بنام خدا
فرارسيدن اربعين حسيني را به همه دوستداران اهل بيت عصمت و طهارت و شما دوستان بازديدكننده تسليت عرض ميكنم.
چند روز پيش و در آستانه اربعين حسيني نشست علمي پژوهشي از سوي انجمن علمي پژوهشي كلام در شهر مقدس قم و در مدرسه مباركه عالي فقه ومعارف تحت عنوان نقش حضرت زينب كبري(س) در دفاع از حريم ولايت برگزار گرديد.يكي از سخنرانان اين نشست بنده بودم كه گزارش آن را از سايت رسمي انجمن علمي پژوهشي كلام نقل و سپس متن قرائت شده توسط خودم در اين نشست را خدمت بازديدكنندگان محترم تقديم مينمايم.
گزارش از نشست علمي « نقش حضرت زينب كبري(س) در دفاع از حريم ولايت»
نشست علمي «نقش حضرت زينب كبري(س) در دفاع از حريم ولايت» برگزار شد. اين نشست كه تاريخ برگزاري آن از پيش تعيين شده بود در روز چهارشنبه 21/10/90 با شركت گسترده طلاب و پژوهشگران حوزوي در شهر مقدس قم و در مدرسه مباركه حجتيه در سالن شهيد مطهري (ره) برگزار گرديد.
اين نشست علمي پژوهشي كه به همت انجمن علمي پژوهشي كلام و با همكاري معاونت پژوهش مدرسه عالي فقه ومعارف برگزار شده بود با تلاوت قرآن كريم توسط قاري محترم جناب آقاي محمدي آغاز شد. سپس جناب حجت الاسلام والمسلمين آقاي افضلي يكي از اعضاي فعال انجمن علمي پژوهشي كلام ضمن خوش آمد گويي به حضار، برنامه را آغاز نمود.
ايشان در ابتدا فرارسيدن اربعين حسيني را به حضار تسليت گفت و سپس به عنوان طرح موضوع «نشست علمي پژوهشي » به ايراد سخن پرداخت. آقاي افضلي در سخنان خود گفت كه موضوع ولايت به عنوان مهمترين و محوري ترين گفتمان تشيع از صدر اسلام تاكنون مطرح بوده است. ايشان ولايت را يكي از شئون عملي امامت دانسته و در اين مورد به آياتي از قرآن كريم و روايات اسلامي نيز اشاره كرد. آقاي افضلي در ادامه سخنان خود اضافه نمود كه از همان صدر اسلام «گفتمان ولايت» در برابر گفتمان شوري و خلافت مطرح بوده و از همان ابتدا مورد هجمه دشمنان نا اهل و دوستان نادان بوده است. ايشان اضافه كرد كه براي حفظ حريم ولايت زحمات زيادي كشيده شده كه اولين فداي اين سنگر حضرت زهرا (س) بوده است. ايشان همچنين نقش ساير امامان معصوم و نيز حادثه كربلا و شخص حضرت زينب كبري (س) را در حفظ حريم ولايت بسيار مهم و برجسته توصيف كرد.
سپس از سخنران اصلي نشست حضرت آيت الله سيد محمد كاظم مصطفوي نيا كه از علماي برجسته حوزه علميه قم مي باشد دعوت كرد تا در زمينه موضوع نشست به ايراد سخن بپردازد.
در اين نشست علمي پژوهشي حضرت آيت الله مصطفوي نيا به ايراد سخن پرداخت. ايشان فمودند كه: در تاريخ سه خط اصلي وجود داشته است و هر يك نيز داراي منشاء پيدايش، فرهنگ و اهداف خاص خودش بوده است.
1. خط اول مربوط است به سلاطين و زمامداران سياسي: اين خط چه در زمان قبل از اسلام و چه در دوران بعد از اسلام وجود داشته است.
- ويژگي اين خط در پيدايش شان نه اصالت خانوادگي و شايسته سالاري بلكه زور و قدرت خواهي بوده است.
- فرهنگ اين خط زورگوي، ظلم و ستم بوده است.
- هدف اصلي اين جريان رسيدن به مطامع دنياي و قدرت بوده و به همين دليل اين جريان هرگز در صدد خدمت به مردم برنيامده بلكه در صدد اشباع غرايز خود و شهوتراني بوده است. نمونه بارز آن اين است كه داراي حرمسراها بودهاند. نمونه اين جريان در زمان ما حكومت آل سعود است كه براي حفظ قدرت خويش به هر جنايتي دست ميزند.
2. خط دوم مربوط به دانشمندان است.
- منشاء پيدايش اين جريان و خط فطري و انساني است.يعني اينها براساس نياز فطري كه انسان فطرتا علم دوست و دنبال كشف مجهولي هستند دنبال علم رفته اند.
