بسم الله الرحمن الرحیم

میلاد با میمنت امام المتقین مواللموحدین حضرت امام علی علیه السلام را بمحضر بقیة الله الاعظم وهمه ی مسلمین جهان تبریک وتهنیت  می گوئم .                                        درباره شخصیت ان بزر گوار مطالب زیاد تحریر گردیده است  ولی من با نظرات بزرکان اهل سنت بسنده می کنم  ونظر چند تن از بزر گان اهل سنت را مییاوریم در اختیا ر    شیفتگان حق قرار می دهیم  البته این  بخاطر این نسیست که استمداد کنیم عاجز از بیان فضائل وشخصیت ان حضرت با شیم  وشخصیت ان حضرت بر کسی پوشیده نیست اگرکسی تعقل کند میداند عظمت ان حضرت را ولی بیان دیده گا ه بخاطر   این است که  همه به عظمت وبزرگی اواذعان واعتراف دارند نظر چند تن ابزرگان را می اورم بعد قضاوت  بعهده ی روشنفکران ودانشمندان واقع نگر میباشند ..                                    الف: احمد بن حنبل (پیشوای مذهب حنفی ) می گوید : آن همه فضیلتها که بران علی بن ابیطالب  بوده ونقل شده برای هیچ یک از اصحاب رسول خدا نبوده است (1)                     ب: محمد بن ادریس (پیشوای مذهب شافعی ) در باره امام علی علیه السلام سروده ی دارد که چنین است : لوان المر تضی ابدی محله : لصار الناس طرا سجدا له : ومات الشافعی ولیس یدری : علی ربه ام ربه علی :  هرگاه علی جایگاه وحقیقت خویش را برای مردم آشکار کند هر آینه مردم دسته دسته در برابر او به سجده خواهند افتاد ،شافعی مرد وعاقبت نفهمید علی پروردکار است  یا الله پرودگار اوست (2)                                      وامام شافعی در جای دیگر می گوید : به من گفته اند رافضی شدی (از حق روی گرداندی ) گفتم : هر  گز دین واعقادم رفض نیست ؛ولی بدون شک دوست می دارم بهترین امام وبهترین هادی را ، اگر معنی رفض ؛ دوستی وصی پیامبر (علی بن ابطالب ) است به درستی که من رافضی تر از همه مردم هستم (3)                                                    ج: ابن صباغ مالکی : (اندیشمند مالکی مذهب ) درباره فضائل امام علی علیه السلام می گوید : حکمت از گفتارش چیده می شد ودانشها ی اشکار وپنهانی  به قلبش بسته بود ، همیشه از سینه اش دریای علوم جوشان وامواج شان خروشان بود ، تا جای که رسول خدا فرمود : (انا مدینة العلم علی با بها ) من شهر علمم علی  باب (در) آن است(4)                  د: ابن ابی الحدید (شارح نهج البلاغه ودانشمند معتزلی مذهب ) می گوید : ((وما اقول فی رجل اقرله اعدائه وخصومه بالفضل ولم یمکنهم جحد منا قبه ولا کتمان فضائله )) چه بگویم درباره مردی که دشمنانش به فضائل ومنا قب وی اعتراف  می کنند وهر گز برای انان مقدور نشد که مناقبش را انکار نموده وفضائلش را بیپو شانند : آن می افزاید : توخود می دانی که که بنی امیه زمامداری اسلام رادر شرق وغرب روی زمین را به دست اورد ندباهر نوع حیله گری در خاموش ساختن نور او کوشیدند وهر گونه لعن  افترا را بر علی بالای منابر تر ویج نمودند ، هر کس مدح وتوصیف می کردند مورد تهدید قرار می گرفت هر روایتی که قضیلت غلی را بازگو می کرد ممنوع ساختند حتی از نامگذاری به نام علی علیه السلام جلو گیری کردند . همه ی این اقدامات وتلاش ها جز ظهور عظمت وجلالت شخصیت  علی علیه السلام نتیجه ای در پی نداشت .... در حقیقت این همه نابکاریها ی بنی امیه مانند پوشانیدن آفتاب با کف دست بود .                                                           من چه گویم در باره مردی که همه ی فضیلتها  به او منتهی می شود وهر مکتب وهر گروهی خودرا به او منسوب  می نماید آری اوست رئس فضیلتها ....