان بر روی وی بسته بماند. خواننده دعا از خداوند درخواست می کند: که ای خدای من، در ایامی که رحمت واسعه ات شامل همه بندگانت گردیده است، مرا عفو فرما و از گناهانم درگذر تا شایستگی ورود به بهشتت که جایگاه دوستان و بندگانت می باشد را دریافت نمایم. و دربهای جهنم را بر رویم باز نکن.

خواسته سوم: توفیق تلاوت قرآن کریم: وَ وَفّقْنی فیهِ لِتِلاوَةِ القرآنِ.خدایا در این روز به من توفیق تلاوت قرآن عنایت کن. قرآن کریم کتاب سعادت بخش و نسخه شفابخش برای دردهای فردی و اجتماعی انسانها است. ماه رمضان بهار قرآن است. حضرت رسول الله (ص) فرمود: از خداوند بخواهید تا توفیق انس با این نسخه سعادت و تلاوت آن را بخصوص در ماه مبارگ رمضان را به شما عنایت کند. قرآن نور است. نور روشنایی می آورد. اگر کسی آن را تلاوت کند قلبش را نورانی و ایمانش را تقویت می کند.تلاوت قرآن کریم در هرحالی سفارش شده است.حضرت رسول الله(ص) فرمود: إِنْ أَرَدْتُمْ عَيْشَ السُّعَدَاءِ وَ مَوْتَ الشُّهَدَاءِ وَ النَّجَاةَ يَوْمَ الْحَسْرَةِ وَ الظَّلَلَ يَوْمَ الْحَرُورِ وَ الْهُدَى يَوْمَ الضَّلَالَةِ فَادْرُسُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ كَلَامُ الرَّحْمَنِ وَ حِرْزٌ مِنَ الشَّيْطَانِ وَ رُجْحَانٌ فِي الْمِيزَانِ (بحارالانوارجلد89ص19) اگر زندگى سعادتمندان، مرگ شهيدان، نجات روز حسرت (قيامت)، سايه روزِ سوزان و هدايت در روز گمراهى را مى خواهيد، قرآن را ياد بگيريد كه آن سخن خداى مهربان است و سپرى است در مقابل شيطان و سنگينى در ترازوى اعمال.

تلاوت قرآن کریم بخصوص در خانه ها نیز بسیار سفارش شده است.حضرت رسول الله(ص) فرمود: نَوِّرُوا بُيُوتَكُمْ بِتِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَ لَا تَتَّخِذُوهَا قُبُوراً كَمَا فَعَلَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصَارَى صَلَّوْا فِي الْكَنَائِسِ وَ الْبِيَعِ وَ عَطَّلُوا بُيُوتَهُمْ فَإِنَّ الْبَيْتَ إِذَا كَثُرَ فِيهِ تِلَاوَةُ الْقُرْآنِ كَثُرَ خَيْرُهُ وَ اتَّسَعَ أَهْلُهُ وَ أَضَاءَ لِأَهْلِ السَّمَاءِ كَمَا تُضِي‏ءُ نُجُومُ السَّمَاءِ لِأَهْلِ الدُّنْيَا.(اصول کافی جلد2 ص610) یعنی ، خانه های تان را با تلاوت قرآن کریم روشنایی ببخشید و همانند یهودیان و نصرانیان که کتاب آسمانی را صرفا در کنیسه ها و قبرستانها می خوانند و آن را وسیله ی برای خرید و فروش قرار داده اند و نه بیش از آن، نباشید. خانه اى كه در آن قرآن فراوان خوانده شود، خير آن بسيار گردد و به اهل آن وسعت داده شود و براى آسمانيان بدرخشد چنان كه ستارگان آسمان براى زمينيان مى درخشند.

خداوند متعال به ما توفیق درک درست شبهای قدر و دعا و راز ونیازهای خالصانه در آن و توفیق تلاوت قرآن را به همه ما عنایت کند. خداوند متعال ما و فرزندان و نسل ما را در پناه و انس با قرآن زنده نگهداشته و قرآن را روشنایی بخش حیات و ممات ما قرار دهد. انشاالله و تعالی.

التماس دعا

خدایا نصیبم را از برکات ماه رمضان بیشتر فرما

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما مومنین عزیز و گرامی،  و توفیق بیش از پیش برای بهره مندی بیشتر از فیوضات و برکات ماه مبارگ رمضان، دعای روز نوزدهم ماه مبارگ رمضان را همراه با شرحی کوتاه خدمت شما تقدیم می نمایم.


رابطه شب قدر و استجابت دعا

متن دعای روز نوزدهم :«اللَّهُمَّ وَفِّرْ فِیهِ حَظِّی مِنْ بَرَکَاتِهِ وَ سَهِّلْ سَبِیلِی إِلَی خَیْرَاتِهِ وَ لاَ تحرِمْنِی قَبُولَ حَسَنَاتِهِ یَا هَادِیاً إِلَی الْحَقِّ المبین». خدایا در این روز نصیب و بهره مرا از برکات ماه مبارگ رمضان وافر گردان و مسیرم را برای شتافتن به سوی خیرات آسان گردان و مرا از کارهای نیک مورد قبول خودت محروم مگردان. ای راهنمای ما به سوی دین حق و آشکار.

در این دعا سه خواسته مطرح شده است. در هرسه تای از این خواسته ها نسبت به برکات و بهره مندی از ماه مبارگ رمضان بخصوص در این روز اشاره و تاکید شده است. بهره مندی از برکات این روز و آسانی پیمودن راه نیک و خیرخواهی و نصیب شدن نیکی ها از این خواسته ها است. 

خواسته اول: بهره مندی از برکات ماه رمضان: «اللَّهُمَّ وَفِّرْ فِیهِ حَظِّی مِنْ بَرَکَاتِهِ»یعنی،‌ خدایا در این روز نصیبم را از برکات آن بیشتر گردان. خداوند متعال به بنده اش به اندازه ی مهربانی و ترحم دارد که گاهی یک عمل بسیار اندک او را به بهای مضاعف و بسیار زیادی قبول می کند. گاهی بهانه های خداوند برای لطف و مهربانی بر بنده اش مناسبتهای سال و ماهها است؛ همانند شب های قدر و جمعه و ماه رمضان و سایر مناسبتهای مذهبی و دینی. گاهی هم بهانه خداوند متعال اعمالی است که در این ایام و مناسبتها و سایر مناسبتهای مذهبی و دینی انجام می گردند. به عنوان مثال قرائت یک آیه از قرآن کریم در ایام ماه مبارگ رمضان برابر است با ختم یک قرآن در سایر ایام سال. به دعاها و راز و نیازهای بندگان در این ایام بیشتر توجه می گردد. ارزش انجام اعمال صالح و خیرات و مبرات نمودن در ماه مبارگ رمضان و شبهای قدر چندبرابر است.در سایر ایام نیز ، دستگیری از بی نوایان و حل نمودن مشکلات مالی درماندگان و وعده چند برابری پاداش خداوند برای این نیکوکاران از این الطاف الهی است. خداوند متعال می فرماید: مَنْ ذَا الَّذي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( سوره بقره آیه 245) كيست كه به خدا «قرض الحسنه‏اى» دهد، (و از اموالى كه خدا به او بخشيده، انفاق كند،) تا آن را براى او، چندين برابر كند؟ و خداوند است (كه روزى بندگان را) محدود يا گسترده مى‏سازد (و انفاق، هرگز باعث كمبود روزى آنها نمى‏شود). و به سوى او باز مى‏گرديد (و پاداش خود را خواهيد گرفت). بنابراین درب الهی هیچگاهی بسته نیست. بهانه های بازگشت هم وافر است. اما یک عزم جدی و توفیق الهی لازم دارد تا بتوان از این بهانه ها استفاده کرد.

به همین دلیل در این روز می خواهیم! خدایا رحمت واسع و الطافت بی نهایت و برکاتت زیاد است، بهانه ها هم فراوان است. اما تو توفیقم ده تا بتوانم بیشتر از این خوان گسترده و نعمتهایت استفاده کنم.

خواسته دوم: تسهیل انجام کارهای نیک: وَ سَهِّلْ سَبِیلِی إِلَی خَیْرَاتِهِ.خدایا، راه رسیدن به نیکیها و بهره بردن از این نعمتها را بر من آسان گردان. این هم خیلی مهم است. زیراگاهی هست که انسان تصمیم بر انجام کاری نیک می گیرد اما بدلیل سبز شدن موانع نمی تواند آن را انجام دهد. گاهی شیطان مانع انجام کارهای نیک می شود و گاهی هوای نفس نمی گذارد انسان به ثواب کارهای نیک برسد و گاهی هم موانع دیگری انسان را از انجام کارهای نیک باز می دارد. برای همین است که برای انجام کارهای نیک دستور به عجله داده شده است. وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَميعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ(بقره آیه148) هر طايفه‏اى قبله‏اى دارد كه خداوند آن را تعيين كرده است. در نيكى‏ها و اعمال خير، بر يكديگر سبقت جوييد! هر جا باشيد، خداوند همه شما را (براى پاداش و كيفر در برابر اعمال نيك و بد، در روز رستاخيز،) حاضر مى‏كند زيرا او، بر هر كارى تواناست.

درجای دیگر خداوند می فرماید تا برای انجام کارهای نیک مسابقه بدهید و کوشش کنید از یگدیگر پیشی بگیرید : سابِقُوا إِلى‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ (سوره حدید آیه21) به پيش تازيد براى رسيدن به مغفرت پروردگارتان و بهشتى كه پهنه آن مانند پهنه آسمان و زمين است و براى كسانى كه به خدا و رسولانش ايمان آورده‏اند آماده شده است، اين فضل خداوند است كه به هر كس بخواهد مى‏دهد و خداوند صاحب فضل عظيم است!

در آیه دیگر نیز خداوند متعال با تعبیر سارعوا یعنی بدوید بندگانش را به انجام کارهای نیک دستور می دهد. وَ سارِعُوا إِلى‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ (سوره آل عمران آیه133) و شتاب كنيد براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه وسعت آن، آسمانها و زمين است و براى پرهيزگاران آماده شده است.

همه این تعابیر برای این است که تا مانعی در برابر شما سبز نشده و شما را از انجام کارهای خیر باز نداشته است بشتابید و در این راه سرعت به خرج دهید.

در حدیث نورانی حضرت امام صادق(ع) نیز می فرماید: مَنْ هَمَّ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ‏ الْخَيْرِ فَلْيُعَجِّلْهُ فَإِنَّ كُلَّ شَيْ‏ءٍ فِيهِ تَأْخِيرٌ فَإِنَّ لِلشَّيْطَانِ فِيهِ نَظْرَةً.( اصول کافی جلد2 ص 143)یعنی، هر کس قصد انجام کار خيري را دارد پس بايد در آن بشتابد زيرا هر کار خيري که پس افتد به راستي شيطان را در آن نظري است.