- فرهنگ اين جريان ثبت شده نيست. و بسياري از آنها در قدرت و شهوت پرستي كاري نداشته اند.برخي از آنها اهل شرب خمربوده اند.
- هدف اينان نه خدمت به جامعه انساني بلكه سكرعلمي بوده است و بعضا هم برخي از آنها دنبال خدمت بوده اند.
3. خط سوم مربوط به خط انبياء و اولياء است.اين خط همه تاريخ را در برميگيرد و دركنار ساير جريانها هميشه وجود داشته است.
- منشاء پيدايش اين جريان خدا است.امامت و ولايت نيز چنين است.
- فرهنگ اين جريان وخط از ابتدا تا انتها واحد بوده است و همه روش واحد و رويكرد واحد داشته اند.مثل برقراري عدالت و ظلم ستيزي، خدمت به مردم، فراهم نمودن آسايش براي مردم. دريك كلمه زنده كردن انسانيت و كرامت انساني بوده است.
- هدف اصلي اين جريان دعوت بسوي خدا و عبوديت الهي بوده است.
تنها خط سوم است كه با هيچ معادله ي تطبيق نمي كند.اگر اين خط نمي بود از كرامت انساني و اخلاق خبري نبود.
خط سلاطين خط ضلالت است . خط دانشمندان نيز لابشرط است. اما خط انبيا خط هدايت بوده است.
اين ولايت خرج هم داشته است.اينها آمده اند تا باظلم مبارزه كنند. تاريخ انبياء پر است از زحمات و مشقات كه آنها در راستاي اهداف الهي خود كشيده اند.
قيام حضرت ابي عبدالله (ع) چون خط ولايت است از اين گونه بوده است.
نقش حضرت زينب (س) در حفظ حريم ولايت بسيار برجسته بوده است.ايشان از همان ابتدا شريكه الحسين بوده است و در روز عاشورا و از مدينه تا كربلا همواره با امام حسين و مورد مشورت او بوده است. حتي ايشان از ابتدا در ازدواج خود شرط ميكند كه بايد از امام حسين(ع) جدا نگردد. در كوفه سخنراني كرد و نقش ولايي خود را اثبات كرد.در شام نيز بانفسهاي ولايي خود توانست يزيد را رسوا نمايد.
اين بود خلاصه اي از گزارش نشست علمي پژوهشي «نقش حضرت زينب كبري (س) در حفظ حريم ولايت ».گفتني است كه سخنراني آيت الله مصطفوي نيا به زودي از نوار پياده و در همين سايت در اختيار عموم علاقه مندان قرار خواهند گرفت.
متن سخنراني بنده در اين نشست
باسمه تعالي
قال الله تعالي في قرآن الكريم : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ (سوره مايده آيه 55)
هرجريان سياسي، اجتماعي ،ديني و مذهبي داراي گفتمان ويژه ي است كه حامل مفاهيم راهبردي ، و مبين ماهيت و اهداف آن جريان به حساب مي آيد.فلسفه وجودي و همچنين عملكرد اين جريانها با محوريت گفتمان خاص آنها قابليت تبيين و توجيه دارد. جريانهاي مذهبي اسلامي نيز از اين قاعده مستثني نيست و هركدام از آنها داراي گفتمان اعتقادي ويژه خود مي باشد. گفتمانهاي نظير «گفتمان ولايت» و «گفتمان خلافت و شوري» از اصلي ترين گفتمانهاي رايج در ميان فرق اسلامي است.
گفتمان غالب ميان فرق اهل سنت «گفتمان شوري و خلافت» مي باشد در حاليكه گفتمان تشيع از همان صدر اسلام «گفتمان ولايت» بوده است كه برگرفته از آيات قرآن و روايات معتبر نبوي است و با دلايل منطقي و اصول مستحكم عقلاني نيز پشتيباني ميگردد
در فرهنگ گران سنگ شیعه، واژههایی هم چون ولی، ولایت، و امام، از واژه هاي هستند كه بيانگر گفتمان شيعي است و از قداست ویژه و ارزشی خاص برخوردار است.زيرا اين مفاهيم برگرفته از قرآن كريم و بيانگر پيوند مقام زعامت ورهبري سياسي و ديني جامعه اسلامي با خداوند متعال است.دركلام شيعي از اين مقام به امامت تعبير ميگردد كه تداوم بخش مقام نبوت و از عهود و پيمانهاي الهي است.