(5)                           ه: فخر رازی ( دانشمند ومفسیر معروف  اهل سنت )                                       می گوید: هر کس در دین خود علی بن ابطالب را پشوای خود قرار دهد همانا رستگار شده است زیرا پیامبر فرمود : الهم  ادری الحق مع العلی حیث دار خداوندا علی هر گونه باشد ،حق را محور وجودش بچر خان (6)                                                                   و : زمخشری  (ادیب ودانشمند اهل سنت )                                                     می گوید : درباره شخصیت امام علی علیه السلام : من چه گویم درباره مردی که فضائل اورا دشمنانش ازراه کینه جوی وحسد انکار کردند ودوستانش از بیم جان ،باز از این میان آنقدر فضیلتهای وی یافته که شرق وغرب عالم را فرا گرفته است (7)                              هچنین این اندیشمند اهل سنت ضمن نقل حدیث قدسی : (من احب علیا ادخله الجنةوان عصانی  ومن ابغض علیا ادخله   النار وان اطاعنی  : یعنی خداوند فرمود هر کس علی را دوست بدارد اورا وارد بهشت می کنم هرچه نافرمانی کند وهر کس علی را دشمن بدارد اورا به اتش در می اورم ولو  اینکه اطاعت کرده باشد (8)                                            و: عبد الفتاح عبدالمقصود (نویسنده ودانشمند مشهور مصری )                            می گوید : من همواره اخلاق و مهبتهای الهی وآنچه را در تشکیل دهنده شخصیت است مقیاس شناخت عظمت انسانی قرار می دهیم ، از اینرو بعد از پیامبر اکرم کسی را ندیده ام که شایسته باشد پس از او قرار گیرد یا بتواند در ردیفش بیاید جز پدر فرزندان پاک وبر گزیده پیامبر ، یعنی علی علیه السلام .من این سخن را به طرفداری از تشیع وارد نشده ام بلکه این رای من است که حقایق تاریخ گویا ست .                                                  امام بر ترین مردی است که مادر روزگار تاپایان عمر چون او نزاید واوست که هر گاه هدایت طلبان به جستجوی اخبار وگفتارش بر ایند از هر خبری برای آنان شعاعی  می درخشند آری او مجسمه ای ازکمال است که در قالب بشریت ریخته است (9)                     این نمونه ی از دیدگاهای بزرگان اهل سنت درباره شخصیت وفضائل  امام علی علیه السلام است وجدان بیدار وقلب بدون کینه وحسد می خواهد که داوری کند وحقایق را بازگو کند وبسمع جهانیان برسانند .

1.المرجعات سید عبدالحسین شرف الدین  ،چاپ ،سوم ص 218      ........................  2: مسند احمد بن حنل ، ج 5 ، ص 26 ، مجمع الزوائد ،ج5، ص 101  ..................  3:امام علی خورشید بی غروب ،محمد ابرهیم سراج ، مو ئسسه انتشارات نبوی ،چاپ اول ،1376،ص 287 ................................................................................... 4: اکبر اسد علیزاده ، موئسسه امام صادق علیه السلام ،قم چاپ اول ،1381 ،ص 50...... 5:شرح نهج البلا غه ،ابن ابی الحدید ،ج ،ص16 ................................................ 6:تفسیر الکبیر ،محمدبن عمر فخر رازی ، چاپ مصر قاهره ،ج ، 1 ،ص 111............ 7 : داستان غدیر ،جمعی از دبیران ،مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی ،قم ، 1362،ص، 284 ................................................................................... 8: امالی شیخ طوسی ،مجلس ،14 ، ص، 416 ،ارشادالقلوب دیلمی ، ج، 2، ص، ص 363 ..................................................................................................