خواسته سوم: مورد قبول واقع شدن حسنات: « وَلاتَحْرِمْنى قَبُولَ حَسَناتِهِ» یعنی خدایا در این روز حسنات و کارهای نیک ما را بپذیر و ما را از پاداش آن محروم مساز. این خواسته نیز بسیار مهم است. گاهی هست که انسان کارهای نیک فراوان انجام می دهد، اما به پاداش آن نمی رسد. زیرا خودش عمل خود را بدست خود نابود می سازد. بدینگونه که هنگام انجام عمل نیک و یا پس از انجام آن آفاتی می فرستد که عملش را نابود می سازد. آفاتی همانند ، ریا،کبر، حسد، خودستایی، عجب، فخرفروشی، طعنه زدن و شماتت نمودن، تحقیرکردن کسی و یا آبروی کسی را بردن و بالاخره، هر کاری که باعث بی ارزش شدن اعمال نیک می گردد. چنین اعمالی آفات کارهای نیک است و همانند آتشی است که کارهای نیک را سوزانده و به خاکستر مبدلشان می سازد. خداوند متعال در این مورد مثال خیلی قشنگ را بیان کرده و می فرماید: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‏ كَالَّذي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى‏ شَيْ‏ءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرينَ (سوره بقره آیه264) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! بخششهاى خود را با منت و آزار، باطل نسازيد! همانند كسى كه مال خود را براى نشان دادن به مردم، انفاق مى‏كند و به خدا و روز رستاخيز، ايمان نمى‏آورد (كار او) همچون قطعه سنگى است كه بر آن، (قشر نازكى از) خاك باشد (و بذرهايى در آن افشانده شود) و رگبار باران به آن برسد، (و همه خاكها و بذرها را بشويد،) و آن را صاف (و خالى از خاك و بذر) رها كند. آنها از كارى كه انجام داده‏اند، چيزى به دست نمى‏آورند و خداوند، جمعيت كافران را هدايت نمى‏كند.

خداوند متعال در آیه دیگری از قرآن کریم می فرماید: قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذیً( بقره آیه 263) سخنی نيكو با پرده پوشی يا عذر خواهی از صدقه ای كه آزاری در پی دارد بهتر است.

حضرت امام صادق(ع) می فرماید: الْمَنُّ يَهْدِمُ الصَّنِيعَةَ( اصول کافی جلد4ص 22) یعنی، منت دادن اعمال خوب را نابود و ارزش آن را از بین می برد.

پس حفظ ارزش عمل و قبولی آن از خود عمل مهمتر است. خیلی از افراد به خاطر همین کوتاهیها ارزش عمل خود را نابود می سازند.

از خداوند متعال بخواهیم توفیق انجام اعمال صالح و کارهای نیک را همراه با حفظ ارزش و قبولی آن به ما عنایت کند. انشاالله و تعالی

التماس دعا

خدایا قلبم را به نور سحرهای ماه رمضان روشن فرما

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین گرامی، و آرزوی توفیق برای بهره مندی بیشتر از فیوضات ایام باقیمانده ماه مبارگ رمضان و توفیق درک و احیای شب های  مبارک قدر، دعای روز هجدهم همراه با شرحی کوتاه خدمت تقدیم می گردد.

شب قدر

متن دعای روز هجدهم ماه مبارک رمضان: «اللهمّ نَبّهْنی فیهِ لِبَرَکاتِ أسْحارِهِ و نوّرْ فیهِ قلبی بِضِیاءِ أنْوارِهِ و خُذْ بِکُلّ أعْضائی الى اتّباعِ آثارِهِ بِنورِکَ یا مُنَوّرَ قُلوبِ العارفین». خداوندا مرا در این روز برای بهره بردن از برکات سحرهای ماه مبارگ رمضان بیدار و متنبه ساز و دلم را به روشنی انوار سحر منوّر گردان و تمام اعضاء و جوارهم را برای آثار و برکات این روز مسخّر فرما به حق نور جمال خود ای روشنی بخش دلها عارفان.

در این دعا سه خواسته مهم حول محور برکات سحرهای ماه مبارگ رمضان مطرح شده است. تنبه و بیداری برای درک فضیلت سحرهای ماه مبارگ رمضان، روشنایی قلب و دل و آماده شدن همه اعضا و جوارح برای استفاده از نورانیت و برکات سحرهای ماه مبارگ رمضان ، ازجمله خواسته های مطرح شده در این دعا است.

خواسته اول: تنبه و بیداری نسبت به فضیلت سحرهای ماه رمضان: اللهمّ نَبّهْنی فیهِ لِبَرَکاتِ أسْحارِهِ. یعنی خدایا در این روز، برای بهره مندی از برکات سحرهای ماه مبارگ رمضان مرا بیدار و متنبه ساز. سحرهای ماه مبارگ رمضان صرفا برای خوردن سحری و خود را سیرکردن نیست تا در روز گرسنگی و تشنگی سراغ روزه دار نیاید. بلکه سحر، لحظات نابی است که هنگامه خلوت با معبود و دعا و رازو نیاز و مناجات و طرح خواسته ها است. اگر سفارش شده است که برای سحری بخصوص برای روزه های ماه مبارگ رمضان بلند شوید وحتی با یک دانه خرما هم که شده سحری بخورید، برای درک فضیلت همین لحظات ناب دعا و عبادت است. ارزش و اهمیت این لحظات نورانی را می توان از دعاهای ماثوره و مخصوصه ی آن دریافت. دعای همچون دعای سحر، دعای ابوحمزه ثمالی ،قرائت قرآن و طرح حاجتها در این لحظه. همگی حکایت از اهمیت این وقت از شب های ماه رمضان دارد.

در قرآن کریم هم به این هنگامه ویژه اشاره شده است.خداوند متعال با برشمردن پاداشهای ماندگار خود در آخرت برای بندگانش به ویژگیهای این بندگان مومین چنین اشاره می فرماید: وَ اللَّهُ بَصِیرُ  بِالْعِبَادِ. الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا ءَامَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ.الصَّبرِینَ وَ الصَّدِقِینَ وَ الْقَنِتِینَ وَ الْمُنفِقِینَ وَ الْمُسْتَغْفِرِینَ بِالْأَسْحَارِ(سوره آل عمران آیات ۱۵-۱۷) . و خدا به (امورِ) بندگان، بیناست. همان کسانى که مى‏گویند: «پروردگارا! ما ایمان آورده‏ایم پس گناهان ما را بیامرز، و ما را از عذابِ آتش، نگاهدار!» آنها که (در برابر مشکلات، و در مسیر اطاعت و ترک گناه،) استقامت مى‏ورزند، راستگو هستند، (در برابر خدا) خضوع، و (در راه او) انفاق مى‏کنند، و در سحرگاهان، استغفار مى‏نمایند.

درجای دیگر خداوند متعال بهره مندی از سحرها را از ویژگیهای بندگان متقین خود بر می شمارد: إِنَّ الْمُتَّقِینَ فىِ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ. ءَاخِذِینَ مَا ءَاتَئهُمْ رَبهُّمْ  إِنهَّمْ کاَنُواْ قَبْلَ ذَالِکَ محُسِنِینَ.کاَنُواْ قَلِیلًا مِّنَ الَّیْلِ مَا یهَجَعُونَ.وَ بِالْأَسحْارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ. وَ فىِ أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائلِ وَ المْحْرُومِ( سوره ذاریات آیات ۱۵- ۱۹) به یقین، پرهیزگاران در باغهاى بهشت و در میان چشمه‏ها قرار دارند، و آنچه پروردگارشان به آنها بخشیده دریافت مى‏دارند، زیرا پیش از آن (در سراى دنیا) از نیکوکاران بودند! آنها کمى از شب را مى‏خوابیدند، و در سحرگاهان استغفار مى‏کردند، و در اموال آنها حقّى براى سائل و محروم بود!

خواسته دوم: نورانیت قلب در پرتو سحرهای ماه رمضان: «ونوّرْ فیهِ قلبی بِضِیاءِ أنْوارِهِ» یعنی، خدایا در این روز، به برکت و نورانیت سحرهای ماه مبارگ رمضان قلبم را نورانی کن. این جمله هم در اهمیت سحرهای ماه مبارگ رمضان است و هم خود یک خواسته ی بسیار ارزشمند و زیبا است. نورانیت قلب موجب جلب ایمان و آسایش روح و آرامش در زندگی می گردد. سر اینکه از نورانیت سحری برای روشنایی قلب مدد خواسته شده است این است که در سحرها انسان بدور از چشمان دیگران و بدور از شائبه ریا و بیشتر از هر زمان دیگر آماده برقراری ارتباط قلبی و مناجات با خدا است. بیدار شدن در سحر و قرآن خواندن در آن لحظه های ناب دعا و مناجات ، قلبها را نورانی و زندگی را مصفا می نماید. حضرت امام صادق (ع)‌ از حضرت رسول الله (ص) نقل کرده است: إِنَّ اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ أَوْحَى إِلَى الدُّنْیَا أَنْ أَتْعِبِی مَنْ خَدَمَکِ وَ اخْدُمِی مَنْ رَفَضَکِ وَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَخَلَّى بِسَیِّدِهِ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ الْمُظْلِمِ وَ نَاجَاهُ أَثْبَتَ اللَّهُ النُّورَ فِی قَلْبِهِ فَإِذَا قَالَ یَا رَبِّ یَا رَبِّ نَادَاهُ الْجَلِیلُ جَلَّ جَلَالُهُ لَبَّیْکَ عَبْدِی سَلْنِی أُعْطِکَ وَ تَوَکَّلْ عَلَیَّ أَکْفِکَ ثُمَّ یَقُولُ جَلَّ جَلَالُهُ لِمَلَائِکَتِهِ یَا مَلَائِکَتِی انْظُرُوا إِلَى عَبْدِی فَقَدْ تَخَلَّى بِی فِی جَوْفِ اللَّیْلِ الْمُظْلِمِ وَ الْبَاطِلُونَ لَاهُونَ وَ الْغَافِلُونَ نِیَامٌ اشْهَدُوا أَنِّی قَدْ غَفَرْتُ لَه(الآمالی صدوق ص۲۷۹) یعنی، خداوند جل جلاله به دنیا وحى کرد: هرکس در خدمت تو باشد، او را به رنج و تعب بیانداز و هرکس که تو را رها کند، تو در خدمت او باش و هرگاه بنده در دل شب تار، با مولاى خود خلوت کند و با او به راز نیاز پردازد، خداوند نور را در دل او جایگزین فرماید. و چون بگوید اى رب و اى رب من ، خداوند جلیل جل جلاله صدایش ‍ کرده و گوید لبیک (بله بله ) اى بنده من ، بخواه از من تا عطایت کنم به من توکل نماى تا کفایتت کنم ، سپس خداوند جل جلاله به فرشتگانش ‍ مى فرماید: اى فرشتگان من ، بنده ام را بنگرید، در دل این شب تیره با من خلوت کرده است در حالى که بطالت پیشگان به لهو و لعب مشغولند و غفلت زدگان در بستر خواب خفته اند، اینک گواه باشید که من به طور حتم او را آمرزیدم.

خواسته سوم: بسیج همه اعضا و جوارح برای اطاعت الهی: «وخُذْ بِکُلّ أعْضائی الی اتّباعِ آثارِهِ»یعنی، خدایا، تمام اعضا و جوارح مرا برای انجام اعمال این روز مسخر فرما. تا از آثار و برکات آن بهره‌مندگردم. یعنی خدایا، گوش و چشم و دست و پا و مغز و شعور و همه اعضایم را در راه طاعت خودت بسیج کن. مبادا یکی از آنها غفلت و دیگری مخالفت کند. مبادا اعضا و جوارحم در این راه مرا یاری نکنند. خدایا تو عالم به تمام امورات و مقدرات من هستی و از هر چیزی نهان و آشکار باخبری” یَعْلَمُ سِرَّکُمْ وَجَهرَکُمْ ‌(سوره انعام آیه۳)” یعنی ” نهان و آشکار شمار را” می‌داند. پس، در این راه مرا یاری نما.

