بسم الله الرحمن الرحیم                                                        در ایام                     شهادت امام هادی  علیه السلام قرادارم  شهادت ان امام همام را به محضر  امام عصر ( عج ) وهمه ی پیروان ان حضررت تسلیت می گو ئیم                                          در منابع اهل سنت روایاتی  نقل شده که به امات  امام هادی  علیه السلام تصریح شده است  از سوی  امام جواد علیه السلام  :  ابن صباغ مالکی  به نقل از ارشاد شیخ مفید  می نویسد : (( قال اسماعیل بن مهران : لما خرج ابو جعفر محمد الجواد  من المدینه الی بغداد بطلبهالمعتصم قلت له  عند خروجه  جعلت فداک  انی اخاف علیک من هذا الو جه فالی من الا مر بعدک ؟ فبکی حتی بل لحیته ثم التفت الی فقال : الا مر من بعد ی لولدی علی ))      ((1)) اسماعیل ابن مهران می گوید . زمانی که قرار شدامام جواد علیه السلام به دستور معتصم ازمد  ینه به بغدادبیبرد در خدمت امام رسیدم وعرض کردم فد  ایت شوم من از این سفر که در پیش داری بیمناکم (ونگارن شما هستم ) بعد ازشما امر( امامت  )ازان کیست ؟ اسماعیل می گوید  امام جواد علیه السلام  گریست به گونه ای که محاسن شریف ان حضرت  اشک الود   شد سپس رو به من کرد وفرمود : امر (امامت ) از ان فرزندم علی است :

   امام از جایگاه بالا بین مردم برخوردار بود ه است هم از نگاه علمی وهم از نگاه معنو ی  که قابل وصف نیست گر چند در کتب روای وتاریخی اهل سنت بصورت مستقل مطرح نشده است  بخا طر کمرنگ جلوه دادن جایگاه امام است ولی گاهی ازلابلای منابع انها استفاده می شود که میزان نفوذ وجایگاه امام در میان مردم تاچه اندازه بوده است  که قابل توصیف نیست که جلوه ان در سه منطقه مدینه – بغداد و سامرا است                                         مسعودی  مینویسد : یحی بن هر ثمه مامور متوکل که ماموریت داشت امام را ازمدینه به سامرا بیاورد می گوید : هنگام که به مدینه امدم وقرار شد که امام هادی  علیه السلام رابه سامرا بیبرم  (فلما صیرت الیها ضج اهلها وعجو ضجیجا وعجیجا ماسمعت مثله (2)      یعقوبی می نویسد : زمانی که امام هادی علیه السلام  را به یاسیریه (حوالی بغداد ) رسیدن با اینکه ظاهرا ورود امام با ان مکان با اطلاع قبلی واعلان عمومی نبوده والی بغداداسحاق ابن ابراهیم طاهری باجمعیت پر شوری که برای استقبال از امام  هادی علیه السلام  امده بو  دند مواجه می شود (( فرای تشو ق الناس الیه واجتما عهم لرویته (3)  یعقوبی هنگام شهادت  انحضرت وجمعیت حاضر را این گونه گزارش داده اند (( فلما کثر الناس واجتمعوا کثر بکا وهم وضجتهم فرد النعش الی داره  ( 4)                                مسعودی نیز هنگام شهادت امام را این گونه می نویسد : ((وسمع فی جنازته جاریته تقول : ماذا لقینا فی یومالا ثنین قدیما وحدیثا ( 5)                                                    در جریان بیماری متوکل  و پیشنهاد فتح بن خاقان (از نزدیکان متوکل ) که برای شفاگرفتن متوکل ازامام کمک بیگیرد مادر متو کل مبلغ هنگفت برای امام علیه السلام فرستاد ( 6)  این نشاند هند ه جایگاه امام علیه السلام : و نفو ذ معنوی امام علیه السلام در میان مردم سامرا است مردم که بیشتر انها از اهل سنت است علاه بر این در دستگاه متوکل افراد مانند فتح بن خاقان ومادر متوکل وجود دارد که به کرامات امام علیه السلام معتقد بودند :                      یکی از دلا ئل اساسی احضار امام به سامرا جایگاه اجتماعی . سیاسی ونفوذ معنوی امام علیه السلام در میان مردم بودند :                                                                      یعقوبی می نویسد : والی مدینه برای متو کل  چنین نوشت : ((وکان عبدالله محمد بن داود الهاشمی قد کتب . یذ کر ان قوما یقولون انه الامام فشخص عن المدینه ( 7)                      سید محمد عبدالغفار هاشمی حنفی دربا ره احضار امام علیه السلام می گوی:         استد عاه الملک المتوکل من المدینه المنوره حیث خاف علی ملکه وزوال دو لته الیه بماله من علم کثیر وعمل صالح وسداد ای وقول حق ( 8) البته دلیل عمده دیگر متوکل کینه نسبت به امام علی علیه السلام وال او است : سبط بن جوزی در این باره می نویسد :                  قال علما السیر وانما اشخصه المتوکل من مدینته الر سول الله  الی بغداد لان المتوکل کان یبغض علیا وذریته ( 9) به اتفاق مورخین وعلمای اهل سنت متو کل فرد ناصبی وضذ علی علیه السلام وذریه اوبوده است                                                                      ابن مسکویه ابن اثیر هرکدام در تاریخ خود می نویسند :                                      وکان المتوکل شدید البغض لعلی بن ابی طالب  علیه السلام ولاهل بیته  وکان یقصد من بلغه عنه انه یتولی علیا واهله یا خذ المال والدم ( 10)                                             علاوه بر این اطرافیان متوکل ومشاورین او از کسانی بودند که به ناصبی شهرت داشتند  (ندما متوکل جماعته قد اشتهر و ابالنصب والبغض لعلی )( 11)                                           در مجموع : دوعلت  الف : نفوذ اجتماعی امام علیه السلام در بین مردم   .                                              ب:   کینه توزی متوکل نسبت به امام علی علیه السلام وخاندان وپیروان او باعث احضار امام علیه السلام از مدینه به سام                 1 الفصول المهمه ص 277

2 مروج الذهب ج 4 ص 184

3 تاریخ یعقوبی ج 2 ص 484                                                                       4 همان ص 503                                                                                      5 مروج الذهب ج 4 ص 193                                                                     6 تاریخ حبیب السیر ج 2 ص 97                                                                   7 تاریخ یعقوبی ج 2 ص 484                                                                     8ئمة الهدی ص 136 احاق الحق  ج12 ص 445                                              9تذکرة الخواص ص 322                                                                           10 تجارب الامم ج 4 ص 120