بنام خدا

در آستانه فصل بهار و نوشدن طبيعت قرار داريم.گردش ايام و پي هم آمدن و گذشت ماهها و توالي فصول در طول يكسال درسهاي آموزنده بسیاری دارد كه با انديشه كردن در آن موجب تغييرات در ما خواهد شد.

انسان به عنوان موجودي كه قسمتي از وجود آن مادي و بخشي از طبيعت است با گردش ايام و احوالات گوناگون جهان طبيعت دچار تغييرات ميگردد.از كوچكي به بزرگ شدن و سپس به سوي پيري مي رود.بعد مادي و جسماني انسان دايما در حال تغيير و تحول است. بعد معنوي انسان نيز با تغييرات همراه است. تابع شرايطي است كه انسان براي خود ايجاد ميكند. تنها تفاوت بعدمعنوي انسان با بعد مادي او در اين است كه در صورت برنامه ريزي دقيق و محافظت از حالات معنوي و روحی خود  انسان در اين بعد صرفا راه تكاملي را خواهد پيمود.

انساني كه ايمان قوي و مستحكم داشته باشد هميشه در برابر حوادث و احوالات گوناگون جهان طبيعت و شرايط اجتماعي ثابت قدم و استوار خواهدبود.در چنين صورتی است كه ايمان انسان رو به تزايد ميرود و همواره در طاعت الهي و صراط مستقيم است.اما اگر ايمان انسان ضعيف باشد رفتارهاي وي نيز تابع شرايط اجتماعي خواهد بود.

در حديثی گهربار از حضرت رسول الله (ص) كه خدمت شما تقديم ميگردد به تبدلات حالات انساني و شرايط اجتماعي و به تبع آن به حالات دينداري برخي از انسانها اشاره دارد. اين حديث شريف به ما مي آموزد كه بايد همواره و در هرحال در طاعت الهي بود و دينداري ما نبايد تابع شرايط پيراموني ما باشد.

با درنظرداشت مقدمه کوتاه فوق حديث شريف را صرفا با ترجمه فارسي آن و بدون تفسير و توضيح بيشتر خدمت شما تقديم ميكنم.اميدوارم كه مورد استفاده قرار گيرد.

قالَ رسول الله (ص) : اَوْصانى رَبّى بِتِسْع : اَوْصانى بِالاْخْلاصِ فِى السِّرِّ وَالْعَلانِيَةِ، وَ الْعَدْلِ فِى الرِّضا وَ الْغَضَبِ، وَ الْقَصْدِ فِى الْفَقْرِ وَ الْغِنى ، وَ اَنْ اءعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنى ، وَ اءعطِيَ مَنْ حَرَمَنى ، وَ اءصِلَ مَنْ قَطَعَنى ، وَ اَنْ يَكُونَ صُمْتى فِكْراً، وَ مَنْطِقى ذِكْراً، وَ نَظَرى عِبْراً

حضرت رسول الله(ص)فرمود: پروردگار متعال ، مرا به 9 چيز سفارش نمود:

1-     اخلاص در آشكار و پنهان

2-      عدالت ورزي و دادگرى در خوشنودى و خشم

3-      ميانه روى در نياز و توانمندى

4-     بخشيدن به كسى كه در حقّ من ستم روا داشته است

5-     كمك به كسى كه مرا محروم گردانیده است

6-     ديدار با خويشاوندانى كه با من قطع رابطه نموده اند

7-     اين كه خاموشيم انديشه كردن باشد

8-     اينكه سخنم يادآورى خداوند باشد

9-     اينكه نگاهم (به جهان اطرافم و حوادث گوناگون جهان طبيعت) توام با عبرت و پند آموزي باشد.