اگر خدای نکرده این اعضا و جوارح کسی را یاری نکند و انسان نتواند از این نعمات و هدایای الهی در راه اطاعت از خداوند متعال استفاده نماید، از مصادق غافلین و ضرر کنندگان به حساب می آیند و مستوجب عذاب جهنم خواهند بود: وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ ( سوره اعراف آیه ۱۷۹) به یقین، گروه بسیارى از جن و انس را براى دوزخ آفریدیم آنها دلها [عقلها] یى دارند که با آن (اندیشه نمى‏کنند، و) نمى‏فهمند و چشمانى که با آن نمى‏بینند و گوشهایى که با آن نمى‏شنوند آنها همچون چهارپایانند بلکه گمراهتر! اینان همان غافلانند (چرا که با داشتن همه‏گونه امکانات هدایت، باز هم گمراهند)!

خداوند متعال قلوب ما را منور به نور علم و ایمان و معارف قرآنی فرموده و توفیق درک و بهره مندی از فیوضات سحرهای ماه مبارگ رمضان و شب های قدر را به همه ما و شما عنایت فرماید. انشاالله و تعالی.

التماس دعا

خدایا توفیق انجام اعمال صالح به من عنایت کن

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین گرامی، و آرزوی توفیق بیش از پیش برای بهره مندی از فیوضات ماه رحمت و مغفرت الهی. دعای روز هفدهم ماه مبارگ رمضان همراه با شرحی کوتاه از آن خدمت تقدیم می گردد.

متن دعای روز هفدهم: «اللهمّ اهْدِنی فیهِ لِصالِحِ الأعْمالِ واقْـضِ لی فیهِ الحَوائِجَ والآمالِ یا من لا یَحْتاجُ الى التّفْسیر والسؤالِ یا عالِماً بما فی صُدورِ العالَمین صَلّ على محمّدٍ وآلهِ الطّاهِرین». خدایا در این روز مرا به انجام اعمال صالح راهنمایی نما و حوایج و آرزوهایم را بر آورده ساز. ای کسی که نیازمند به شرح و سئوال بندگان نیستی، ای خدایی که ناگفته به حاجات و به سرائر خلق آگاهی. بر محمد و آل اطهار او درود فرست».

در این دعا دو خواسته مطرح شده است. راهنمایی به اعمال نیک و صالح و برآورده شدن حوایج و آرزوها از خواسته های ذکرشده در دعای فوق است.

خواسته اول: اعمال نیک و صالح : اللهمّ اهْدِنی فیهِ لِصالِحِ الأعْمالِ. خدایا در این روز مرا به اعمال نیک راهنمایی ام کن.

خداوند متعال انسان را مختار و آزاد آفریده است.انسان بااختیار خود می تواند راه درست و صحیح را که مورد قبول عقل و شرع است بپیماید و می تواند با اختیار خود راه نادرست را در پیش گیرد. نکته مهم این است که خداوند متعال هم میل به خوبی و انجام کارهای نیک را در نهاد و فطرت بشر به ودیعت گذاشه است و هم توسط انبیا و فرستادگان خود راه نیک را به آنان نشان داده است. خداوند متعال می فرماید: إِنَّا خَلَقْنَا الْانسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعَا بَصِيرًا. إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَ إِمَّا كَفُورًا(سوره انسان آیات 2-3) ما انسان را از نطفه مختلطى آفريديم، و او را مى‏آزماييم (بدين جهت) او را شنوا و بينا قرار داديم! ما راه را به او نشان داديم، خواه شاكر باشد (و پذيرا گردد) يا ناسپاس!

پس این انسان صاحب اختیار است که می‌تواند رفتار خوب داشته باشد و «صالح» شود یا به عکس طالح باشد و جز «شر» از او صادر نشود. اما خداوند متعال بارها در قرآن کریم فرموده است که سعادت انسان در گرو ایمان به خداوند و انجام اعمال نیک است. در سوره عصر خداوند متعال این امر مهم را با قسم بیان فرموده است: وَ الْعَصْرِ. إِنَّ الْانسَانَ لَفِى خُسْرٍ. إِلَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَ تَوَاصَوْاْ بِالْحَقّ‏ِ وَ تَوَاصَوْاْ بِالصَّبرْ(سوره عصر آیات 1-3) یعنی ، سوگند به عصر و زمان که انسانها همه در زيانند مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند، و يكديگر را به حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبايى و استقامت توصيه نموده‏اند!

خداوند متعال برای عمل صالح پاداشهای بسیار ارزشمندی وعده کرده است: وَعَدَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظيمٌ (سوره مایده آیه 9) خداوند، به آنها كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند، وعده آمرزش و پاداش عظيمى داده است.

درجای دیگر خداوند متعال می فرماید: وَ بَشِّرِ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً وَ لَهُمْ فيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فيها خالِدُونَ (سوره بقره آیه 25) یعنی، به كسانى كه ايمان آورده، و كارهاى شايسته انجام داده‏اند، بشارت ده كه باغهايى از بهشت براى آنهاست كه نهرها از زير درختانش جاريست. هر زمان كه ميوه‏اى از آن، به آنان داده شود، مى‏گويند: «اين همان است كه قبلا به ما روزى داده شده بود. (ولى اينها چقدر از آنها بهتر و عاليتر است.)» و ميوه‏هايى كه براى آنها آورده مى‏شود، همه (از نظر خوبى و زيبايى) يكسانند. و براى آنان همسرانى پاك و پاكيزه است، و جاودانه در آن خواهند بود.

نکته قابل توجه این است که عمل صالح بدون پشتوانه ایمان قوی به وجود نمی آید. قوت ایمان و حفظ آن نیز در گرو مواظبت صحیح انسان از درخت ایمان و توجه کامل نسبت به رفتار، اعمال و سراسر زندگی فردی و اجتماعی خود است.

خواسته دوم: برآورده شدن حوایج : واقْـضِ لی فیهِ الحَوائِجَ والآمالِ. یعنی، خدایا در این روز حوایج و آرزوهایم را برآورده ساز. در این فقره از دعا، بنده از خداوند متعال درخواست می کند تا حوایج و تقاضاهای او را برآورده سازد. در این ایام بخصوص در آستانه شب های قدر که ارزش آن بر طبق آیه شریفه قرآن کریم برابر با هزار ماه است خداوند متعال وعده کرده که هر حاجتی از بنده اش را برآورده می سازد. در مورد دعا به سه نکته اشاره می شود:

نکته اول: خداوند متعال خود بنده اش را دعوت به دعا کرده و وعده استجابت داده است : وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُوني‏ أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتي‏ سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرينَ (سوره غافرآیه60) پروردگار شما گفته است: «مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را بپذيرم! كسانى كه از عبادت من تكبّر مى‏ورزند به زودى با ذلّت وارد دوزخ مى‏شوند!».و خودش فرمود که من به شما خیلی نزدیک هستم.

نکته دوم : خداوند متعال دانا، بینا، شنوا و از رگ گردن انسان به او نزدیکتر است: وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَريدِ(سوره ق آیه 16) ما انسان را آفريديم و وسوسه‏هاى نفس او را مى‏دانيم، و ما به او از رگ قلبش نزديكتريم.

نکته سوم : ایام ماه مبارگ رمضان و بخصوص شبهای قدر بهترین زمان برای دعا کردن است: وَ دُعَاؤُكُمْ فِيهِ مُسْتَجَابٌ(خطبه شعبانیه) یعنی دعاهای شما در این ماه مستجاب است.

بنابراین با مغتنم شمردن این فرصت ناب، اولا توفیق دعا کردن از خداوند بخواهیم و ثانیا سعی کنیم بهترین و والاترین خواسته ها را در این ایام و بخصوص شبهای قدر از خداوند متعال طلب نماییم. خداوند کریم و رحمان، دعاهای شما مومنین گرامی را به هدف استجابت رسانیده و عاقبت امور همه ما را ختم بخیر سازد. آمین یارب العالمین.

التماس دعا

خدایا مرا از نیکوکاران قرار بده

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و میهمانان ارجمندالهی ، و همچنین آرزوی توفیق بیش از پیش برای بهره مندی از فضیلت ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان. دعای روز شانزدهم همراه با شرحی کوتاه از آن خدمت شما خوبان تقدیم می گردد.


متن دعای روز شانزدهم ماه مبارک رمضان:« اللهمّ وَفّقْنی فیهِ لِموافَقَةِ الأبْرارِ وجَنّبْنی فیهِ مُرافقةِ الأشْرارِ وأوِنی فیهِ بِرَحْمَتِک الى دارِ القَرار بالهِیّتَک یا إلَهَ‌العالَمین». یعنی خداوندا، مرا در این روز در همراهی باخوبان و نیکان توفیق ده و از همنشینی و همراهی با بدان دورم ساز و مرا  به مهر و رحمتت به سرای آرامش که همان بهشت موعود است مکانم ده، بحق خداوندیت ای معبود جهانیان».

در این دعا سه خواسته مهم مطرح شده است. همراهی با نیکان، دوری از اشرار و  بهشت رضوان از خداوند متعال خواسته شده است. ماهیت دو خواسته اول اجتماعی و مربوط به مصاحبت و همنشینی در دنیا است. در این خواسته ها از خداوند متعال درخواست شده است تا خواننده دعا را با نیکان همراه و از جرگه اشرار دور سازد. در سومین در خواست از خداوند متعال درخواست شده است تا در آخرت نیز خواننده دعا را در صف بندگان نیک خود محشور سازد و در بهشت مکانش دهد. 

خواسته اول: همراهی با نیکان: اللهمّ وَفّقْنی فیهِ لِموافَقَةِ الأبْرارِ.یعنی، خدایا در این روز مرا به همراهی با ابرار و نیکان از بندگانت موفق گردان. این خیلی مهم است که آدم در جرگه مومنین و ابرار و نیکان باشد.گاهی قرار گرفتن در صف گناهکاران و اشرار برای آدم عذاب به حساب می آید. حضرت امام علی(ع)  در دعای کمیل چنین می فرماید: وَ لِما مِنْها اَضِجُّ وَ اَبْكى لاِليمِ الْعَذابِ وَ شِدَّتِهِ اَمْ لِطُولِ الْبَلاَّءِ وَ مُدَّتِهِ فَلَئِنْ صَيَّرْتَنى لِلْعُقُوباتِ مَعَ اَعْدآئِكَ وَ جَمَعْتَ بَيْنى وَ بَيْنَ اَهْلِ بَلاَّئِكَ وَ فَرَّقْتَ بَيْنى وَ بَيْنَ اَحِبّاَّئِكَ وَ اَوْلياَّئِكَ. یعنی، براى كدامين گرفتاريم‏ به درگاهت بنالم و اشك بريزيم. آيا براى دردناكى عذاب و سختى‏اش، يا براى طولانى شدن بلا و زمانش، پس اگر مرا در عقوبت و مجازات با دشمنانت قرار دهى، و بين من و اهل عذابت جمع كنى،و ميان من و عاشقان و دوستانت جدايى اندازى. از نگاه امام علی (ع)‌ این بدترین نوع عذاب است.