ولایت، بعد عملی امامت و یکی از شئون امام است. ولایت، پرتو ولایت الهی است. آيات شريفه قرآن كريم نظير آيه 55 سوره مايده كه مي فرمايد: إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ و نيز آيه شريفه 6 سوره احزاب كه مي فرمايد «النّبِیّ أَوْلی بِالْمُؤْمِنینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ و همچنين آيات ديگري كه در مورد ولايت هستند و نيز روايات معتبره نبوي كه در اين زمينه هستند همچون حديث شريف من كنت مولاه فهذا علي مولاه همگي دلالت صريح براهميت و الهي بودن اين منصب دارند.
در منظومه اعتقادي مذهب حقه تشيع مقام امامت و پیشوایی مسلمين چیزی نیست که برای هرکسي قابل دسترسی باشد. زيرا اين مقام پيمان الهي است كه به افرادي خاصي اعطا ميگردد. از این رو است كه،هنگامی که بشارت الهی در خصوص امامت ابراهیم بدو رسيد، از شدت وجد و اشتیاق عرضه داشت كه: قالَ وَ مِنْ ذُرِّیّتی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظّالِمینَ (سوره بقره آيه 124).
اهميت ولايت دراسلام و فرهنگ تشيع به حدي است كه در میان شعایر اسلامي، از ولایت با عنوان «ستون اصلی دین» یاد شده است. امام باقر(ع) می فرماید: بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ عَلَى الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصَّوْمِ وَ الْحَجِّ وَ الْوَلَايَةِ وَ لَمْ يُنَادَ بِشَيْءٍ كَمَا نُودِيَ بِالْوَلَايَةِ فَأَخَذَ النَّاسُ بِأَرْبَعٍ وَ تَرَكُوا هَذِهِ يَعْنِي الْوَلَايَة (اصول کافی، ج2، ص18)
حضرت امام صادق(ع) نیز فرمود: أَثَافِيُّ الْإِسْلَامِ ثَلَاثَةٌ الصَّلَاةُ وَ الزَّكَاةُ وَ الْوَلَايَةُ لَا تَصِحُّ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إِلَّا بِصَاحِبَتَيْهَا يعني سنگ های زیرین اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از اینها بدون دیگری صحیح نیست(اصول كافي جلد2ص18).
براساس گفتمان ولايت ، صاحبان اصلي منصب امامت و ولايت پس از حضرت رسول اعظم (ص) به تصريح قرآن كريم و روايات نبوي فقط دوازده امام معصوم (ع) به عنوان حجج الهي و مفسرين اصلي وحي و قرآن كريم هستند.در زمان غيبت كبري ولايت فقيه به عنوان نيابت از امام معصوم غايب ممثل اين منصب مي باشد.برهمين اساس بود كه حضرت امام خميني(ره) فرمود: ولايت فقيه همان ولايت رسول الله(ص) است.
گفتمان ولايت از همان صدر اسلام و بخصوص پس از رحلت نبي مكرم اسلام (ص) مورد هجمه و تعرض دشمنان نا اهل و دوستان نادان بوده است. برنامه هاي منع نقل حديث و حديث سوزي و سپس حديث سازي يكي از شيوه هاي دشمني با اين گفتمان بوده است.
براي حفظ حريم اين گفتمان اعتقادي زحمات زيادي كشيده شده است.تلاشهاي حضرت رسول اعظم (ص) در واپسين روزهاي زندگي مبارگش را ميتوان در همين راستا دانست. اولين فداي اين سنگراعتقادي برترين زنان عالم ، دخت نبي مكرم اسلام(ص) ، حضرت زهرا (س) بوده است. امامان معصوم(ع) ما نيز يكي پس از ديگري سعي در حفظ حريم ولايت داشته اند.آنان با تدبير و درايت خويش و گاهي با تحمل فشارهاي همه جانبه و حتي گاهي با خون خويش توانسته اند اين گفتمان اعتقادي را از تعرض دشمنان نااهل و دوستان نادان ، حفظ نمايند.
نقش حضرت امام حسين (ع) در اين زمينه بسياراساسي است.از اين رو ، حادثه كربلا نه يك حادثه تاريخي و سياسي صرف كه مكمل تلاشهاي رسول الله (ص) بوده است. به همين دليل حضرت امام حسين(ع) به آن مقام والاي دست مي يابد كه وارث تمام انبياء و اوصياء لقب ميگيرد. و در مصيبت او ملايك آسمان به گريه مي افتند. «بكت عليه ملايكه السماء».
يكي از كساني كه در پيام رساني حادثه عاشورا و حفظ حريم ولايت نقش داشته است و توانسته است حريم ولايت را از گزند و آسيب دشمنان و نا اهلان حفظ كند حضرت زينب كبري (س) است. در اين مورد به پاي صحبتهاي عالمانه و درر بار حضرت آيت الله مصطفوي نشسته و از صحبتهاي ايشان استفاده خواهم برد.