سالروز شهادت مظلومانه صادق آل محمد(ص) ، ششمين پيشواي معصوم شیعیان جهان حضرت امام صادق (ع) تسليت باد.

به همين مناسبت نگاهي كوتاه به زندگاني و شرایط دوران زندگی و عصر آن حضرت انداخته و در اخير به فرمايش كوتاهي از آن حضرت اشاره مينمايم.

حضرت امام صادق (ع) در روز جمعه هفدهم ربيع الاول سال 83 هجري قمري در مدینه دیده به جهان گشود.و پس از 65 سال نورافشاني براي جامعه اسلامي درسال 148 هجري قمري به شهادت رسيد. ايشان در ميان امامان معصوم ما طولاني ترين عمر را داشته است.

عصر و دوران زندگاني امام صادق (ع) هم به لحاظ سياسي و هم به لحاظ فكري يكي از دوره هاي بسيار طوفاني و متلاطم ادوار تاريخ اسلام است. زيرا

1- از يک سو قيام و انقلابهای خونين درگوشه و كنار سرزمينهاي اسلامي از سوي برخي از گروههاي مسلمان و با شعار خونخواهي امام حسين (ع) و شهداي كربلا  رخ مي داد ، که از نمونه هاي آن قيام هاي «ابو سلمه » در کوفه و « ابو مسلم » در خراسان بزرگ كه شامل افغانستان فعلي و بسياري از مناطق ديگر نيز ميگرديد مي باشند.كه  در نتيجه آن  پايه هاي شوم حکومت بنی اميه متزلزل و سرانجام هم نابود گشت. درست در همين گيرودار بود كه بنی عباس توانست به حکومت هزار ماهه بنی اميه خاتمه بخشيده و خود به قدرت دست يابد.

2- از سوي ديگر اين دوران ، عصر برخورد مکتبها و افکار فلسفی و کلامی مختلفي بود که بر اثر فتح کشورهای ديگر توسط مسلمانان به وجود آمده بود.كه اين امر تهديدي بزرگ به شمار ميرفت كه اگر غفلت می شد میتوانست به جد کیان اسلام را تهديد كند. اما حضرت امام صادق (ع) این تهدید را به فرصت تبديل كرده و با به راه انداختن كارهاي علمي و فرهنگي به مقابله با افكار انحرافي و مكاتب التقاطي پرداخت.

دو ويژگي فوق نقطه اصلي تمايز عصر امام ششم با دوران ساير ايمه معصومين است. اين ويژگيها خود زمينه ي شد براي راه انداختن كارهاي علمي و فرهنگي و تقويت بنيانهاي ديني توسط امام صادق (ع) كه در اين راستا حضرت توانست حدود چهارهزار شاگرد را تربيت و با پاسخ به شبهات فكري و ديني پايه هاي مكتب اسلام را تقويت و مستحكم نمايد. ثمره اين فعاليتها و كارهاي علمي ميراث گرانبهاي است كه از علوم مختلف براي ما از حضرت به يادگار مانده است.

اما دریغاكه اين دوران درخشان و فعاليتهاي علمي امام صادق (ع) تداوم نيافت و در پايان عمر حضرت كه پايه هاي حكومت عباسي مستحكم شده بود ،‌ زمامداران حكومت عباسي  همان شيوه ظلم و ستم بنی اميه و فشار بر ايمه معصومين (ع) را در پيش گرفتند.كه در نتيجه فشار و اختناق سياسي حضرت امام صادق (ع) را مظلومانه به شهادت رساندند و حضرت امام كاظم(ع) را نيز به زندان دراز مدت افكندند. در اینجا به حديثی درر بار از آن حضرت اشاره ميكنم:

دركتاب مستدرك الوسايل ج 12 ص 172 حديث 15 از مرحوم قطب الدّین راوندى چنين روایت شده است: روزى برخی از اصحاب از امام جعفر صادق (ع) سؤال كردند: روزگار خود را چگونه سپرى مى‎فرمائى؟ حضرت در جواب فرمود: عمر خویش را بر چهار پایه و ركن اساسى سپرى مى‎نمایم:

1- مى‎دانم آنچه كه روزى براى من مقدّر شده است، به من خواهد رسید و نصیب دیگرى نمى‎گردد.

2- مى‎دانم داراى وظائف و مسئولیّت‎هائى هستم، كه غیر از خودم كسى توان انجام آنها را ندارد.

3- مى‎دانم مرا مرگ در مى‎یابد و ناگهان بدون خبر قبلى مرا مى‎رباید؛ پس باید هر لحظه آماده مرگ باشم.

4- و مى‎دانم خداى متعال بر تمام امور و حالات من آگاه و شاهد است و باید مواظب اعمال و حركات خود باشم.

والسلام علي من اتبع الهدي