اما ابرار چه کسانی هستند و چه اوصافی دارند؟ پاسخ این سوال با ذکر چند نکته ذیل روشن می گردد:

نکته اول: براساس احادیث صحیح و شواهد قطعی تاریخی مصداق اصلی و عینی ابرار یقینا حضرت امام علی و حضرت فاطمه زهرا و حضرت امام حسن و امام حسین علیهماالسلام هستند.زیرا آیات شریفه 5 الی 10 سوره انسان در شان و وصف این بزرگواران نازل شده است. خداوند متعال می فرماید: إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كاَنَ مِزَاجُهَا كَافُورًا. عَيْنًا يَشْرَبُ بهِا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونهَا تَفْجِيرًا. يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يخَافُونَ يَوْمًا كاَنَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا. وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلىَ‏ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَ يَتِيمًا وَ أَسِيرًا. إِنمَّا نُطْعِمُكمُ‏ْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكمُ‏ْ جَزَاءً وَ لَا شُكُورًا. إِنَّا نخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا(سوره انسان آیات 5-10).یعنی، به يقين ابرار (و نيكان) از جامى مى‏نوشند كه با عطر خوشى آميخته است، از چشمه‏اى كه بندگان خاص خدا از آن مى‏نوشند، و از هر جا بخواهند آن را جارى مى‏سازند! آنها به نذر خود وفا مى‏كنند، و از روزى كه شرّ و عذابش گسترده است مى‏ترسند، و غذاى (خود) را با اينكه به آن علاقه (و نياز) دارند، به «مسكين» و «يتيم» و «اسير» مى‏دهند! (و مى‏گويند:) ما شما را بخاطر خدا اطعام مى‏كنيم، و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمى‏خواهيم! ما از پروردگارمان خائفيم در آن روزى كه عبوس و سخت است!.

نکته دوم : هرکسی به این مقام نمی رسند، بلکه تنها کسانی به این مقام دست می یابند که اهل انفاق و از خود گذشتگی و دارای نیت پاک و خالص باشد. زیرا خداوند متعال می فرماید: لَن تَنَالُواْ الْبرِّ حَتىَ‏ تُنفِقُواْ مِمَّا تحُِبُّونَ  وَ مَا تُنفِقُواْ مِن شىَ‏ْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ( سوره آل عمران آیه 92) هرگز به (حقيقت) نيكوكارى نمى‏رسيد مگر اينكه از آنچه دوست مى‏داريد، (در راه خدا) انفاق كنيد و آنچه انفاق مى‏كنيد، خداوند از آن آگاه است.

نکته سوم: اوصافی که برای ابرار در قرآن کریم بیان شده است در ضمن این آیه شریفه بیان شده است: لَّيْسَ الْبرِّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لَاكِنَّ الْبرِّ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاَخِرِ وَ الْمَلَئكَةِ وَ الْكِتَابِ وَ النَّبِيِّنَ وَ ءَاتىَ الْمَالَ عَلىَ‏ حُبِّهِ ذَوِى الْقُرْبىَ‏ وَ الْيَتَامَى‏ وَ الْمَسَاكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائلِينَ وَ فىِ الرِّقَابِ وَ أَقَامَ الصَّلَوةَ وَ ءَاتىَ الزَّكَوةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ  وَ الصَّابرِينَ فىِ الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ  أُوْلَئكَ الَّذِينَ صَدَقُواْ  وَ أُوْلَئكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ( سوره بقره‌ آیه 177) یعنی،  نيكى، (تنها) اين نيست كه (به هنگام نماز،) روىِ خود را به سوى مشرق و (يا) مغرب كنيد (و تمام گفتگوى شما، در باره قبله و تغيير آن باشد و همه وقت خود را مصروف آن سازيد) بلكه نيكى (و نيكوكار) كسى است كه به خدا، و روز رستاخيز، و فرشتگان، و كتاب (آسمانى)، و پيامبران، ايمان آورده و مال (خود) را، با همه علاقه‏اى كه به آن دارد، به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق مى‏كند نماز را برپا مى‏دارد و زكات را مى‏پردازد و (همچنين) كسانى كه به عهد خود- به هنگامى كه عهد بستند- وفا مى‏كنند و در برابر محروميتها و بيماريها و در ميدان جنگ، استقامت به خرج مى‏دهند اينها كسانى هستند كه راست مى‏گويند و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است) و اينها هستند پرهيزكاران!

بنابراین باتوجه به آیه شریفه اوصاف و نشانه های ابرار عبارتند از: 1- ایمان داشتن به خدا و روز قیامت و ملائک و کتابهای آسمانی و تمام انبیای الهی 2- انفاق مال در راه خدا و پرداختن وجوهات شرعیه به جای که مورد رضایت خداوند است همانند، ذوی القربی،یتیمان و مساکین و در راه ماندگان و گدایان و بردگان3- آنچه که بر پیامبران الهی نازل شده است.3- اقامه نماز 4- پرداختن زکات 5- وفای به عهد 6- صبر درهنگام بیماریها وگرفتاریها و هنگام جنگ. 7- صدق و راستگویی 8-  تقوا و پرهیزگاری.

بنابراین، خیلی مهم است که در دعای فوق همراهی و همگامی با ابراری که اوصاف فوق را دارا هستند از خداوند متعال می خواهیم.

خواسته دوم:دوری از اشرار: وَجَنِّبْنى فیهِ مُرافَقَةَ الاْشْرارِ. یعنی،خدایا در این روز مرا از همنشینی و همراهی با اشرار دورم ساز. یعنی خدایا،کاری کن من با بدها رفیق نشوم. رفاقت و همنشینی خیلی مهم است. براساس آیه شریفه قرآن کریم،کسانی که در دنیا گرفتار رفقای ناباب بوده اند، در آخرت ابراز پشیمانی می کند و آرزو می کنند ای کاش با بدان رفیق نمی شدند. يَاوَيْلَتىَ‏ لَيْتَنىِ لَمْ أَتخَّذْ فُلَانًا خَلِيلًا( سوره فرقان آیه 28). اى واى بر من، كاش فلان (شخص گمراه) را دوست خود انتخاب نكرده بودم! از حضرت رسول الله(ص) راجع به رفیق سوال شد: قِيلَ يا رَسُولَ اللّه‏ِ! اَىُّ الْجُلَساءِ خَيْرٌ؟ قالَ صلي الله عليه و آله: مَنْ ذَكَّرَ كُمْ بِاللّه‏ِ رُؤْيَتُهُ، وَ زادَ كُمْ فِى‏عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ، وَ ذَكَّرَكُمْ بِالْأخِرَةِ عَمَلُهُ. (بحارالانوار جلد74 ص186) از پيامبر گرامى صلي الله عليه و آله سؤال شد كدام همنشين بهتر است؟ فرمود: كسى كه ديدن او شما را به ياد خدا اندازد، و گفتار او دانش شما را بيفزايد، و كردار او شما را به ياد آخرت اندازد.

خواسته سوم: جای گرفتن در بهشت: وأوِنی فیهِ بِرَحْمَتِک الى دارِ القَرار. یعنی، خدایا به رحمت خودت، در این روز مرا به دارالقرار و محل آرامش یعنی بهشت جای بده. این خواسته غایت و هدف نهای همه خواسته های پیشین است. یعنی اگر کسی  می خواهد بهشت جایش باشد، باید در زمره ابرار و بندگان مطیع خداوند قرار گیرد و از اشرار و گناهکاران دوری کرده و از جرگه آنان نباشد.

برای بهشت اوصافی مختلف در قرآن کریم و روایات بیان  شده است: اوصاف و نامهای مانند جنات نعيم، جنات المأوا، جنات عدن، جنات فردوس، دارالسلام، دارالرضا، دارالمقام و فوز عظيم و.... هریک از این اوصاف و القاب بیان کننده یک مرتبه و یا یک نعمت از نعمتهای بهشت است. اگر عاقبت بخیرشویم و نسبت به همنشینان و کارهای خود در دنیا دقت کنیم، انشاالله بهشت الهی نصیب و روزی من وشما خواهدشد.

خداوند متعال دعای فوق را در حق همه ما مستجاب گرداند و عاقبت امور همه ما و فرزندان و زراری را ختم بخیر کند. انشاالله و تعالی.

التماس دعا

خدایا به من فروتنی و سعه صدرعنایت کن

بنام خدا

باسلام و عرض تبریک میلاد باسعادت کریم اهل بیت حضرت امام حسن مجتبی(ع) و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما مومنین گرامی و توفیق بیش از پیش برای بهره مندی از فضیلت ماه مبارگ رمضان ، دعای روز پانزدهم همراه با شرحی کوتاه از آن خدمت شما تقدیم می گردد.

http://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1392/4/23/1324623_139.jpg

متن دعای روز پانزدهم: اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَةَ الخاشِعین واشْرَحْ فیهِ صَدْری بإنابَةِ المُخْبتینَ بأمانِک یا أمانَ الخائِفین. خدایا در این روز فرمانبرداری فروتنان را روزیم کن. خدایا در این روز بواسطه توبه و بازگشت دلدادگان کویت به من سعه و شرح صدر عنایت فرما. به حق امانت ای امان دهنده ترسناکان.

در این دعا دو مطلب مهم از خدا خواسته شده است.یکی در خواست خضوع و خشوع و حالت بندگان مخلص خدا و دیگری شرح و سعه صدر. ماهیت این خواسته ها اخلاقی و حالات عرفانی است. وجود چنین حالات در بنده باعث ارزشمندی بیشتر بندگی و شیرین تر شدن عبادات در کام عابد و مضاعف گردیدن پاداش فرمانبری و اطاعت می گردد.

خواسته اول: حالت خضوع و خشوع: اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَةَ الخاشِعین.یعنی خدایا در این روز فرمانبرداری بندگان خاضع و خاشع ات را نصیبم گردان. اما «خاشعین»چه کسانی هستند و چه مقامی دارند که روزه دار از خداوند می خواهد تا حالت چنین بنده ی را به او نیز عنایت کند؟ خشوع در مقابل تکبر است.خشوع و خضوع حالتی متواضعانه و فرمانبری با حضور تمام اعضا و جوارح نسبت به خدای متعال است. در این حالت جسم و جان انسان بصورت توأمان و با هم در برابر خدا خضوع و اظهار فنا و فرمانبری می کند. حضرت امیر( ع) فرمود: «لیخشع لله سبحانه قلبك، فمن خشع قلبه خشعت جمیع جوارحه»(غررالحکم و درالکلم ص 548). یعنی ، باید قلبت برای خدای سبحان خاشع شود و كسی كه قلبش خاشع شد همه اعضایش خاشع می شود. این حالت بخصوص هنگام نماز و ایستادن در برابر خداوند متعال برای طاعت و عبادت خود را بیشتر نشان می دهد.

در قرآن مجید یكی از ویژگی های مؤمنان رستگار را خشوع در نماز دانسته و فرموده است: «قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ. الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ»(سوره مومنون آیات1-2). یعنی، به تحقیق رستگار شدند مؤمنان، آنان كه در نمازشان خشوع دارند. حضرت امیرالمومنین(ع)‌ به كمیل فرمود: «یا كمیل: لیس الشّأن أن تصلّی و تصوم و تتصدّق، الشّأن أن تكون الصّلاه فعلت بقلبٍ تقیًّ و عملٍ عندالله مرضیًّ و خشوعٍ سویًّ»( بحارالانوار، ج 84، صفحه 230 ) یعنی ای كمیل! عبادت، تنها نماز خواندن و روزه گرفتن و صدقه دادن نیست. بلكه شأن (عبادت) این است كه با قلب پاك و عمل مورد پسند خدا و خشوع راستین انجام پذیرد.

