دلايل عزاداري شيعيان در اربعين حسيني(ع)

بنام خدا

فرا رسيدن اربعين حسيني (ع) را به همه مسلمانان و شيعيان جهان و شما بازديدكننده محترم تسليت و تعزيت عرض مي نمايم.

حادثه خونين عاشوراي سال 61 هجري قمري در تاريخ بشريت بي نظيراست.هم به لحاظ ماندگاري و هم به لحاظ  ثمره و نتيجه ي كه درپي داشته است.بزرگترين ثمره و مهمترين پيامد قيام عاشورا زنده نمودن دوباره اسلام ناب و بيداري مسلمانان بوده است.قيام هاي كه مسلمانان در آن زمان عليه حاكميت جور در گوشه و كنار بلاد اسلامي تحت نامهاي  مختلف به راه انداختند شاهدي بر اين مطلب است.قيامهاي تحت نام قيام توابين ، قيام مردم مدينه ، قيام زيدبن علي ، قيام زبيريها و قيام مختار و... همه پس از حادثه عاشورا رخ داده اند كه در نهايت به سرنگوني حكومت يزيد منجرگرديد. البته تفصيل اين مطلب با مروري اجمالي برتاريخ صدر اسلام و بازخواني روش و رويه ي كه معاويه و بخصوص يزيد در پيش گرفته بودند، بهتر قابل درك و فهم است.

مسلمانان جهان بخصوص شيعيان جهان پس از وقوع حادثه عاشورا در سال 61 هجري قمري تا كنون به يادشهداي كربلا مراسم مختلف برگزار كرده و ميكنند. برگزاري مجالس عزاداري و دادن خيرات و نذورات در دهه اول محرم كه از قدمت طولاني برخور دار است و نيز عزاداري روز اربعين حسيني نمونه اي از اينگونه عزاداري و مراسم است. برگزاري مراسم اربعين حسيني و گراميداشت بستم صفر، هرچند از ساليان دور در ميان مسلمانان و شيعيان رواج داشته است اما در دنياي امروزي از اقبال و رونق بيشتري برخوردار شده است.در روز اربعين حسيني برخي از كشورهاي اسلامي كه مذهب شيعه در آن حاكم و يا در اكثريت هستند همانند جمهوري اسلامي ايران و كشورهاي عراق و بحرين يك پارچه عزادار وتعطيل رسمي و عمومي است. البته از اين روز در ساير كشورهاي اسلامي كه شيعيان در آن حضور نسبي دارند همانند پاكستان و افغانستان و ... نيز به صورت گسترده تجليل مي شود.

مهمترين پرسشي كه در مورد عزاداري اربعين حسيني مطرح مي باشد اين است كه مبناي مذهبي و تاريخي تجليل از چنين روزي چيست؟ در پاسخ به پرسش فوق بصورت اختصار مي توان گفت كه در اين مورد دو احتمال تاريخي كه از شهرت نيز برخور دارست مطرح مي باشد.

1-     ورود كاروان اسراي اهل بيت (ع) در كربلا: از ديدگاه بسياري از صاحب نظران و مورخان شيعه و اهل سنت، مبناي تاريخي چنين بزرگداشتي، ورود كاروان اسراي اهل بيت(ع) به کربلا در اولين اربعين حسيني (سال 61 هجري) و الحاق سرهاي شهدا به بدنهاي آنان و دفن سرهاي مطهر شهيدان به ويژه سر مقدس امام حسين(ع) در کنار پيکرهاي مطهر آنهاست.

2-     زيارت جابرجعفي و عطيه عوفي : جمعي ديگر از مورخان و صاحب نظران بر اين عقيده اند که نظريه اول از اعتبار تاريخي لازم برخوردار نيست، بلکه مبناي بزرگداشت اين روز ورود جناب جابر ابن عبدالله انصاري كه از اصحاب رسول الله (ص) بوده است،همراه با عطيه عوفي به کربلاست.

در مورد دو نظريه فوق آنچه مي توان گفت اين است كه نظريه دوم از نظر تاريخي مسلم و نظريه اول مشهور است. اما آنچه كه از نظر ديني مسلم است اين است كه مبناي ما هرچه باشد،گراميداشت ياد و خاطره شهداي كربلا در هرزمان و مكاني تعظيم شعايرالله است و از نظر مذهبي و ديني مورد تاييد است.چنانچه در اين  روز زيارت شهداي كربلا بنا به نص صريح از استحباب برخوردار است.در اين مورد زيارت مخصوصه از ناحيه حضرت امام صادق (ع)‌كه محتوا و مضمون بسيار عالي دارد وارد شده است.

اما احتمال ديگري كه بنا به برخي از روايات و طبق نقل شيخ شهرآشوب مطرح است و بسياري از بزرگان ديني  ديگر نيز بر آن اذعان كرده اند اين است كه يكي از علل عزاداري در روز اربعين حسيني و سنت اربعين همگامي زمينيان با آسمانيان است .زيرا كه عزاداري و گريستن آسمانيان بر عزاي امام مظلوم و شهداي كربلا و مصائب جانسوز اهل بيت (ع) به مدت چهل شبانه روز ادامه داشته است.و عزاداري و نوحه خواني شيعيان تجديد خاطره مصائب جانسوز و جانگداز عاشورا است.

خداوند ما را از عزاداران و پيروان راستين سالار شهيدان حضرت امام حسين(ع) قرار دهد.

اخلاص در عمل