وقتی مؤمن حالت خشوع پیدا كند، آثارش در بدن و اعضا و جوارحش هم ظاهر می شود و سراسر وجودش غرق عشق و شیدایی حق می گردد و جسم و جانش در هر عبادتی، خشوعی هماهنگ با آن خواهد داشت. قرآن در این باره می فرماید: «اللَّهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِیثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِیَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِینُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلی ذِكْرِ اللَّهِ»( سوره زمر ایه 23) یعنی، خدا بهترین سخن را نازل كرده است. كتابی متشابه و دو تا، دوتا، كه از تلاوت آن تن كسانی كه از پروردگارشان می ترسند بلرزد. سپس تن و جانشان به یاد خدا آرام می گیرد.

خواسته دوم: سعه صدر و فروتنی: واشْرَحْ فیهِ صَدْری بإنابَةِ المُخْبتینَ. یعنی، خدایا در این روز شرح صدر مردان فروتن و خدا ترس را به من عطا فرما. اما شرح صدر و حالت اخبات چیست؟ شرح صدر یا سعه صدر، يعنى فراخی وگشوده شدن سينه. اين عنوان كنايه ی است برای حالت پذيرش روح و روان انسان براى اسلام حقيقى و زيادى شناخت و توفيق اعمال نيك و فرمانبری بیشتر از خداوند متعال. کسی که چنین حالتی دارد به اصطلاح می گوییم با آغوش باز و ازته دل اسلام را پذیرفته و بر طبق دستورات آن عمل می کند. مومنین و اولیای خدا همیشه از چنین حالتی برخوردار هستند. اما آنانیکه راه هدايت را رها کرده و پيروى از شهوات و هوای نفسانی می کنند، خداوند قلب ها و روان شان ضیق و بسته قرار مي‌دهد كه ديگر توفيق كار خوب يا عقيده سالم را هم از آنان می گيرد و بدينسان قلب آنان به قساوت و خشكى می گرايد و پيوسته از اسلام و نور ايمان دور می شود.

شرح صدر از بزرگ ترين نعمتهاى الهى است كه نصيب مؤمنان می گردد و پيش از همه نصيب رسول خدا(ص) گرديد.ألم نشرح لك صدرك ( سوره الشرح آیه1) آيا سينه‌ات را گشايش و وسعت نداديم؟ حضرت موسی (ع) وقتی خداوند به او فرمان داد تا برود فرعون را به سوی خدا دعوت کند،‌ اولین خواسته اش از خداوند همین شرح صدر بود: قَالَ رَبّ‏ِ اشْرَحْ لىِ صَدْرِى(سوره طه آیه 25) یعنی موسی در خواست کرد: پرودگارا سعه صدر به من عنایت کن.

اما اخبات نیز یک حالت متواضعانه است. اخبات از ریشه کلمه «خبت» گرفته شده و در اصل به معنای زمین هموار، است. این واژه در کاربردهای خود در ادبیات دینی و اسلامی به معنای تسلیم و خضوع و خشوع و نرمی و تواضع و فروتنی و اطمینان در مقابل اضطراب و نگرانی و تردید و تزلزل به کار رفته است. (مفردات راغب ص 272 و المیزان ج 10 ص 193)

بنابراین«مخبتین» به معنای فروتنان است، آن هم فروتنانی که تواضع آنان فقط در مقابل پروردگار جهان است و نه در مقابل دنیا داران و هوسبازان. در قرآن کریم مخبتین چنین توصیف شده است: وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ. الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ الصَّابرِينَ عَلىَ‏ مَا أَصَابهَمْ وَ الْمُقِيمِى الصَّلَوةِ وَ ممِّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ.(سوره حج آیه34-35) یعنی، بشارت ده به متواضعان و تسليم‏شوندگان . همانها كه چون نام خدا برده مى‏شود، دلهايشان پر از خوف (پروردگار) مى‏گردد و شكيبايان در برابر مصيبتهايى كه به آنان مى‏رسد و آنها كه نماز را برپا مى‏دارند، و از آنچه به آنان روزى داده‏ايم انفاق مى‏كنند.

خداوند متعال همه ما را در تمام زندگی ما از حالت تکبر و غرور و دامهای شیطانی و هوسهای نفسانی محافظت کند و حالت تواضع و فروتنی در برابر خودش و بندگان مومن اش را به ما عنایت کند.  الهی آمین یارب العالمین.

التماس دعا

خدایا مرا گرفتار نکن

بنام خدا

با سلام و آروزی قبولی طاعات و عبادات و توفیق بیش از پیش شما مومنین گرامی  برای عبادت و روزه داری و راز ونیازهای خالصانه با خداوند متعال در ایام باقیمانده از ماه مبارگ رمضان. دعای روز چهاردهم همراه با ترجمه و شرحی کوتاه از آن خدمت تقدیم میگردد.


متن دعای روز چهاردهم: «اللهمّ لا تؤاخِذْنی فیهِ بالعَثراتِ و اقِلْنی فیهِ من الخَطایا والهَفَواتِ ولا تَجْعَلْنی فیه غَرَضاً للبلایا والآفاتِ بِعِزّتِکَ یا عزّ المسْلمین؛ خدایا در این روز مرا با گناه و لغزشها مؤاخذه نکن. خدایا در این روز از خطاها و بیهوده‌گیهایم درگذر.خدایا در این روز مرا آماج تیر بلاها و آفات قرار مده. به عزتت اى عزت دهنده مسلمانان.

در این دعا سه خواسته مهم بیان شده است. خواسته های چون، مواخذه نشدن به خاطر گناهان و لغزشها، بخشوده شدن خطاها و بیهودگیها و محافظت از بلاها و آفت ها. اهمیت این خواسته ها در این است که بنده از خدایش می خواهد تا لحظه ی نظر لطفش و توجه اش را از بنده اش بر ندارد.

خواسته اول : مورد مواخذه قرار نگرفتن: اللهمّ لا تؤاخِذْنی فیهِ بالعَثراتِ. پرودگار من، در این روز مرا به سبب خطاها و لغزشهایم مواخذه نکن.خدانکند کسی به خاطر گناهش مواخذه شود.خداوند متعال خیلی به بنده اش فرصت می دهد تا برگردد. هرگاه یا بارگناه بنده سنگین شود و یا گناهی که خودش خیلی سنگین است ارتکاب یابد، دراین صورت ممکن است مورد مواخذه الهی قرار گیرد. در دعای کمیل می خوانیم. اللهم اغفرلی الذنوب التی تنزل النقم.اللهم اغفرلی الذنوب التی تنزل البلاء. یعنی خدایا مرا از آن گناهانی که موجب نازل شدن نقمت و عذاب می شود ببخشای.خدایا مرا از آن گناهانی که موجب نزول بلاء می گردد ببخشای. بلاها و عذابهای که به خاطر نافرمانی از خدا نازل می شود متفاوت و گوناگون اند.عقوبت برخی از گناهان یگ جامعه را می سوزاند.همانند سیل و زلزله و بادهای سرخ و سیاه و طوفانها. و برخی از عقوبتها دامنگیر شخص آدم گنهکار می شود. همانند مریضی و یافقر و در هر صورت دوری از رحمت الهی است. خداکند آدم به جای برسد که نگاهش به گناه و عذاب کاملا تغییر کند. همانند امام علی (ع) که گناه را نه تنها لذت نمی شمرد بلکه آن را سبب دوری از خداوند می داند. در نگاه امام علی (ع) نفس دوری از خداوند و نافرمانی از او عذاب شمرده شده است. یعنی به همان اندازه که انسان از خداوند دور می شود به همان اندازه این دوری برایش سخت است و عذاب تلقی می شود. حضرت امام علی (ع) در دعای کمیل این معنی را خیلی قشنگ بیان کرده است.« فَهَبْنى يا اِلهى وَ سَيِّدِى وَ مَوْلاىَ وَ رَبّى صَبَرْتُ عَلى عَذابِكَ فَكَيْفَ اَصْبِرُ عَلى فِراقِكَ وَ هَبْنى صَبَرْتُ عَلى حَرِّ نارِكَ فَكَيْفَ اَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ اِلى كَرامَتِكَ » یعنی اى خدا و آقا و مولا و پروردگارم، بر فرض كه بر عذابت شكيبائى ورزم، ولى بر فراقت چگونه صبركنم و گيرم اى خداى من‏ بر سوزندگى آتشت صبر كنم، اما چگونه چشم‏پوشى از كرمت را تاب آورم؟

خواسته دوم: بخشش بی هزینه گناه : و اقِلْنی فیهِ من الخَطایا والهَفَواتِ.خدایا، در این روز خطاها و گناهانم را به کرمت بدون هزینه ببخش.در این فقره با کلمه « اقلنی» یعنی «اقاله کردن» از خدا بخشش گناهان خواسته شده است. اقاله کردن یک اصطلاح فقهی است که در مورد فسخ معامله با درخواست خریدار و بدون خیار و بدون موجب و صرفا با گذشت فروشنده صورت میگیرد. بدین صورت که: فروشنده و خریدار حق فسخ معامله را تا زمانی دارندکه در مجلس و با یکدیگر هستند. اما  بعد از جداشدن بدون دلیل و یا بدون وجود عیب هیچیک از آنها حق بهم زدن معامله را ندارند. بلی اگر خریدار پشیمان شد و رفت پیش فروشنده درخواست کرد که هرچند حق ندارم معامله را بهم بزنم اما من پشیمان شده ام می خواهم معامله را بهم بزنم، در اینجا اگر فروشنده از خود گذشتگی کرد و معامله را بهم زد یعنی از حق و منافع خودش گذشت  به این می گویند اقاله کردن. در این دعا نیز با همین کلمه از خداوند می خواهیم که خدایا ، حالا که من برگشته ام و با بارگناه آمده ام حالا تو از لطف و کرمت از خطاهایی که کرده ام مرا ببخش. در دعای کمیل نیز چنین در خواستی از خدای سریع الرضا داریم. می گوییم. «و اقلنی عثرتی» یعنی خدایا لغزشهایم را بدون هزینه ببخش.

خواسته سوم:گرفتار نشدن در دام بلا: ولا تَجْعَلْنی فیه غَرَضاً للبلایا والآفاتِ.خدایا در این روز مرا در معرض تیرهای بلا قرار نده. هرچند ابتلائات و گرفتاریها سبب رشد و تکامل آدمی به حساب آمده است. اما سربلند بیرون آمدن از این آزمایشات و ابتلائات خیلی سخت است. ایمان قوی و نیرومند می خواهد تا کسی بتواند از آزمایشات سخت الهی سربلند بیرون شود. ایمان پیامبرانه همانند حضرت ایوب(ع) ، حضرت یعقوب (ع) و حضرت یوسف (ع) و حضرت ابراهیم (ع)  لازم است تا بتوان از گردونه های سخت امتحانات الهی سالم و همراه با حفظ ایمان عبور کرد. به همین دلیل است که برای ما بشری عاجز و ضعیف بهترین دعا این است که بخواهیم خدایا مرا مورد آزمایشهای سخت قرار نده. چون ضعیف هستیم شاید نتوانیم سربلند بیرون آییم.

خداوند متعال نظر لطف و رحمتش را از هیچ بنده اش و از ما و شما برنگرداند و دعاهای بندگان مخلصش را در این ایام در حق همه به هدف اجابت برساند. انشاالله و تعالی

التماس دعا

خدایاصبر بر قضا و قدرت را روزیم کن

بنام خدا

باسلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و گرامی، و توفیق بیش از پیش برای استفاده بیشتر از این ایام با برکت ، دعای روز سیزدهم همراه با ترجمه و شرحی کوتاه از آن خدمت تقدیم می گردد.


متن دعای روز سیزدهم: «اللهمّ طَهّرنی فیهِ من الدَنَسِ والأقذارِ وصَبّرنی فیهِ على کائِناتِ الأقدارِ و وَفِقنی فیهِ للتّقى وصُحْبةِ الأبْرارِ بِعَوْنِک یا قُرّةَ عیْنِ المَساکین ». خدایا در این روز مرا از پلیدیها و ناپاکیها پاک گردان و در این روز به آنچه برایم مقدر است صبور دار و مرا در آن به تقوی و هم نشینی با نیکان توفیق ده به حق یاریت ای روشنی چشم مستمندان.

در دعای فوق چهار خواسته بیان شده است که هریک از آنها در جای خویش مهم است. پاکیزه شدن از آلودگیها ، در خواست کمک جهت صبوری بر داشته ها و مقدرات خود، تقاضای خود نگهداری و تقوا پیشگی و همچنین هم صحبتی و هم نشینی با ابرار در خواستهای است که در این دعا مطرح شده است.

خواسته اول: پاکیزه شدن از آلودگیهای گناه: اللهمّ طَهّرنی فیهِ من الدَنَسِ والأقذارِ.خدایا مرا از پلیدیها و همه نا پاکیها پاکیزه گردان. همیشه نا پاکیهای مادی و معنوی است که انسان را از تکامل و دریافت رحمت الهی محروم می گرداند. انسانی که پاکیزه باشد از ملایک و فرشتگان مقامش بالاتر رفته و در زمره اولیای الهی قرار می گیرد. نا پاکیهای گناه و چرکهای معصیت د رانسان تاثیرات عمده بجای می گذارد. گناه باعث پیدایش زنگارها در قلب و اندیشه انسان می گردد. انسان در این حال حقایق را انکار و اباطیل را ترویج می کند. خداوند متعال راجع به تکذیب کنندگان قیامت می فرماید که ‌دلیل اصلی باطل گروی آنها و تکذیب حقایق این است که قلوب شان پر از زنگار و کثافت شده است. وَ مَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كلُ‏ُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ. إِذَا تُتْلىَ‏ عَلَيْهِ ءَايَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ.كلاَّ بَلْ رَانَ عَلىَ‏ قُلُوبهِم مَّا كاَنُواْ يَكْسِبُونَ(سوره مطففین آیات 12-14) تنها كسى آن را انكار مى‏كند كه متجاوز و گنهكار است! (همان كسى كه) وقتى آيات ما بر او خوانده مى‏شود مى‏گويد: «اين افسانه‏هاى پيشينيان است!». چنين نيست كه آنها مى‏پندارند، بلكه اعمالشان چون زنگارى بر دلهايشان نشسته است!

حضرت امام صادق (ع) نیز فرمود: عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِذَا أَذْنَبَ الرَّجُلُ خَرَجَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةٌ سَوْدَاءُ فَإِنْ تَابَ انْمَحَتْ وَ إِنْ زَادَ زَادَتْ حَتَّى تَغْلِبَ عَلَى قَلْبِهِ فَلَا يُفْلِحُ بَعْدَهَا أَبَدا( اصول کافی جلد2ص 217) ابی بصیر می گوید از امام صادق(ع) شنیدم که فرمود: زمانی که کسی گناه می نماید،‌در قلب او لکه ی سیاه نمایان می گردد.اگر توبه کند از بین می رود اما اگر بیشتر گناه کند آن لکه سیاه بیشتر می شود تا بر تمامی قلب غلبه پیدا می کند و در این صورت هرگز صاحب چنین قلبی رستگار نخواهد شد.

خواسته دوم: صبر بر قضا و قدر : وصَبّرنی فیهِ على کائِناتِ الأقدارِ. یعنی خدایا در این روز مرا بر مقدرات خودم و تقدیر خودت صابر قرار بده! این هم خیلی مهم است که انسان در زندگی خود صبر و حوصله داشته باشد. برچیزی که خدا روزی اش کرده است صابر و راضی باشد. ذکر این نکته در اینجا لازم است که در اینجا منظور از کَائِنَاتِ الْأَقْدَار، قضا و قدر حتمی الهی است. تقدیر انسان در این مرحله که به درجه قضا رسیده است حتمی و غیرقابل تغییر است. اما قضا وقدری که به مرحله حتمیت و قضا نرسیده باشد با سلاح دعا و مناجات و صدقات قابل تغییر است. یعنی ما با دعا می توانیم قضای الهی را در این مرحله تغییر بدهیم. زیرا در روایات امده است که دعا حتی قضای الهی را تغییر می دهد. برای همین است که برای دعا کردن و شب نشینی و خلوت نمودن سحرهای ماه رمضان و مناجات ها و احیای شبهای قدر و پرداختن صدقات تاکید شده است.

کسی که بر قضاهای الهی صبر پیشه کند و راضی به قضا و قدر و تقدیر الهی باشد از صابرین به حساب می آید که خداوند برای چنین بنده اش مقام و اجر بسیار بالای در نظر گرفته است. خداوند متعال فرموده است: وَ لَنَبْلُوَنَّكُم بِشىَ‏ْءٍ مِّنَ الخْوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَ الْأَنفُسِ وَ الثَّمَرَاتِ  وَ بَشِّرِ الصَّابرِينَ.الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ.أُوْلَئكَ عَلَيهْمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ  وَ أُوْلَئكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ.( سوره بقره آیات 156-157)یعنی قطعاً همه شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مالها و جانها و ميوه‏ها، آزمايش مى‏كنيم و بشارت ده به استقامت‏كنندگان! آنها كه هر گاه مصيبتى به ايشان مى‏رسد، مى‏گويند: «ما از آنِ خدائيم و به سوى او بازمى‏گرديم!». اينها، همانها هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده و آنها هستند هدايت‏يافتگان!

خواسته سوم: تقوا و پرهیزگاری: و وَفِقنی فیهِ للتّقى. یعنی خدایا در این روز مرا به پرهیزگاری و تقوا پیشگی یاریم کن. براساس آیه شریفه قرآن کریم ، رسیدن به تقوا و پرهیزگاری یکی از دلایل و فلسفه های اصلی روزه داری به حساب آمده است. يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ. اى افرادى كه ايمان آورده‏ايد! روزه بر شما نوشته شده، همان‏گونه كه بر كسانى كه قبل از شما بودند نوشته شد تا پرهيزكار شويد. (سوره بقره183).

حضرت رسول الله (ص) فرمود: مَن رُزِقَ تُقىً فَقَد رُزِقَ خَيرَ الدُّنيا وَالاخِرَةِ(كنزالعمال، ج13، ص 151). هر كس تقوا روزى اش شود، خير دنيا و آخرت روزى او شده است. اما اینکه متقی چه کسی است و چه خصلتی دارد، حضرت امام صادق (ع) در تفسیر آیه شریفه (واتقوالله حق تقاته )‌فرمود: يُطَاعُ فَلَا يُعْصَى وَ يُذْكَرُ فَلَا يُنْسَى وَ يُشْكَرُ فَلَا يُكْفَرُ.(وسایل الشیعه جلد15 ص235) یعنی حق تقوای الهی بجای آوردن ، چنین است که: انسان متقی همیشه فرمانبری می کند و هیچ گاهی معصیت نمی کند، همواره به یاد خداست و هیچ گاهی خدا را فراموش نمی کند. دایما شکر خدای را به جای می ٱورد و هرگز کفران نعمت الهی را نمی کند.

خواسته چهارم: هم نشینی و هم کلامی با نیکان: «وَصُحْبَةِ الْأَبْرَارِ» یعنی خدایا در این روز هم نشینی و هم کلامی با ابرار و نیکان را نصیب ما گردان. انسان موجودی است که از اطراف و محیط خود تاثیر می پذیرد. این تاثیرپذیری بخصوص زمانی تشدید می شود که رابطه انسان با محیط اطراف وی نزدیک تر گردد. گاهی حتی نا خواسته و بصورت غیر ارادی تاثیرات محیط اطراف در شخصیت و رفتار انسان قابل مشاهده است. نزدیک ترین ارتباط در محیط اجتماعی با هم نشینی و هم صحبتی حاصل می گردد. به خاطر همین در قرآن کریم و در روایات از هم نشینی و هم کلامی با افراد ناباب به شدت منع شده است. شاعر هم می گوید:  

  با بدان کم نشین که صحبت بد    گر چه پاکی تو را پلید کند.

در روایات اسلامی مومنین از هم کلامی بخصوص با افرادی که زبان ناپاک دارند به شدت منع شده است. حضرت امام باقر(ع) در تفسیر آیه شریفه «قُولُوا لِلنّاسِ حُسنا» فرمود: قُولوا لِلنّاسِ أحسَنَ مَا تُحبّونَ أن يُقالَ لَكُم، فَاِنَّ اللّه  عزَّوَجلَّ يُبغِضُ اللَّعّانَ السَّبّابَ الطَّعّانَ عَلىَ المُؤمِنين، اَلفاحِشَ المُتَفَّحِشَ السّائَلَ المُلحِفَ، وَ يُحِبُّ الحَيّى الحَليمَ اَ لعفيفَ المُتعَفِّـفَ (امالى صدوق، ص 326). یعنی امام باقر(ع)‌فرمود: بهترين سخنى كه دوست داريد مردم به شما بگويند، به آنها بگوييد، چرا كه خداوند، لعنت كننده، دشنام دهند، زخم زبان زننده بر مؤمنان، زشت گفتار، بدزبان و گداى سمج را دشمن مى دارد و با حيا و بردبار و عفيفِ پارسا را دوست دارد.

ذکر این نکته نیز لازم است که درخواستهای ما بخصوص در مورد هم نشین و هم کلام ، صرفا دنیوی نیست. بلکه هم نشینی و هم کلامی با ابرار و متقین پس از مرگ و در عالم برزخ و قیامت نیز از جمله خواستهای هر مومنی است. در قرآن کریم می خوانیم: رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادي لِلْإيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ(آل عمران آیه193)یعنی پروردگارا ! ما صداى منادى (تو) را شنيديم كه به ايمان دعوت مى‏كرد كه: «به پروردگار خود، ايمان بياوريد!» و ما ايمان آورديم پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و بديهاى ما را بپوشان! و ما را با نيكان (و در مسير آنها) بميران!

خداوند متعال دعاها و خواسته های مشروع همه مومنین را در این ایام برآوده سازد. و دعای فوق را در حق ما مستجاب بگرداند. انشاالله و تعالی

التماس دعا

خدایا به من قناعت و انصاف عنایت کن

بنام خدا

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه داریهای شما مومنین عزیز و میهمانان ارجمند الهی، و امید برای توفیق بیشتر در جهت استفاده از خوان گسترده الهی در ماه میهمانی و ضیافت الهی، دعای روز دوازدهم همراه با شرح کوتاهی از آن خدمت شما تقدیم می گردد.


متن دعای روز دوازدهم: « اللهمّ زَیّنّی فیهِ بالسّتْرِ والعَفافِ واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ والکفافِ واحْمِلنی فیهِ على العَدْلِ والإنْصافِ وامِنّی فیهِ من کلِّ ما أخافُ بِعِصْمَتِک یا عِصْمَةَ الخائِفین».خدایا در این روز مرا به حجاب و عفاف زینت ده و مرا به جامه قناعت و عدل و خوددارى بپوشان و مرا بر عدل و انصاف وادار نما و در این روز مرا در امنیت و امان از هر چیزی که می ترسم  قرارده. به حق نگاهداری ات اى حافظ ترسندگان.

در این دعا چهار خواسته را دعا کننده با خداوند متعال در میان می گذارد. این خواسته ها در جهت بهبود اخلاقیات و متصف شدن به اوصافی است که زندگی انسان را با معنا و پر از آرامش می کند و انسان را در اجتماع عزیز قرار می دهد. در این دعا از خداوند خواسته می شود تا دعا کننده را با اوصافی همچون رازداری و کتمان عیب دیگران و عفت پیشگی مزین سازد. خصلت قناعت پیشگی را در او به وجود آورد. و او را در جهت انصاف و عدل راهنمای و کمک نماید. و از هرچیزی که خوف و ترس دارد در  امنیت و آسایش قرار دهد. هریک از این خواسته ها خیلی با ارزش و مهم است.

خواسته اول : عفت و عیب پوشی:  اللهمّ زَیّنّی فیهِ بالسّتْرِ و العَفافِ. خدایا در این روز مرا با دو چیز زینت بده: ستر و عفاف. «ستر» یعنی مخفی نمودن عیب و نقص دیگران و عفاف یعنی، پاکدامنی پیشه کردن. این دو خصلت در زندگی اجتماعی انسانها بسیارمهم است.کسی که همیشه دنبال عیبجویی و برملا ساختن عیوب دیگران است، هم از عیوب خود غافل می ماند و هم به بدترین گناه آلوده می شود. خداوند متعال در قرآن کریم کسانی را که راز دار و عیب پوش نیستند به بدترین عذاب بیم می دهد و می فرماید: إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الفَاحِشَةَ فِی الَّذِينَ امَنُوا لَهُم عَذَابٌ اَلِيمٌ فِی الدُّنيَا وَ الاخِرَةِ وَالَّلهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لاَ تَعلَمُونَ(سوره نورآیه 19).كسانی كه دوست دارند زشتيها در ميان مردم با ايمان شيوع يابد عذاب دردناكی برای آنها در دنيا و آخرت است ، و خداوند می داند و شما نمی دانيد.

حضرت امام علی(ع) کسانی راکه دنبال عیوب دیگران هستند بدترین موجود می داند: شَرُّ النَّاسِ مَن كَانَ مُتَتَبِّعًا لِعُيُوبِ النَّاسِ عُمْيًا لِمَعَايِبِهِ(غررالحکم ص421)بدترين مردم كسی است كه عيوب مردم را دنبال كند و عيوب خود را نبيند. از طرف دیگر بسیار سفارش شده است تا به جای پرداختن به عیوب دیگران عیوب خویش را چاره نمایید. حضرت امام علی(ع) فرمود: مَن نَظَرَ فِي عَيبِ نَفسِهِ اِشتَغَلَ عَن عَيبِ غَيرِهِ. (بحارالانوارجلد72 ص49). هر كس به عيب خود بنگرد ، از عيب جويی ديگران باز می ايستد.

خوب است در این مورد به این داستان حدیثی بسیار زیبا نیز توجه کنیم: روزي حضرت عيسي (ع) به چوپاني گفت اگر درس مي خواندي و دانشگاه (!)مي رفتي  بهتر از چوپاني نبود؟! چوپان گفت: من شش مسئله از علم ياد گرفته ام و به آن هم عمل مي كنم ديگر نيازي به تحصيل علم نيست.حضرت گفت آن شش علم چيست كه تو آموخته اي؟چوپان گفت:1 – ياد گرفته ام كه تا حلال هست حرام نخورم و هرگز حلاك كم نشود كه احتياج به حرام پيدا كنم. 2 – تا وقتي راست هست، دروغ نمي گويم، و هرگز راست كم نشود تا كه احتياج به دروغ گفتن پيدا كنم.3 – تا عيب خود را اصلاح نكرده ام به عيب ديگران مشغول نشوم و هنوز عيب خود را اصلاح نكرده ام. 4- تا شيطان را مرده نبينم از وسوسه او در امان نخواهم بود و شيطان هنوز وجود دارد. 5 – تا گنج و خزينه خدا تمام نشده طمع به كنج و مال مردم نكنم. و هنوز گنج و نعمات خداوند تمام نشده است. 6 – تا خود را دربهشت نبينم از جهنم و عذاب خدا در امان نخواهم بود، و هنوز به بهشت نرفته ام.حضرت عيسي فرمود : تو علم اولين و آخرين را داري.

عفت و پاکدامنی نیز زینت شخصیت انسان است.کسی که عفیف و پاکدامن باشد،‌مورد اعتماد همه مردم و از کسانی است که حضرت رسول الله(ص) برایش بهشت را تضمین کرده است. حضرت فرمود: اِضمَنوا لى سِتّا مِن اَنفُسِكُم اَضمَن لَكُمُ الجَنَّةَ اُصدُقُوا اِذا حَدَّثتُم وَأوفُوا اِذا وَعَدتُم وَاَدُّوا اِذا ئتُمِنتُم وَاحفَظوا فُروجَكُم وَغُضّوا اَبصارَكُم وَكُفّوا اَيديَكُم(نهج الفصاحه حدیث 321). شش چيز را براى من ضمانت كنيد تا من بهشت را براى شما ضمانت كنم، راستى در گفتار، وفاى به عهد، بر گرداندن امانت، پاكدامنى، چشم بستن از گناه و نگه داشتن دست از غير حلال.

حضرت امام علی علیه السلام کسی را که توانایی بر گناه دارد اما به خاطر خدا از گناه دوری مینماید مجاهد فی سبیل الله دانسته است. مـَا الْمجَاهِدُ الشَّهيدُ فِى سَبِيلِ اللّهِ بِاءَعْظَمَ اءَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ؛ لَكَادَ الْعَفيفُ اءَن يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلاَئِكَةِ.(نهج البلاغه) اجـر مـجاهد شهيد در راه خدا بيشتر از كسى نيست كه قدرت بر گناه دارد اما خويشتندارى مى كند. گويى كه انسان پاكدامن، فرشته اى است از فرشتگان!

خواسته دوم:قناعت پیشگی: واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ والکفافِ. یعنی خدایا، در این روز به من لباس قناعت عنایت کن. در روایات اسلامی از قناعت به توانگری و عزت تعبیر شده است. حضرت امام علی(ع) فرمود: اَطيَبُ العَيشِ القَناعَةُ(غررالحکم حدیث 2918) خوش‏ترين زندگى، زندگى با قناعت است.

حضرت رسول الله(ص) نیز در تَفْسير آيَةِ شریفه97 سوره نحل که می فرماید: «مَنْ عَمِلَ صالِحا مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فلَنُحيَينَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ ما كانوا يَعْمَلونَ. هر كس كار شايسته‏اى انجام دهد، خواه مرد باشد يا زن، در حالى كه مؤمن است، او را به حياتى پاك زنده مى‏داريم و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام مى‏دادند، خواهيم داد. فرمود: اَلْقَناعَةُ وَ الرِّضا بِما قَسَمَ اللّه(نهج الفصاحه، حدیث 2796). یعنی حیات طیبه قناعت کردن و رضایت دادن به آن چیزی است که خداوند روزی کرده است. شاعر هم گفته است:

  خبر کن حریص جهانگرد را    قناعت توانگر کند مرد را      

خواسته سوم: عدل و انصاف: وَ احْمِلْنِی فِیهِ عَلَى الْعَدْلِ وَ الْإِنْصَافِ. خدایا به من انصاف و رفتار عادلانه عنایت کن. انصاف یعنی اینکه انسان درهر امری، چه برخورد با دیگران و چه معامله و چه قضاوت و چه هر رفتار اجتماعی دیگر عادلانه و بی طرفانه برخورد کند. یعنی اینکه علاوه بر خود و منافع شخصی خودش،‌ دیگران و طرف خود را هم ببیند. همان چیزی را برای خود بپسندد که برای دیگران می پسندد و چیزی را که خود نمی پسندد، برای دیگران نیز ناپسند پندارد. این خصلت و رفتار در زندگی اجتماعی خیلی اهمیت دارد. امروزه بسیاری از گرفتاریهای جوامع انسانی در این است که این خصلت یا هیچ نیست و یا در کمتر کس یافت می شود. از آثار اجتماعی داشتن انصاف این است، که شخص منصف هم پیش خدا و هم پیش مردم عزیز است. حضرت امام صادق(ع) فرمود: مَن أَنصَفَ النّاسَ مِن نَفسِهِ رُضِىَ بِهِ حَكَما لِغَيرِهِ(تحف العقول، ص‏357). هر كس با مردم منصفانه رفتار كند، ديگران داورى او را مى‏پذيرند. حضرت رسول الله(ص) نیز ضمن سفارش مکرر و اکید به انصاف در رفتار و گفتار و قضاوت، پاداش قطعی افراد منصف در آخرت را بهشت بیان فرموده است: ثلاثٌ مَنْ اَتَى اللّه‏َ بِواحِدَةٍ مِنْهُنَّ اَوْجَبَ اللّه‏ُ لَهُ الْجَنَّةَ: اَلاْنْفاقُ مِنْ اِقْتارٍ وَ الْبِشْرُ لِجَميعِ الْعالَمِ وَ الاِنْصافُ مِنْ نَفْسِهِ( نهج الفصاحه حدیث1281) هر كس يكى از اين كارها را به درگاه خدا ببرد، خداوند بهشت را براى او واجب مى‏گرداند: انفاق در تنگدستى، گشاده‏رويى با همگان و رفتار منصفانه.

خواسته چهارم: امنیت و آسایش: وامِنّی فیهِ من کلِّ ما أخافُ.خدایا از هرچیزی که خوف دارم و می ترسم مرا در امنیت از آن قرار بده. داشتن آرامش برای انسان بسیار مهم است. امنیت روحی و روانی، امنیت اجتماعی و اقتصادی، امنیت فرهنگی و دینی. حضرت امام صادق(ع) در مورد اهمیت امنیت می فرماید: ثَلاثَةُ اَشْياءَ يَحْتاجُ النّاسُ طُرّا اِلَيْها: اَلاَمْنُ وَالْعَدْلُ وَالْخِصْبُ( تحف العقول ص320) سه چيز است كه همه مردم به آنها نياز دارند: امنيّت، عدالت و آسايش. خداوند متعال در قرآن کریم به عنوان یک پاداش مهم برای متقین می فرماید: إِنَّ الْمُتَّقينَ في‏ مَقامٍ أَمينٍ ( سوره دخان آیه51) یعنی پرهیزگاران در جایگاه امن و دارای آرامش قرار دارند.

خداوند متعال دعای فوق را در حق همه خوانندگان آن مستجاب گرداند.

التماس دعا

خدایا خشم و عذابت رابرمن حرام نما

بنام خدا

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و روزه های داریهای خالصانه شما میهمانان عزیر الهی، و آرزوی توفیق بیشتر برای بندگی در همه اوقات عمر، بخصوص در این روزهای با عظمت، دعای روز یازدهم ماه مبارگ رمضان همراه با شرحی کوتاه از آن خدمت شما تقدیم می گردد.


متن دعای روز یازدهم: « اللهمّ حَبّبْ الیّ فیهِ الإحْسانَ وکَرّهْ الیّ فیهِ الفُسوقَ والعِصْیانَ وحَرّمْ علیّ فیهِ السّخَطَ والنّیرانَ بِعَوْنِکَ یا غیاثَ المُسْتغیثین». خدایا در این روز ، نیکی کردن را در دل من محبوب قرار بده . خدایا در این روز ، فسق و نافرمانى را در نظرم ناپسند قرار بده.خدایا در این روز خشم غضب و آتش عذابت را بر من حرام نما. به حق یاریت اى دادرس داد خواهان.

 در دعای فوق سه تقاضای مهم از خداوند متعال مطرح شده است. در دعای امروز ، دعا کننده از خداوند در خواست می کند تا با تصرف در قلب و اندیشه وی  زمینه اقدام کارهای نیک را در او فراهم و زمینه اقدام برای نافرمانی و انجام کارهای نا پسند را در او  از بین ببرد. اهمیت این تقاضاها در این نکته است که اگر دوری کردن از گناهان ریشه قلبی داشته باشد و فرمانبرداری از خداوند نیز منشاء قلبی داشته باشد،‌ اوج بندگی و اطاعت از خداوند را می رساند. در اخیر هم از خدا خواسته می شود تا آتش عذاب را بر وی حرام سازد.

خواسته اول:محبوب قراردادن احسان و نیکی: اللهمّ حَبّبْ الیّ فیهِ الإحْسانَ.یعنی خدایا، در این روز کارهای نیک را در پیش من محبوب قرار بده. در این فقره از دعا ، دو نکته مهم وجود دارد. یکی اینکه خدایا میل به عبادت و اطاعت خود را در قلب من جای بده. و دیگر اینکه مشخصا میل به احسان و نیکی کردن را در ما به وجود بیاور. نکته اول خیلی مهم است. زیرا از خدا می خواهیم ، خدایا کاری کن تا خوبی‌ها را از ته دل دوست داشته باشیم و از بدی‌ها هم از ته دل و قلبا بدم بیاید. خیلی مهم است که انسان همیشه هم بندگی و اطاعتش از خداوند از روی میل و رغبت قلبی باشد و هم دوری نمودن وی از نافرمانی خداوند از روی میل و رغبت قلبی باشد. اگر کسی به این مرحله از بندگی برسد ، به بالاترین درجه بندگی راه یافته است. در این مرحله است که قصد قربت که امری قلبی است به اوج خود می رسد. در این مرحله است که به فرمایش امام علی (ع) عبادت انسان ، عبادت تجار و معامله گران نخواهد بود، ‌بلکه چنین انسانی محل تجلی صفات الهی و مصداق بارز خلیفه الهی و اولیاءالله است.طبق گفته شاعر:

رسد آدمی به جای که بجز خدا نبیند.

نکته دوم در این فقره از دعا این است که از خداوند در خواست می داریم تا ما را دوستدار احسان و نیکی کردن قرار دهد. احسان و نیکی بالاترین مرحله عبادت است. زیرا در احسان کردن ، شخص انتظار و توقع پاداش از کسی که به او احسان کرده است ندارد. برای همین است که خداوند می فرماید: نسبت به والدین تان احسان کنید.یعنی از آنها توقع خدمت و احسان متقابل نداشته باشید. پاداش نیکو کاران و به اصطلاح قرآنی «محسنین» بسیار بالا است.محسنین را خداوند دوست دارد. وَ أَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمحْسِنِینَ(بقره آیه 195) و احسان و نیکوکاری کنید که همانا خداوند نیکوکاران را دوست دارد. در جای دیگر خداوند می فرماید که اجر نیکوکاران در نزد خداوند محفوظ است و آنان حزن و اندوهی نخواهند داشت. بَلی مَن أسلَمَ وَجهَهُ لِلّهِ وَ هُوَ مُحسِنٌ فَلَهُ أجرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَ لاخَوفٌ عَلَیهِم وَ لا هُم یَحزَنونَ(بقره آیه112) آری، کسی که تسلیم حکم خداوند گردید و نیکوکار گشت پس (مسلم است که) اجرش نزد خداوند بزرگ خواهد بود و او را هیچ خوف و اندیشه و هیچ حزن و اندوهی (در دنیا و آخرت) نخواهد بود.

خواسته دوم: مبغوض قرار دان گناه و نافرمانی:«وَ کَرِّهْ إِلَیَّ فِیهِ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْیَانَ» یعنی، خدایا، کاری کن که از فسق و معصیت بیزار بشوم و از گناه کردن بدم بیاید. در ادامه نکته اول و در نخستین فقره دعا، عظمت این نوع خواسته بیان گردید. که انسان بجای برسد که قلبا از گناه بدش بیاید. چون مالک حقیقی وجود و قلب ما خداوند متعال است و لذا تنها او میتواند چنین تصرفی در قلب ما نماید. خداوند در قرآن می‌فرماید: « وَ اعْلَمُوا أَنَّ فيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطيعُكُمْ في‏ كَثيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإيمانَ وَ زَيَّنَهُ في‏ قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ(سوره حجرات آیه7) و بدانيد رسول خدا در ميان شماست هر گاه در بسيارى از كارها از شما اطاعت كند، به مشقّت خواهيد افتاد ولى خداوند ايمان را محبوب شما قرار داده و آن را در دلهايتان زينت بخشيده، و (به عكس) كفر و فسق و گناه را منفورتان قرار داده است كسانى كه داراى اين صفاتند هدايت يافتگانند.

خواسته سوم: دوری از خشم و عذاب الهی: « وَ حَرِّمْ عَلَیَّ فِیهِ السَّخَطَ وَ النِّیرَانَ» یعنی ، خدایا غضب و آتش خودت را بر من حرام کن.در این دعا ، سخط و عدم رضایت خداوند از بنده اش، بر آتش عذاب مقدم شده است. یعنی خدایا ،‌ عدم رضایتت بدترین عذاب برای من است. پس از او می خواهیم ، تا بر ما غضب نکند و ما را در آتش نسوزاند. اینکه خداوند متعال کی و چگونه و با چه عملی از بنده اش راضی می شود و یا بر بنده اش خشم می گیرد، خیلی مهم است. بحث حاضرگنجایش پرداختن به آنها را ندارد. اما یک معیار برای رضایت و خشم خداوند در حدیث معراج بیان شده است. و‌آن دوستی با دوستان خدا و بصورت مشخص دوستی با امام علی(ع) و اهل بیت و یا دشمنی با این خاندان است. پیامبرگرامی اسلام (ص) فرمود در شب معراج خداوند به فرمود: قالَ لِیَ الجَلیلُ جَلَّ جَلالُهُ: یا مُحَّمَدٌ، مَن تُحِبُّ مِن خَلقی؟ قُلتُ: اُحِبَّ الذَّی تُحِبُهُ اَنتَ یا رَبیّ فَقالَ لی جَلَّ جَلالُهُ: فَاَحِبَّ عَلیاً. فَاِنی اُحِبُهُ وَ اُحِبِّ مَن یحِبُهُ وَ اُحِبَّ مَن اَحَبَّ مَن یُحِبُهّ(بحار ح 18 ص 399 و 400).یعنی ، پروردگار بزرگ به من فرمود: ای محمد، چه کسی از مخلوقات مرا دوست داری؟ گفتم: هر کسی را که تو ای پروردگار من دوست داشته باشی. پس به من فرمود: بنابراین علی را دوست داشته باش. زیرا من او را دوست دارم و دوستدار او را دوست دارم و دوستدار دوستدارش را هم دوست دارم.

یا مُحَّمَدُ، اِنِّی اطّلَعتُ عَلی قُلُوبِ عِبادی فَوَجَدتُ عَلِیاً اَنصَحَ خَلقی لَکَ وَ اَطوعَهُم لَکَ. فَاتَّخِذهُ اَخاً وَ خَلیفَهً وَ وَصیناً وَ زَوِجهُ ابنَتَکَ فِانیّ سَاَهَبَ لَهُما غُلامینِ طَبییَنِ طاهِریَنِ تَقِیَّنِ نَقَّینِ. فَبی حَلَفتُ وَ عَلی نَفسی حَتَمتُ اَنَّهُ لایَتَوَلَّینَ عَلِیاً وَ زَوجَتَهُ وَ ذُریتَّهُما اَحَدٌ مِن خَلقی اِلاّ رَفَعتُ لِواءَهُ اِلی قائِمَهِ عَرشی وَ جَنَّتی وَ بُحبوُحَهِ کِرامَتی وَ سَقیَتُهُ مِن حَظیرهِ قُدسی. وَلا یُعادِهِم اَحَدٌ اَو یَعدِلُ عَن وِلایَتِهِم یا مُحَّمَدُ اِلاَ سَلَبتُهُ وُدّی وَ باعَدتُهُ مِن قُربی وَ ضاعَفتُ عَلَیهِم عَذابی وَ لَعنَتی(بحار ح 18 ص 399 و 400). ای محمد، من بر قلبهای بندگانم آگاهی یافتم و علی را خیرخواه ترین و مطیع ترین مخلوقاتم نسبت به تو یافتم، پس او را برادر و جانشین و وصی قرار بده. و دخترت را به همسری او در آور. من به ایشان دو پسر بچه پاک و پاکیزه و منزه از هر آلودگی خواهم بخشید. پس به خودم قسم یاد کردم و بر خود واجب ساختم که هر کس از مخلوقاتم، ولایت علی و همسرش و فرزندانِ این دو را به گردن بگیرد، پرچم او را تا پایه عرش خود و بهشت خویش و کرامت خاص خود بالا می برم و از حظیره قدسِ خود او سیراب می سازم و هر کس ای محمد با ایشان دشمنی کند، یا از قبول ولایت آنها سرباز زند، مودت خود را از او سلب می کنم و از قرب خویش دورش می سازم و عذاب و لعنت خود را بر او مضاعف می نمایم.

یا مُحَّمَدُ .... اِنّی جَعَلتُکُم مِحنَهً لِخَلقی اَمتَحِنُ بِکُم جَمیعَ عِبادی وَ خَلقی فی سَمائی وَ اَرضی وَ ما فیهِنَِّ لاُکمَلِ الثوابَ لِمَن اَطاعَنی فیکُم وَ اُحلَّ عذابی وَ لَعنَتی عَلی مَن خالَفَنی فیکُم وَ عَصانی. وَ بِکُم اُمیزُ الخَبیثَ مِنَ الطَیب. ای محمد(بحار ح 18 ص 399 و 400) من شما را وسیله آزمون خلق خود قرار داده، همه بندگانم و مخلوقاتم در آسمان و زمین و هر چه را در آنهاست، به وسیله شما امتحان می کنم تا آنکه پاداش را در حق کسانی که مرا در مورد شما اطاعت می کنند، کامل گردانم و عذاب و لعنتِ خود را نسبت به کسانی که در مورد شما با من مخالفت کرده معصیت مرا می کنند، حلال گردانم، و به وسیله شماست که بین پاک و ناپاک جدایی می اندازم.

ملاحظه می شود که حب و بغض نسبت به خاندان رسالت و اهل بیت وحی (ع) محور حب و بغض الهی است و در قیامت نیز همین حب و بغض منشأ ثواب و عقاب خداوند می باشد. با توجه به مطالب ذکر شده می توانیم براحتی مضمون این حدیث را تصدیق نماییم که امام صادق (ع) می فرمایند: لِکُلِ شیءٍ اَساسٌ. وَ اَساسُ الاِسلامِ حُبُّنا اَهلَ البَیتِ(اصول کافی، کتاب الایمان و الکفر، باب نسبه الاسلام، ح 2) یعنی ، هر چیزی پایه و اساسی دارد. و پایه اسلام محبت ما اهل بیت است.

خداوند متعال ما را از دوستداران و پیروان حقیقی اهل بیت عصمت و طهارت قرار دهد و  دعای فوق را در حق همه ما مستجاب گرداند. انشاالله و تعالی.

التماس دعا